Οι γιορτές φέτος φαίνεται να επισκιάζονται από εξελίξεις στον χώρο του θεάματος, καθώς το Netflix ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εξαγοράσει την Warner Bros, ένα κινηματογραφικό και τηλεοπτικό στούντιο με εκατονταετή ιστορία. Παρόλο που η συμφωνία ενδέχεται να μην ολοκληρωθεί άμεσα, ή ακόμη και καθόλου, η είδηση προκαλεί ανησυχία εν όψει των βραβείων του τέλους του έτους και των λιστών με τις καλύτερες ταινίες. Η ενοποίηση του κλάδου συνεχίζεται, με την Paramount να έχει ήδη εξαπολύσει μια εχθρική προσφορά για την Warner Bros Discovery, μια κίνηση που θα φέρει δύο μεγάλες κινηματογραφικές εταιρείες κάτω από την ίδια ομπρέλα, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση των ευρείας διανομής ταινιών.
Η είδηση αυτή έχει προκαλέσει σοκ στους λάτρεις του κινηματογράφου, οι οποίοι εκφράζουν θλίψη όχι μόνο για την Warner Bros, η οποία έχει χαρίσει κλασικές ταινίες όπως το “Casablanca” και το “The Matrix”, αλλά και για την ίδια την εμπειρία της κινηματογραφικής προβολής. Για χρόνια, οι κινηματογράφοι θεωρούνταν δεδομένοι, με τους χώρους προβολής να αλλάζουν μορφή, από μεγάλες αίθουσες και drive-ins μέχρι πολυκινηματογράφους σε εμπορικά κέντρα. Ωστόσο, οι συνεχείς κλεισίματα λόγω της πανδημίας COVID-19 και η στροφή προς την παρακολούθηση περιεχομένου από τον καναπέ, έχουν γεννήσει ανησυχίες για το μέλλον των κινηματογράφων.
Σε μεγάλες πόλεις, όπου η ποικιλία των προβολών (mainstream, arthouse, ειδικές προβολές) διασφαλίζει την επιβίωση, οι κινηματογράφοι πιθανότατα θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Ωστόσο, σε περιοχές όπου η ύπαρξη κινηματογράφου δεν είναι αυτονόητη, η ικανότητα των κινηματογράφων και των στούντιο να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες φαντάζει επισφαλής μπροστά στις κινήσεις των μεγάλων εταιρειών.
Το απογοητευτικό με την είδηση του Netflix είναι ότι υπογραμμίζει πόσο λίγο έχει σημασία η πραγματική επιτυχία ενός στούντιο για την βιωσιμότητά του, ειδικά όταν η Warner Bros είχε μια εντυπωσιακή χρονιά το 2025. Ταινίες όπως το “A Minecraft Movie”, το “Sinners”, το “Weapons”, το “Superman”, τα “Final Destination” και “Conjuring”, το “One Battle After Another” και η διανομή του “F1 movie” με τον Brad Pitt, δείχνουν την δυναμική της εταιρείας. Επιπλέον, το “Barbie” υπήρξε η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της, ενώ και άλλες παραγωγές όπως το “Dune” και ταινίες με τον King Kong και τον Godzilla, έχουν χαρίσει αξέχαστες στιγμές στους θεατές.
Παρόλα αυτά, στα χέρια του CEO της Warner Bros Discovery, David Zaslav, αυτές οι επιτυχίες δεν αποτελούν απόδειξη για το πώς μπορεί να ανθήσει η κινηματογραφική βιομηχανία, αλλά μάλλον αξιολογούνται ως μέσο για την πιθανότητα πώλησης. Το Netflix, από την άλλη, πιθανότατα δεν αγοράζει την Warner Bros με σκοπό την αξιοποίηση του πλούσιου αρχείου της ή την ενίσχυση των κινηματογραφικών κυκλοφοριών. Σε ένα ιδανικό σενάριο, το Netflix θα μπορούσε να συμπληρώσει το πρόγραμμα της Warner Bros με ταινίες χαμηλότερου προϋπολογισμού, θρίλερ για ενήλικες, ταινίες για εφήβους, καθώς και με τα καλλιτεχνικά πρότζεκτ σκηνοθετών όπως ο Martin Scorsese, ο Spike Lee, ο Noah Baumbach και ο David Fincher.
