Η πρόσφατη προσθήκη vegan scones στο μενού του National Trust προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε ορισμένα μέσα, χαρακτηρίζοντας την κίνηση ως ένδειξη “woke” νοοτροπίας. Ωστόσο, λίγοι γνωρίζουν την πολυτάραχη ιστορία και την ουσιαστική συμβολή αμέτρητων LGBTQ+ ατόμων στη διαμόρφωση του National Trust, όπως αποκαλύπτεται στο βιβλίο “A Queer Inheritance: Alternative Histories in the National Trust” του Michael Hall.
Το βιβλίο ξεδιπλώνει το πλούσιο παρελθόν της οργάνωσης, αναδεικνύοντας την παρουσία προσωπικοτήτων όπως ο Henry James, του οποίου η ζωή συνδέθηκε με ιστορικές κατοικίες που πλέον ανήκουν στο Trust. Παράλληλα, φέρνει στο προσκήνιο δημιουργικές προσωπικότητες όπως η Vita Sackville-West και ο Harold Nicolson, οι οποίοι διαμόρφωσαν τους διάσημους κήπους του Sissinghurst.
Ιδρυθέν το 1895, έτος-ορόσημο για την εποχή του Oscar Wilde, το National Trust αντλεί πλέον την ιστορική του αναδρομή από τις “φασκιωμένες” προσπάθειες queer Βικτωριανών. Αν και η ιδρύτρια Octavia Hill έζησε με μια γυναίκα, ο ίδιος ο Wilde δεν είχε άμεση σύνδεση με την οργάνωση, ενώ ένας εκ των συνιδρυτών υπήρξε φανατικός υπέρμαχος της ηθικής.
Το “A Queer Inheritance” παρουσιάζει μια βαθιά ερευνημένη αφήγηση της βρετανικής ζωής, εστιάζοντας σε φαινομενικά “ζεστά” περιβάλλοντα. Ο Hall υποδηλώνει ότι το “The Picture of Dorian Gray” του Wilde μπορεί να επηρεάστηκε από τα εκκεντρικά γεγονότα στο Clumber, σημερινό ιδιοκτησία του National Trust. Επίσης, ο EM Forster, που έζησε στο Piney Copse, ένα άλλο ακίνητο του Trust, αντλούσε έμπνευση από τον “πράσινο δρυμό” και τις παγανιστικές τελετές.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά επαρχιακά αρχοντικά πέρασαν στο Trust λόγω των μειωμένων εσόδων και των υψηλών φόρων κληρονομιάς. Ο αρχιτέκτονας James Lees-Milne, μέσα από τα πικρόχολα ημερολόγιά του, καταγράφει τις συναντήσεις του με αριστοκράτες, πείθοντάς τους να παραχωρήσουν τις περιουσίες τους. Στην αφήγησή του, αναφέρεται σε μια “σχεδόν εξαφανισμένη γενιά” ευκατάστατων, μορφωμένων εργένηδων, με “εδουαρδιανή αίσθηση της ευπρέπειας”.
Ο Hall, με τη δημοσιογραφική του ματιά, αναδεικνύει την παρουσία queer συμπεριφορών σε διάφορες πτυχές της βρετανικής κοινωνίας, από το κίνημα Arts and Crafts, όπου η “τραχιά αρσενική διστακτικότητα” συχνά έκρυβε βαθύτερες επιθυμίες, έως την εικασία για διαφυλικές ταυτότητες νεαρών ανδρών. Ωστόσο, παρά την ευαισθησία του συγγραφέα απέναντι στις σεξουαλικές αδικίες του παρελθόντος, οι “αρχοντικές” δομές του Trust παραμένουν άθικτες, εστιάζοντας κυρίως σε “καλύτερης τάξης” ομοφυλόφιλους και λεσβίες, αφήνοντας εκτός την ιστορία της εργατικής τάξης.
Το θέμα των scones, όπως και η ίδια η οργάνωση, είναι οικείο και παρηγορητικό, αλλά όχι απαλλαγμένο από πολυπλοκότητα. Η ερώτηση αν βάζουμε πρώτα τη μαρμελάδα ή την κρέμα, θυμίζει την πολυπλοκότητα των ιστοριών, είτε ομοφυλόφιλων είτε ετεροφυλόφιλων, υποδηλώνοντας ότι υπάρχει πάντα περισσότερο από αυτό που φαίνεται με την πρώτη ματιά.
