Η νέα ταινία του Josh Safdie, “Marty Supreme”, ξεχειλίζει από την φανατική ενέργεια μιας ατελείωτης 149λεπτης ράλλυ πινγκ πονγκ, που διεξάγεται από έναν μόνο παίκτη να τρέχει ασταμάτητα γύρω από το τραπέζι. Πρόκειται για έναν μαραθώνιο σπριντ γεμάτο γκονζό καταστροφές και αναστάτωση, ένα εφιαλτικό σενάριο κοινωνιοπάθειας-κωμωδίας, σαν κάτι από Mel Brooks, αλλά αντί για αστεία, περιλαμβάνει εκρήξεις κακής γεύσης, κινηματογραφικές αναφορές, αλφα-cameos, παθιασμένες συμφωνίες, ρατσισμό και αντισημιτισμό, συναισθηματική λαχτάρα και ερωτικές περιπέτειες. Είναι ένας φαρσικός αγώνας δρόμου ενάντια στον χρόνο, όπου κανείς δεν χρειάζεται να φάει ή να κοιμηθεί.
Ο Timothée Chalamet υποδύεται τον Marty Mauser, έναν αδύνατο πολυλογά, με τα γυαλιά ενός διανοούμενου, το μουστάκι ενός κινηματογραφικού αστέρα και τη σωματική διάπλαση ενός μικροσκοπικού καρτούν χαρακτήρα. Βασίζεται χαλαρά στον Marty “The Needle” Reisman, έναν πραγματικό αμερικανό πρωταθλητή πινγκ πονγκ της δεκαετίας του 1950, ο οποίος έδειχνε τάσεις για τεχνάσματα τύπου Bobby Riggs: πονταρίσματα, εξαπατήσεις και επιδείξεις. Η ταινία πιθανώς δικαιολογεί το αντίτιμο του εισιτηρίου μόνο με ένα συγκλονιστικό σκηνικό που περιλαμβάνει τον λεπτό Chalamet, ένα σκύλο, μια μπανιέρα, τον cult σκηνοθέτη Abel Ferrara σε έναν σύντομο ρόλο και ένα βρώμικο δωμάτιο ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη. Μιλάμε για το να μην βρίσκεσαι σε σταθερό έδαφος. Εξίσου αποπροσανατολιστική είναι η τελική αποκάλυψη των γυμνών οπισθίων του Chalamet, πριν από μία από τις πιο σοκαριστικές εκδηλώσεις σωματικής τιμωρίας από την ταινία “If…” του Lindsay Anderson.
Ο Marty είναι ένας νεαρός Εβραιοαμερικανός που εργάζεται σε ένα κατάστημα παπουτσιών στη Νέα Υόρκη το 1952, ονειρευόμενος παγκόσμια επιτυχία στο ανερχόμενο άθλημα του πινγκ πονγκ και την πατέντα για τη δική του μάρκα μπάλας, την Marty Supreme. Έχει μια σχέση με την παιδική του αγαπημένη, την παντρεμένη Rachel (Odessa A’zion), και αποταμιεύει τα κέρδη του για να ταξιδέψει στη Βρετανία για τα πρωταθλήματα πινγκ πονγκ στο Wembley. (Υπάρχει μια συγκινητική λήψη των δύο πύργων του παλιού σταδίου, που το αμερικανικό κοινό μπορεί να θεωρήσει αναφορά στον Tolkien.)
Η απόκτηση των υποσχεμένων χρημάτων του είναι η πρώτη από πολλές παράξενες αναστατώσεις, αλλά μόλις φτάνει στην Βρετανία, ο αυθάδης Marty σοκάρει εσκεμμένα τους Βρετανούς αθλητικούς δημοσιογράφους με ωμά αστεία για τον φίλο του και συμπαίκτη του, έναν Ουγγροεβραίο επιζώντα του Ολοκαυτώματος, τον Béla, τον οποίο υποδύεται ο Géza Röhrig (από την ταινία του Ολοκαυτώματος “Son of Saul” του László Nemes).
