Η επιτυχία του “The Summer I Turned Pretty” στο Amazon Prime, με την αγωνιώδη ιστορία αγάπης μεταξύ εφήβων, έχει φέρει στο προσκήνιο την περίπλοκη κατάσταση των χαρακτήρων Henley και Luca. Οι “δύσκολες” ερωτικές ιστορίες, όπως αυτή του “Loving My Brother’s Best Friend”, έχουν γίνει viral στο TikTok, με συγκινητικά βλέμματα και δραματικές δηλώσεις, αντικατοπτρίζοντας τις δημοφιλείς επεξεργασίες οπαδών για αγαπημένα τηλεοπτικά ζευγάρια. Ενώ όμως το “The Summer I Turned Pretty” παρουσίαζε την κεντρική του ένταση σε επεισόδια διάρκειας 40 λεπτών, το “Loving My Brother’s Best Friend”, παραγωγή της εταιρείας short-form CandyJar, συμπύκνωσε την απήχησή του στα απολύτως βασικά: ερωτική ένταση, κλιμακούμενη δράση και ανατρεπτικά άκρα, όλα μέσα σε “επεισόδια” διάρκειας δύο λεπτών στο κινητό. Με μεγάλη έκπληξη, καταναλώσαμε τα πρώτα 10 κεφάλαια (από τα 44) σε μόλις 15 λεπτά, και δεν είμαστε οι μόνοι.
Το Χόλιγουντ ελπίζει ότι κι εσείς θα καθηλωθείτε. Αν και το “Loving My Brother’s Best Friend” μπορεί να μην μοιάζει με τυπική παραγωγή του Χόλιγουντ – στην πραγματικότητα, θυμίζει ένα μείγμα εφηβικής σειράς, σαπουνόπερας και ερασιτεχνικής επεξεργασίας – η βιομηχανία επενδύει σοβαρά στο μέλλον τέτοιων παραγωγών: χαμηλού κόστους, αποκλειστικά για κινητό “μικροδράματα” με επεισόδια διάρκειας 60 έως 90 δευτερολέπτων. Αυτές οι σειρές, γνωστές και ως “verticals” λόγω της κάθετης προσανατολισμού τους για κινητό, έχουν ήδη γνωρίσει μεγάλη δημοτικότητα στην Κίνα, όπου οι οθόνες κινητών κυριαρχούν στην ψυχαγωγία ακόμη περισσότερο από τις ΗΠΑ. Μέσα σε μόλις τρία χρόνια, τα έσοδα από σειρές μικρής διάρκειας στην Κίνα αυξήθηκαν από 500 εκατομμύρια δολάρια το 2021 σε 7 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, με προβλέψεις να φτάσουν τα 16,2 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030. Η παγκόσμια αγορά μικροδραμάτων για το 2025 εκτιμάται μεταξύ 7 και 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων – και αναπτύσσεται ραγδαία, με σχεδόν τριπλάσια αύξηση εσόδων για εταιρείες μικροδραμάτων εκτός Κίνας τον τελευταίο χρόνο.
Μέχρι πρόσφατα, μεγάλοι παίκτες του Χόλιγουντ παρέμεναν στο περιθώριο, ικανοποιημένοι να αφήνουν τέτοιες εταιρείες, που βγάζουν χρήματα μέσω διαφημίσεων ή “μικροσυναλλαγών” παρόμοιων με εφαρμογές παιχνιδιών, να κυκλοφορούν φθηνές παραγωγές όπως “Fake Married to My Billionaire CEO” ή “Fated to My Forbidden Vampire”. Όμως, η άνθηση των επιχειρήσεων – μαζί με τη συνεχιζόμενη ενοποίηση της βιομηχανίας και τις μετατοπίσεις παραγωγής μακριά από την Καλιφόρνια – καθιστούν τα οικονομικά αποδοτικά μικροδράματα αδύνατο να αγνοηθούν. “Είμαστε ακόμα στην αρχή”, δήλωσε ο Bill Block, πρώην CEO της Miramax, του οποίου η νέα επιχείρηση μικροδραμάτων GammaTime έχει συγκεντρώσει πάνω από 14 εκατομμύρια δολάρια από επενδυτές όπως η Kim Kardashian, η Kris Jenner και ο συνιδρυτής του Reddit Alexis Ohanian. “Αυτή είναι πλέον μια σταθερά εδραιωμένη αγορά, στην αρχή της, με πολλά πράγματα να εξερευνηθούν όσον αφορά τις προτιμήσεις.”