Ωστόσο, με βάση τις υπάρχουσες επιλογές του Netflix σε παλαιότερες ταινίες και τις περιορισμένες κινηματογραφικές προβολές που προσφέρει σε πιο απαιτητικές παραγωγές, η εταιρεία φαίνεται να υποτιμά την αξία ενός πλούσιου καταλόγου και των μεγάλων κινηματογραφικών κυκλοφοριών. Το Netflix αγοράζει την Warner Bros κυρίως για να μειώσει τον ανταγωνισμό από το Max και, ενδεχομένως, τον ανταγωνισμό γενικότερα από τους ανθρώπους που επιλέγουν να βγαίνουν από το σπίτι τους για ψυχαγωγία.
Επιπλέον, η κίνηση αυτή αφορά την “πνευματική ιδιοκτησία” (IP). Σε ένα email που εστάλη στους συνδρομητές του Netflix, η εταιρεία αναφέρθηκε με δυσθυμία στην επικείμενη αγορά, τονίζοντας την “ενοποίηση μερικών από τις πιο αγαπημένες παγκόσμιες σειρές όπως το Harry Potter, το Friends, το The Big Bang Theory, το Casablanca, το Game of Thrones και το DC Universe, μαζί με το Stranger Things, το Wednesday, το Squid Game, το Bridgerton και το KPop Demon Hunters.” Είναι χαρακτηριστικό ότι η Warner Bros ταινία που επιλέχθηκε για την ανακοίνωση είναι το “Casablanca”, μια ταινία τόσο γνωστή που θα μπορούσε να θεωρηθεί “franchise”, κάτι που είναι προφανώς εκτός πραγματικότητας, όπως και η ταξινόμηση του “Friends” ως franchise.
Αυτές οι κινήσεις, αν και αποκαλύπτουν μια εταιρική αναλγησία, δεν είναι κάτι καινούργιο. Και ναι, η υπερβολική ενασχόληση των σινεφίλ με την “ιερότητα” της κινηματογραφικής εμπειρίας μπορεί να φανεί κάπως ντροπιαστική. Ξαφνικά, όλοι γίνονται Nicole Kidman, απαγγέλλοντας μηνύματα υπέρ των κινηματογράφων που ξεχνούν να χαμηλώσουν τα φώτα και δεν διαθέτουν προβολείς ικανούς να επιδιορθώσουν τεχνικά προβλήματα. Απομακρύνοντας την υπερβολή, όμως, η παρακολούθηση ταινιών μπορεί να είναι μια απλή ευχαρίστηση, μια σχετικά οικονομική απόδραση που κάποιες εταιρείες φαίνεται να θέλουν να αντιμετωπίσουν ως πρόβλημα παραγωγικότητας. Δεν θα εξοικονομούσατε ενέργεια μένοντας σπίτι; Δεν θα νιώθατε ότι εξοικονομείτε χρήματα αν συμφωνούσατε να μας δίνετε είκοσι δολάρια τον μήνα για πάντα για ό,τι υλικό μπορούμε να βρούμε για την αρχική μας σελίδα; Η απόφαση να παρακολουθήσετε μια συγκεκριμένη ταινία δεν απαιτεί πολύτιμη εγκεφαλική ενέργεια που θα μπορούσαμε να κατακτήσουμε με έναν αλγόριθμο; Ακόμα κι αν η Paramount δεν καταφέρει να αποσπάσει την Warner από το Netflix, μια εχθρική εξαγορά έχει ήδη ξεκινήσει. Οι “περίεργοι” της τεχνολογίας θέλουν τον έλεγχο της τέχνης και του ελεύθερου χρόνου μας. Δεν πρέπει να τους τον παραχωρήσουμε.