Αφού κατάφερε να εξασφαλίσει ένα δωρεάν δωμάτιο στο Ritz μέσω εξαπατήσεων και φωνασκίας, ο Marty αναπτύσσει μια ερωτική εμμονή με μια άλλη ένοικο, την συνταξιούχο κινηματογραφική αστέρα Kay Stone – για τον ρόλο της οποίας η Gwyneth Paltrow έχει επιστρέψει πολύ κομψά από την συνταξιοδότηση – και το μεταγενέστερο ντεμπούτο της Kay στο Broadway παρουσιάζεται υπέροχα με έναν έκπληκτο Marty στο κοινό. Η αναμέτρηση του Marty στο πινγκ πονγκ με τον Ιάπωνα σούπερ σταρ του πινγκ πονγκ Koto Endo (Koto Kawaguchi) καταλήγει σε καταστροφή, και ο σύζυγος της Kay και πιθανός χορηγός του Marty, Milton (Kevin O’Leary), αποδεικνύεται μισάνθρωπος τόσο απέναντι στον Marty όσο και στον Béla. Πίσω στις ΗΠΑ, επικρατεί απόλυτο χάος, μια ασταμάτητη κατάρρευση που θυμίζει hellzapoppin’, καθώς ο Marty προσπαθεί απεγνωσμένα να συγκεντρώσει τα χρήματα για μια ρεβάνς με τον Ιάπωνα αντίπαλό του, και με την χαρισματική Kay.
Το κωμικό και σουρεαλιστικό αποτέλεσμα της ταινίας έγκειται στην αργή συνειδητοποίηση ότι δεν αφορά πραγματικά το πινγκ πονγκ. Το “Marty Supreme” δεν συμπεριφέρεται ως αθλητική ταινία: δεν υπάρχουν σκηνές προπόνησης, καμία σκηνή όπου ο Marty εξηγεί την τεχνική του με φωνή εκτός οθόνης, καμία σκηνή όπου ακούει ταπεινά έναν μέντορα του πινγκ πονγκ ή τον απορρίπτει οιδιπόδεια. Και σε αντίθεση με τον Forrest Gump, ο οποίος γίνεται πατριωτικός σταρ χάρη στο ταλέντο του στο πινγκ πονγκ, ο Marty είναι πάντα ένας αξιοκατάκριτος χαρακτήρας που κανείς δεν εμπιστεύεται πραγματικά – αν και αναμφίβολα η πρωτοποριακή του δουλειά τη δεκαετία του 1950, που διέδωσε το άθλημα, κατέστησε δυνατή την υπεροχή του Forrest στο πινγκ πονγκ τη δεκαετία του 1960.
Αντιθέτως, η ταινία είναι από μόνη της πινγκ πονγκ· ο ρυθμός και το πνεύμα του πινγκ πονγκ διαπερνούν κάθε σκηνή και το μαγευτικό αποτέλεσμα του θεαματικού, κροταλίζοντος, ιλιγγιώδους μπρος-πίσω. Το “Marty Supreme” βρίσκεται στη δική του κλίμακα αποφασιστικότητας και συναισθηματικής πληγής, και ο Chalamet ενσαρκώνει ξεκαρδιστικά μια ασταμάτητη νευρική κίνηση, τροφοδοτούμενη από αγανάκτηση και αυτολύπηση. Και η Paltrow μας προσφέρει ένα έξυπνο και ευρηματικό αντίβαρο στον δονούμενο ναρκισσισμό του Marty· είναι αστεία και αισθησιακή, βλέπει τι κάνει ο Marty και τον καταλαβαίνει καλύτερα από ό,τι αυτός ο ίδιος.
Μέχρι το τέλος αυτής της ταινίας, το κεφάλι μου ταλαντευόταν από τη μια πλευρά στην άλλη, σαν να είχε χτυπηθεί με κύμβαλα. Οι καταστροφές, τα τεχνάσματα, τα σοκ, η φλύαρη απελπισία και η υπερφορτισμένη ανάγκη του Marty, με ό,τι σημαντικό στη ζωή του να είναι έτοιμο να πεταχτεί, όπως το κουτί με τις πατενταρισμένες μπάλες πινγκ πονγκ του Marty που βγαίνει έξω από το παράθυρο. Και όμως, κάπως, ο ήρωάς μας σε μέγεθος μινιατούρας πάντα επιστρέφει και επιτυγχάνει ακόμη και μια συγκινητική μορφή ωριμότητας στην τελική λήψη. Η απόλυτη τρέλα είναι ένα θαύμα.
Το “Marty Supreme” κυκλοφορεί στις 25 Δεκεμβρίου στις ΗΠΑ, στις 26 Δεκεμβρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 22 Ιανουαρίου στην Αυστραλία.