Ενώ το ReelShort και το DramaBox “όρισαν και κέρδισαν τον πρώτο γύρο”, όπως ανέφερε ο Block, το Χόλιγουντ στοχεύει να κερδίσει τον δεύτερο. Μέσα σε λίγους μήνες, μια σειρά από συμφωνίες έχουν φέρει την πείρα της βιομηχανίας σε αυτόν τον ακόμη νεαρό χώρο, υποδεικνύοντας μια πιθανή επανάσταση στην επιμελημένη ψυχαγωγία. Τον Αύγουστο, διάφοροι κορυφαίοι βετεράνοι στούντιο – ο πρώην επικεφαλής ψυχαγωγίας των WME και ABC, Lloyd Braun, η πρώην πρόεδρος του Showtime, Jana Winograde, και η πρώην πρόεδρος τηλεόρασης της NBC Universal, Susan Rovner – ίδρυσαν την MicroCo, με την υποστήριξη της εταιρείας τεχνολογικής ψυχαγωγίας Cineverse. Τον Οκτώβριο, η Fox Entertainment ανακοίνωσε μια επένδυση μετοχικού κεφαλαίου στην ουκρανική εταιρεία Holywater, η οποία κατέχει την εφαρμογή My Drama, με δέσμευση για παραγωγή άνω των 200 νέων σειρών για την πλατφόρμα σε δύο χρόνια.
Η Disney έχει δώσει στο DramaBox μια θέση στο επιλεκτικό της πρόγραμμα επιτάχυνσης, ποντάροντας στην επέκταση της εταιρείας πέρα από τους λυκάνθρωπους και τον ρομαντισμό των δισεκατομμυριούχων. Η ισπανόφωνη εταιρεία TelevisaUnivision βρίσκεται σε πορεία να κυκλοφορήσει 40 τηλενοβέλες μικρής διάρκειας φέτος στην εφαρμογή της ViX, με άλλες 100 για το 2026. Η Paramount Skydance προώθησε την ταινία της Regretting You μέσω του ReelShort και συνεργάζεται με την εταιρεία για τη διασταυρούμενη ανταλλαγή υλικού. Φήμες αναφέρουν ότι το ίδιο κάνουν και οι Lionsgate και Hallmark.
Αυτή δεν είναι η πρώτη προσπάθεια του Χόλιγουντ σε περιεχόμενο μικρής διάρκειας. Εταιρείες από το Netflix μέχρι το Sundance TV πειραματίζονται με premium short-form – συχνά, γυαλιστερά επεισόδια κάτω των 15 λεπτών – για σχεδόν μια δεκαετία. Ίσως θυμάστε την θεαματική αποτυχία του Quibi, της πλατφόρμας “γρήγορων δαγκωμάτων” που ίδρυσε ο συνιδρυτής της DreamWorks Animation Jeffrey Katzenberg και ο πρώην CEO της Hewlett-Packard Meg Whitman, η οποία κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2020 με σειρές υψηλού προϋπολογισμού, διάσημους ηθοποιούς και 1,75 δισεκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση – μόνο για να κλείσει μέσα σε έξι μήνες. (Το περιεχόμενό της πουλήθηκε στη Roku για μόλις 100 εκατομμύρια δολάρια.)
