Αν αναζητάτε εκπλήξεις, ο Myles Smith δεν είναι ο καλλιτέχνης για εσάς. Ο τραγουδιστής από το Luton, ο οποίος αναδείχθηκε νικητής στην κατηγορία Rising Star στα Brits 2025, έχει χαράξει μια πορεία που βασίζεται σε σταθερές επιρροές. Ξεκινώντας από βραδιές σε open mic σκηνές, όπου ερμήνευε επιτυχίες των Mumford & Sons, Coldplay και Ed Sheeran, ο Smith δεν έκρυψε ποτέ τα πρότυπά του. Μάλιστα, χρησιμοποιεί την ίδια χαρακτηριστική μικρή ακουστική κιθάρα που έχει καθιερώσει ο Ed Sheeran.
Παρά την κριτική ότι κινείται σε «ασφαλή» μονοπάτια, το κοινό φαίνεται να τον αποθεώνει. Η επιτυχία του 2024, «Stargazing», έγινε πλατινένια σε 16 χώρες, παραμένοντας στο βρετανικό Top 100 για σχεδόν δύο χρόνια, ενώ το EP του 2025, «A Minute, a Moment», σημείωσε πωλήσεις μισού εκατομμυρίου αντιτύπων μόνο στις ΗΠΑ.
Στο ντεμπούτο άλμπουμ του, είναι εμφανές πως ο Smith δανείζεται στοιχεία από τους μέντορές του: από τους Mumford & Sons παίρνει τον ρυθμό της μπότας και τα «ενωτικά» ρεφρέν, από τους Coldplay την ατμόσφαιρα των μεγάλων σταδίων, και από τον Ed Sheeran σχεδόν τα πάντα. Ακόμα και το τραγούδι «Dublin Lights», μια σύνθεση με παραδοσιακά ιρλανδικά στοιχεία, δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον ίδιο τον Ed Sheeran.
Ωστόσο, όταν ο Smith απομακρύνεται από τη μανιέρα του «καλού παιδιού» της pop-folk και αφηγείται προσωπικές του ιστορίες, το αποτέλεσμα αποκτά βάθος. Κομμάτια όπως το «My Mess», που αναφέρεται στο τραύμα μιας διαλυμένης οικογένειας, και το «Sertraline», για την κατάθλιψη, ξεχωρίζουν. Το «Grandma’s Place» αποτελεί ίσως την καλύτερη στιγμή του δίσκου, με νοσταλγικές λεπτομέρειες που ζωντανεύουν μνήμες.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν ο Myles Smith θα καταφέρει κάποια στιγμή να βγει από τη σκιά των ειδώλων του. Μέχρι τότε, η μουσική του παραμένει ιδανική για τους αλγόριθμους των ψηφιακών πλατφορμών, προσφέροντας κάτι που ακούγεται οικείο, αλλά στερείται πρωτοτυπίας.
