Ο Ed O’Brien, ο κιθαρίστας των Radiohead, ανοίγει το αρχείο των αναμνήσεών του και παρουσιάζει τις μουσικές επιλογές που διαμόρφωσαν την πορεία του. Μέσα από μια ιδιαίτερη λίστα, ο καλλιτέχνης αποκαλύπτει την εξέλιξη των γούστων του, καταθέτοντας προσωπικές ιστορίες με ειλικρίνεια και χιούμορ.

Η πρώτη του επαφή με τη μουσική αγορά ήταν το «Ally’s Tartan Army», το τραγούδι για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, σε ηλικία 10 ετών. «Ήμουν δέκα χρονών και παρασύρθηκα πλήρως από τον πυρετό του Παγκοσμίου Κυπέλλου», θυμάται. Η σχέση του με τη μουσική εξελίχθηκε κατά την εφηβεία του, όταν στα 17 προσπάθησε να εντυπωσιάσει μια κοπέλα αγοράζοντας το άλμπουμ «Hatful of Hollow» των The Smiths, ενώ η στιγμή που τον ώθησε να πιάσει την κιθάρα ήταν το «Walking on the Moon» των The Police, για το οποίο λέει πως ο ήχος του Andy Summers τον έκανε να νιώθει πως ηχογραφήθηκε στο φεγγάρι.

Σήμερα, ο O’Brien δηλώνει πως έχει απομακρυνθεί από την indie μουσική, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Δεν ακούω πια indie. Έχω χορτάσει από αυτό. Έχω τελειώσει με τη μουσική της κιθάρας κατά κάποιο τρόπο». Παράλληλα, μιλά για το νέο του τραγούδι «Blue Morpho», το οποίο αντλεί έμπνευση από τα παιδικά χρόνια των παιδιών του σε μια φάρμα στη Βραζιλία, κοντά στο τροπικό δάσος, και εξομολογείται ότι το «In Paradisum» από το «Requiem» του Gabriel Fauré είναι το κομμάτι που θα ήθελε να ακουστεί στην κηδεία του.

Ο Ed O’Brien, ο οποίος επιστρέφει στις ζωντανές εμφανίσεις τον Οκτώβριο, αποδεικνύει πως η μουσική δεν είναι μόνο νότες, αλλά ένα συναισθηματικό αποτύπωμα των σημαντικότερων στιγμών μας.