Ωστόσο, οι βετεράνοι της βιομηχανίας ποντάρουν ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά αυτή τη φορά. Καταρχάς, οι συνήθειες παρακολούθησης στο TikTok είναι πολύ πιο εδραιωμένες τώρα από το 2020. Και το Χόλιγουντ, ως τόπος και βιομηχανία, “περνάει μια πραγματική στιγμή μετάβασης”, δήλωσε η Natalie Jarvey, δημοσιογράφος ψυχαγωγίας για το The Ankler, η οποία παρακολουθεί στενά την άνοδο της παραγωγής μικροδραμάτων στο Λος Άντζελες. Από στελέχη μέχρι σκηνοθέτες, σεναριογράφους μέχρι συνεργεία, “υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν απομακρυνθεί από τις θέσεις εργασίας τους”, είπε. “Όλοι αναζητούν το μαγικό ραβδί – τι θα σώσει το Χόλιγουντ; Τι θα φέρει πίσω τις θέσεις εργασίας;”
Η απάντηση θα μπορούσε να είναι ένα short-form διάρκειας 75.000 δολαρίων, γυρισμένο σε λίγες ημέρες και κυκλοφορημένο εντός εβδομάδων. “Πολλοί άνθρωποι που έχουν εργαστεί για πολύ καιρό στον κινηματογράφο και την τηλεόραση αρχίζουν να σκέφτονται, καλά, ίσως θα μπορούσα να εργαστώ για ένα μικροδράμα ή να φτιάξω ένα μόνος μου”, είπε η Jarvey. “Προσφέρει μια ακτίνα ελπίδας για πολλούς ανθρώπους σε αυτήν την πόλη αυτή τη στιγμή.”
Η αρνητική κατάσταση της εργασίας στο Λος Άντζελες ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για τον Anthony Zuiker, δημιουργό του CSI: Crime Scene Investigation, να αρχίσει να γράφει μικροδράματα για το GammaTime του Block. “Έχω πολλούς ανθρώπους που αγαπώ και δεν μπορούν να βρουν δουλειά”, είπε. Η παραγωγή μικροδραμάτων είναι πλήρως εκτός ένωσης, γρήγορη και φθηνή – ο προϋπολογισμός για τις περισσότερες σειρές κυμαίνεται γύρω στα 100.000 δολάρια συνολικά – αλλά είναι εργασία και μπορεί να είναι επικερδής, με κάποιους ηθοποιούς να δημιουργούν “καριέρες έξι ψηφίων” μέσα σε μια νύχτα. (Τον περασμένο μήνα, ο Sag-Aftra, η κύρια ένωση ηθοποιών, πρότεινε μια σύμβαση που θα επιτρέπει στις εταιρείες μικροδραμάτων να απασχολούν ηθοποιούς της ένωσης για πολύ χαμηλότερες ελάχιστες τιμές – 250 δολάρια την ημέρα για τους πρωταγωνιστές, 164 δολάρια για τους υπόλοιπους – συν διατάξεις για υπερωρίες, συντάξεις και ασφαλιστικές εισφορές υγείας, και τυπικές προστασίες για ακροβατικά και σκηνές σεξ. Η συμφωνία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.)
Ο Zuiker ποντάρει στο δυναμικό των μικροδραμάτων να παρακάμψει ορισμένα μακροχρόνια δομικά προβλήματα της παραδοσιακής ψυχαγωγίας. Καταρχάς, οι μακροχρόνιες χρονικές διάρκειες της παραγωγής ταινιών και τηλεόρασης, που συχνά εκτείνονται σε χρόνια ακόμα και όταν τα πράγματα πάνε ομαλά. Με τα μικροδράματα, “μπορείς να γράψεις μια ωριαία ταινία σε μερικές ημέρες, να γυρίσεις για πέντε ημέρες, και μετά να την έχεις σε μια πλατφόρμα σε 10 ημέρες”. Ο Zuiker έχει ήδη γράψει τέσσερις “μικρές” ταινίες για το GammaTime, το οποίο κυκλοφόρησε φέτος το φθινόπωρο με 20 τίτλους που καλύπτουν αληθινο έγκλημα, θρίλερ και ρομαντικό μελόδραμα.
