Πίσω στο 2011, ο χορευτής του δρόμου από το Μέμφις, Charles Riley –γνωστός ως Lil Buck– έγινε viral μέσα από την αναπάντεχη συνεργασία του με τον τσελίστα Yo-Yo Ma, χορεύοντας τον «Κύκνο» του Saint-Saëns. Το στιλ του, γνωστό ως jookin, χαρακτηρίζεται από μια μοναδική ικανότητα να «γλιστρά» στο πάτωμα με μια χάρη που αψηφά τη βαρύτητα. Μετά από μια εντυπωσιακή πορεία που περιλαμβάνει συνεργασίες με ονόματα όπως η Madonna, η Alicia Keys και ο Mikhail Baryshnikov, καθώς και οίκους μόδας όπως ο Versace, ο Lil Buck εισέρχεται πλέον σε ακαδημαϊκά ύδατα.
Ο Lil Buck προσκλήθηκε ως επισκέπτης ερευνητής στο νέο Schwarzman Centre for the Humanities του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το κέντρο δημιουργήθηκε με δωρεά 185 εκατομμυρίων λιρών από τον Αμερικανό δισεκατομμυριούχο Stephen Schwarzman και στεγάζει μεταξύ άλλων το νέο Ινστιτούτο Ηθικής στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Παρά τις συζητήσεις για την προέλευση των κεφαλαίων και το κύρος του ιδρύματος, η παρουσία του Lil Buck αποδεικνύει τη σημασία της επαφής της τέχνης με άλλες επιστήμες.
Στο πλαίσιο της έρευνάς του, ο καλλιτέχνης συνεργάστηκε με ιστορικούς του St Hilda’s College, διερευνώντας τις συνέργειες μεταξύ του jookin και των χορών του 18ου αιώνα. Η πιο σημαντική στιγμή της παρουσίας του είναι η παράσταση «1776», στην οποία συμμετέχουν οι ομάδες ZooNation και Body Politic. Το έργο ανατρέχει στην ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών πριν από 250 χρόνια, θέτοντας καίρια ερωτήματα για την ισότητα και την ελευθερία.
Μέσα από τη χορογραφία, ο Lil Buck καταδεικνύει πώς η ισότητα υπήρξε συχνά μια «αθετημένη υπόσχεση». Με αναφορές στο κλείδωμα του σώματος και την επιβολή του αυταρχισμού, η παράσταση χρησιμοποιεί τεχνικές από το krump και το waacking για να δείξει πώς το πνεύμα και ο ρυθμός πάντα βρίσκουν διέξοδο. Παρά την εμπλοκή νεαρών χορευτών, όπως ο ταλαντούχος Andrew Jackson, ο Lil Buck κλέβει την παράσταση στις δικές του εμφανίσεις, προσφέροντας ένα θέαμα που αποθεώνει την ελευθερία της κίνησης.
