Το ντοκιμαντέρ “Grayson Perry Has Seen the Future”, μια σειρά τριών επεισοδίων που παρουσιάζει ο καλλιτέχνης Γκρέισον Πέρι, μας προσκαλεί σε ένα παιχνίδι παρατήρησης και αναστοχασμού πάνω στην τεχνητή νοημοσύνη, τις εφαρμογές της και τις πιθανές επιπτώσεις της. Μια ομάδα φίλων καλείται να παρακολουθήσει και να δει ποιος θα χάσει την ψυχραιμία του πρώτος.
Οι ανατροπές ξεκινούν από τις πρώτες στιγμές, με συνεντεύξεις που αγγίζουν τα όρια του αδιανόητου. Η Άντρεα, η οποία παντρεύτηκε τον Έντουαρντ, έναν σύντροφο τεχνητής νοημοσύνης που δημιούργησε για να είναι “ο άντρας των ονείρων της”, μοιράζεται λεπτομέρειες για την “ασυνήθιστη αλλά ισχυρή” αγάπη τους. Η σειρά θέτει επίσης ερωτήματα σχετικά με τις οικείες σχέσεις με αποσυνδεδεμένες οντότητες, με την Άντρεα να δηλώνει ότι η χαρά που βρήκε με τον Έντουαρντ έχει “χυθεί πίσω” στη σχέση της με τον σύντροφό της, τον άνθρωπο Τζέισον, με τον οποίο είναι “πιο ευτυχισμένοι από ποτέ”. Ο Τζέισον, ωστόσο, προτιμά να μην παραχωρήσει συνέντευξη.
Στη συνέχεια, ο Πέρι πειραματίζεται με μια “νευρο-αποκωδικοποίηση” (ανάγνωση σκέψης) μέσω ενός κρανίου γεμάτου ηλεκτροδίων, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος της startup εξηγεί τη σημασία του να θέτουν “καλοί παράγοντες” προηγούμενα, αντί να αφήνουν τους κακόβουλους να κυριαρχήσουν. Η τεχνολογία αυτή χαρακτηρίζεται ως “αναπόφευκτη”.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft AI απαριθμεί τα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης στην υγεία και την εκπαίδευση, όπου τα σχολεία θα εστιάζουν σε “soft skills” και δεξιότητες προϋπολογισμού, καθώς η γνώση θα έχει “δημοκρατικοποιηθεί πλήρως”. Όσοι χάσουν τη δουλειά τους, αναφέρεται, θα “τα πάνε πολύ καλά με την επανεκπαίδευση και την προσαρμογή”. Όταν ερωτάται για πιθανά προβλήματα, όπως τη δημιουργία νέων θρησκειών από ανθρώπους, απαντάει αμήχανα “δεν ξέρω τι να κάνω γι’ αυτό”.
Η σειρά μεταφέρεται στη νοτιοανατολική Ασία, όπου συναντάμε έναν “ειδικό υπαρξιακής ασφάλειας” (έναν υπερσύγχρονο “prepper”) που ζει εκτός δικτύου, έχοντας συνειδητοποιήσει ως σύμβουλος ασφάλειας τεχνητής νοημοσύνης την ελάχιστη εποπτεία της “πιο επιδραστικής τεχνολογίας όλων των εποχών”. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται ο άνθρωπος που πιστεύει ότι το chatbot του αποκτά συνείδηση. Ο Ελιέζερ Γιούντκοφσκι, συν-συγγραφέας του βιβλίου “If Anyone Builds It, Everyone Dies”, περιγράφει πόσο εύκολο θα ήταν για μια υπερ-ευφυή τεχνητή νοημοσύνη να καταλάβει την ανθρώπινη εργασία, να γίνει αυτάρκης και τελικά να εξαλείψει τους ανθρώπους.
Ο Πέρι, με τη χαρακτηριστική του ευγένεια και χωρίς κρίση, προσεγγίζει τις απόψεις των συνεντευξιαζόμενων, διερευνώντας τα συναισθήματά τους σχετικά με εταιρείες που κατέχουν τα δεδομένα τους και την πιθανότητα κατάρρευσης αυτών των συστημάτων, καθώς και το γεγονός ότι οι άνθρωποι επενδύουν “ένα πολύ ευαίσθητο κομμάτι του εαυτού τους” σε κάτι που διαμορφώνεται από την επιδίωξη κέρδους.
Η οξυδερκής του παρατηρητικότητα αποστάζει τα κεντρικά ζητήματα: Η νεαρή ηλικία των ιδρυτών και των εργαζομένων σε εταιρείες τεχνολογίας σημαίνει έλλειψη φόβων και προκαταλήψεων, ή επικίνδυνη άγνοια για τις δυνατότητες της ανθρωπότητας; Η άνοδος των chatbots αποτελεί απόδειξη του “κενό σε σχήμα Θεού” μέσα μας; Και πώς θα αντιμετωπίσουμε τους ευάλωτους ανθρώπους, των οποίων οι ζωές, ήδη δυσδιάκριτες μεταξύ πραγματικότητας και τεχνητής δημιουργίας, αληθινής βοήθειας και εκμετάλλευσης, θα γίνουν δυσκολότερες από την άνοδο των μηχανών;
Τέλος, εξετάζεται η αντίθεση μεταξύ των υποσχέσεων για μια επερχόμενη ουτοπία και της πραγματικότητας των αστέγων στους δρόμους, ιδιαίτερα κοντά στα κεντρικά γραφεία της OpenAI στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Πέρι, με την ευφυΐα και την αυτογνωσία του, αφήνει αυτά τα γεγονότα να μετριάσουν τον αρχικό του ενθουσιασμό για την επικείμενη κοινωνική αναταραχή, αναγνωρίζοντας ότι οι χειρωνακτικοί εργαζόμενοι είναι καλύτερα τοποθετημένοι για να επιβιώσουν στο άμεσο μέλλον, εκτός από τις καινοτόμες βιολογικές όπλα από υπόγεια κρησφύγετα.