Και καθώς η παραδοσιακή κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή συνεχίζει να χάνει νεανικό κοινό από το YouTube και το TikTok, τα μικροδράματα θα μπορούσαν να προσελκύσουν νέα κοινά με το “freemium” μοντέλο τους – ένα μέρος των επεισοδίων δωρεάν, και στη συνέχεια πρόσθετα που ξεκλειδώνονται από λίγα λεπτά έως λίγα δολάρια μέσω “νομισμάτων” εντός της εφαρμογής, σαν χρήματα σε κουλοχέρη. Ως συγγραφέας, “πρέπει να καταλάβω πού κατευθύνεται αυτό και όχι απλώς να το αγνοήσω”, είπε ο Zuiker. “Βλέπω το αποτυχημένο μοντέλο της τηλεόρασης. Ξέρω τις προκλήσεις του streaming και της καλωδιακής τηλεόρασης. Αυτό γίνεται κάτι που αποκτά δυναμική. Γιατί να μην θέλω να είμαι σε αυτόν τον χώρο;”
Αυτός ο χώρος έρχεται με μια σειρά από παγίδες, όχι λιγότερο από τον λιτό προϋπολογισμό. Αν και ο Zuiker έχει αγκαλιάσει την πρόκληση του να παίρνει “σενάρια υψηλής ποιότητας και να βρίσκει έναν τρόπο με λιγοστούς προϋπολογισμούς, περιορισμένη πρόσβαση σε κορυφαίο ταλέντο, περιορισμένη πρόσβαση σε κορυφαίους σκηνοθέτες, και να τα κάνει όλα αυτά να λειτουργούν για κάποιον να πει, ‘αυτό αξίζει να πληρώσω γι’ αυτό'”, εξακολουθεί να επεξεργάζεται το ερώτημα: “πώς κάνουμε premium ώστε να μην είναι τόσο άθλιο;” Ένας συγγραφέας έχει λιγότερο από δύο λεπτά για να καθιερώσει χαρακτήρες, διακυβεύματα και έναν λόγο να συνεχίσει να παρακολουθεί. “Οργανικά, προσπαθώ να βρω τον ρυθμό της γραφής, γιατί πιστεύω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να διατηρηθεί”, είπε ο Zuiker. “Όσο περισσότερο σαρώνουμε στο TikTok, τόσο περισσότερο θα θέλουμε να παρακολουθούμε τέτοιες ταινίες στο TikTok. Αλλά πρέπει να υπάρχουν εποικοδομητικές αφηγήσεις.”
Υπάρχει επίσης η πρόκληση του κοινού, κάπως ταυτόχρονα τεράστιου, κατακερματισμένου και απομονωμένου. Αν και το “φιλικό προς κινητό” υποδηλώνει μια νεανική βάση πελατών, το τρέχον αμερικανικό κοινό μικροδραμάτων είναι κατά κύριο λόγο γυναίκες άνω των 45 ετών. Έτσι, παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα αν η αμερικανική επιχείρηση μικροδραμάτων θα επεκταθεί πέρα από, όπως το περιέγραψε ο Lucas Shaw του Bloomberg στο podcast The Town, “soft-core πορνογραφία” για νεαρές γυναίκες, ή αν τα shorts υψηλότερου προϋπολογισμού, όπως αυτά του Quibi, μπορούν να ανταγωνιστούν το γρήγορο, φθηνό και δωρεάν. “Όλοι όσοι φτιάχνουν μικροδράματα προσπαθούν να ανεβάσουν τον πήχη”, είπε η Jarvey. “Το ερώτημα είναι πώς να εξισορροπήσουμε την αύξηση της ποιότητας παραγωγής, την προσέλκυση κάποιων πιο γνωστών ταλέντων, χωρίς να χάσουμε αυτό που τα κάνει μικροδράματα. Γιατί αν ξαφνικά αυξήσεις σημαντικά τον προϋπολογισμό, τότε αρχίζει να μοιάζει πολύ περισσότερο με Quibi.”
Όπως και στο Χόλιγουντ γενικότερα, κάποιοι ποντάρουν στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη, την οποία το GammaTime χρησιμοποιεί για να προτείνει ιστορίες βασισμένες στις συνήθειες των θεατών, αν και όχι για να γράψει το υλικό – “την γραφή του hook, σεβόμαστε και εκτιμούμε. Και η γραφή του cliffhanger, επίσης, γίνεται από ανθρώπους”, είπε ο Block, αλλά “οι έννοιες της λήψης αποφάσεων μπορούν να είναι AI, καθοδηγούμενες από τη ζήτηση”. (Η εταιρεία περιλαμβάνει τον Slava Mudrykh, πρώην επικεφαλής του Google Gaming, ως συνιδρυτή, μαζί με τον Alex Montalvo του Quibi ως chief content officer.) Άλλοι, όπως ο Zuiker, είναι πιο διστακτικοί – “νομίζω ότι όταν αυτά τα δεδομένα καθοδηγούν τη δημιουργικότητα, μπορεί να είναι προβληματικό”, είπε.
