Η Μόργκαν Νέιγκλερ, σε ηλικία 47 ετών, κυκλοφορεί τον πρώτο της προσωπικό δίσκο, “I’ve Got Nothing to Lose, and I’m Losing It”. Ο τίτλος αποτυπώνει τη σοφία που αποκτήθηκε μετά από δεκαετίες αφοσίωσης στην τέχνη, μια πορεία που ξεκίνησε από παιδί ηθοποιός. Θυμάται την οντισιόν για ένα μικρό ρόλο στο “The Fresh Prince of Bel-Air” σε ηλικία 11 ετών, όπου, αντιμετωπίζοντας μεγάλο ανταγωνισμό, αποφάσισε να διαβάσει τους διαλόγους ως “υπέρ-νερντ”, κερδίζοντας έτσι την προσοχή των παραγωγών και τον ρόλο δίπλα στον Κάρλτον.
Σήμερα, η Νέιγκλερ ζει στο Μαλιμπού της Καλιφόρνια, σε μια ημιαγροτική περιοχή, κοντά στην έπαυλη του Γουίλ Σμιθ. Η καριέρα της στην υποκριτική ξεκίνησε γύρω στα πέντε της χρόνια, συνεχίστηκε για δύο δεκαετίες σε σειρές όπως “Frasier”, “Star Trek” και “Clueless”. Ωστόσο, στα 26 της, εγκατέλειψε την υποκριτική για να αφοσιωθεί στη μουσική, συνειδητοποιώντας πόσο την ικανοποιούσε να παίζει κιθάρα στα διαλείμματα των γυρισμάτων. Παρά τις αμφιβολίες κάποιων, η Νέιγκλερ γνώριζε ότι η μουσική ήταν “ο μόνος τρόπος που την έκανε να νιώθει ουσιαστικά συνδεδεμένη”, μια ανάγκη πιο ισχυρή από την άνεση ή τη σταθερότητα.
Το άλμπουμ “I’ve Got Nothing to Lose” εκφράζει αυτή την αφοσίωση μέσα από όμορφες Americana μελωδίες, γεμάτες σκληρή αισιοδοξία και πιασάρικα ρεφρέν. Στο δίσκο συμμετέχουν καλλιτέχνες όπως η Courtney Barnett, η Madi Diaz, η Bethany Cosentino (πρώην Best Coast) και η Allison Crutchfield (Snocaps), αποδεικνύοντας την πολυετή παρουσία της στον χώρο της μουσικής. Η Gillian Welch, συνεργάτιδά της, αναφέρει πως πέρα από την ηλιοφάνεια και τα παιχνίδια λέξεων, η μουσική της Νέιγκλερ έχει “ένα μεγάλο, βαρύ φορτίο ανθρώπινης θλίψης και συμπόνιας”, χαρακτηριστικό της σπουδαίας ποίησης.
Παράλληλα με τη δημιουργία του προσωπικού της άλμπουμ, η Νέιγκλερ συνεχίζει να γράφει τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Haim, η Phoebe Bridgers και η Kim Deal. “Αυτά τα τραγούδια γράφτηκαν γιατί αυτό κάνω,” λέει με τη χαρούμενη, βραχνή φωνή της, κάνοντας βιντεοκλήση από το στούντιο του φίλου της στο Λος Άντζελες. Η προσέγγισή της δεν ήταν ποτέ να δημιουργήσει ένα άλμπουμ που θα την αντιπροσώπευε σε μια “σόλο αποστολή”, αλλά πιστεύει στη σημασία της ανταλλαγής και της σύνδεσης σε βαθύ επίπεδο, ειδικά σε αυτούς τους απομονωτικούς καιρούς.
Η Νέιγκλερ χαρακτηρίζεται από αισιοδοξία και αφοσίωση, στοιχεία που ενέπνευσαν και την Jenny Lewis, πρώην παιδί-σταρ και στενή της φίλη, η οποία την ενθάρρυνε να μοιραστεί τα τραγούδια της και να δημιουργήσει τη μπάντα Whispertown. Η Lewis ήταν ο “πρωταθλητής” της, χρηματοδοτώντας τις ηχογραφήσεις και προσκαλώντας την να ανοίγει τις συναυλίες της. Το 2006, οι Whispertown, ενώ συνόδευαν την Lewis, έκαναν ένα cover του τραγουδιού “Look at Miss Ohio” των David Rawlings και Gillian Welch. Αυτή η τυχαία συνάντηση οδήγησε, δύο χρόνια αργότερα, σε μια πρόσκληση από τον Rawlings στη Νάσβιλ, όπου η Νέιγκλερ πέρασε έξι μήνες γράφοντας μαζί τους. Εκεί, έμαθε την αξία της επεξεργασίας και της βελτίωσης των τραγουδιών, απομακρύνοντας την “μέθοδο εμετού” (puke method) που πίστευε ότι τα τραγούδια απλώς “βγαίνουν”.
Η συνεργασία με τους Welch και Rawlings απέφερε το τραγούδι “Sweet Tooth”, όπου η Welch αναγνώρισε τη “μεγάλη πίστη της Νέιγκλερ στη φαντασία της” και την ικανότητά της να δημιουργεί συνδέσεις πέρα από τη λογική. Η Νέιγκλερ, επίσης, έγραψε με την Kim Deal των The Breeders, και με τους Haim, ενώ βοήθησε την Phoebe Bridgers στην επιτυχία του τραγουδιού “Kyoto”. Αυτές οι συνεργασίες την οδήγησαν να προχωρήσει σε επίσημη συμφωνία δημοσίευσης και να αφοσιωθεί στη συγγραφή τραγουδιών, βοηθώντας καλλιτέχνες να βρουν τη δική τους φωνή.
Η καριέρα της ως επαγγελματίας συνθέτρια ξεκίνησε εν μέσω της πανδημίας, μια περίοδο δύσκολη για τον κλάδο. Η Νέιγκλερ περιγράφει την κατάσταση ως “απολύτως τρομερή” και “υπέρ-καταθλιπτική”, ένα “1% κατάσταση” που απαιτεί τη σύνθεση επιτυχιών, όπως ένα τραγούδι για την Beyoncé, για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα. Ωστόσο, παρά τις προκλήσεις, διατηρεί την αισιόδοξη στάση της, πιστεύοντας ότι οι εξειδικευμένες niche δουλειές μπορεί να αποκτήσουν μεγαλύτερη αξία.
Ο προσωπικός της δίσκος, “I’ve Got Nothing to Lose, and I’m Losing It”, που κυκλοφόρησε στις 13 Μαρτίου, είναι γεμάτος τραγούδια για την επιδίωξη στόχων κόντρα στις δυσκολίες. Με περηφάνια για την κυκλοφορία του πρώτου της σόλο άλμπουμ στα 47 της, τονίζει ότι η ωριμότητα φέρνει πλούσια εμπειρία και μια πολύτιμη οπτική. Η Νέιγκλερ χαρακτηρίζει τον τίτλο του άλμπουμ της ως ρεαλιστικό, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για αισιοδοξία σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις. Ουσιαστικά, η σόλο πορεία της δεν είναι απλώς η “κυνηγώντας ένα όνειρο”, αλλά η επιθυμία να “υπάρχει, να είναι ευτυχισμένη και να προσφέρει ομορφιά στον κόσμο”.