Ο Block προβλέπει τα μικροδράματα ως έναν τρόπο ψυχαγωγίας από μόνα τους, με τα δικά τους οικοσυστήματα αστέρων. (Είτε δίκαια είτε άδικα, το Cosmo έχει ήδη ανακηρύξει τον Nick Skonberg, του “Loving My Brother’s Best Friend”, ως τον πρώτο “σούπερ σταρ” της “βιομηχανίας κάθετων ταινιών”.) Παρομοίασε τις προσπάθειές του με το GammaTime με αυτές του Samuel Z Arkoff, του πρωτοπόρου της δεκαετίας του 1960 σε ανεξάρτητες, χαμηλού προϋπολογισμού, νεανικές ταινίες τρόμου – “Beach Blanket Bingo”, “I Was A Teenage Werewolf” και παρόμοιες – καθώς το παλιό σύστημα στούντιο του Χόλιγουντ κατέρρεε.
Το Χόλιγουντ ξαναβρίσκεται σε μια στιγμή σημαντικής αναταραχής – μεταβαλλόμενες γεύσεις και συνήθειες θεατών, ολοένα και πιο κινητά κοινά, ραγδαία ενοποίηση εταιρικής δύναμης. Σε αυτές τις μεταβαλλόμενες άμμου, τα μικροδράματα θα μπορούσαν να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο που το δυτικό κοινό καταναλώνει επιμελημένη αφήγηση. Ο Zuiker προέβλεψε ότι μέσα σε λίγα χρόνια, τα μικροδράματα θα είναι “εξίσου στην πρώτη γραμμή της κατανάλωσης, όπως ήταν κάποτε το streaming, όπως ήταν κάποτε η καλωδιακή, όπως ήταν κάποτε η τηλεόραση.” Βραχυπρόθεσμα, είναι “κακός ηθοποιός, αισχροί, φτηνoί τίτλοι, ερωμένη δισεκατομμυριούχου”, αλλά “μακροπρόθεσμα, θα είναι premium περιεχόμενο γραμμένο για τη συσκευή, όπου η βέλτιστη εμπειρία της σάρωσης είναι τόσο δελεαστική που δεν μπορείς να σταματήσεις.”
Η Jarvey ήταν πιο συγκρατημένη. “Το σκέφτομαι όπως οι σαπουνόπερες σε σχέση με την επιμελημένη ψυχαγωγία”, είπε. “Δεν νομίζω ότι κάποιος που εργάζεται στα μικροδράματα θα έλεγε ότι προσπαθούν να ανταγωνιστούν ένα δραματικό πρόγραμμα του HBO την Κυριακή το βράδυ.” (Ο Block πράγματι δεν το κάνει.) “Αλλά προσπαθούν να βρουν αυτή τη μικρή χαραμάδα χρόνου στην ημέρα σας όπου ίσως θέλετε κάτι που είναι λίγο πιο γρήγορο στην κατανάλωση, ή κάτι που θα σας καθηλώσει και θα σας κρατήσει να κάνετε scroll.”
Αυτό που λείπει ακόμα από τα μικροδράματα είναι μια αληθινή, αυθεντική επιτυχία – κάτι που ξεφεύγει από τα όρια των social media και φτάνει στην πλειοψηφία του αμερικανικού κοινού που πιθανότατα δεν έχει ακούσει ακόμη για τη μορφή. Κάτι που κερδίζει και διατηρεί την προσοχή των σκεπτικιστών. Μια σειρά όπως το “Loving My Brother’s Best Friend” που γίνεται πραγματικά μια viral επιτυχία όπως το “The Summer I Turned Pretty”. Όμως, όσοι βρίσκονται στον χώρο διαβεβαιώνουν ότι είναι ακόμα πολύ νωρίς για να κρίνουμε αν τα μικροδράματα αποτελούν μια ριζική αλλαγή ή, όπως πολλές πρωτοβουλίες short-form πριν από αυτήν, μια φευγαλέα, τεχνολογικά υπερτιμημένη μόδα. “Αν θέλετε να προσεγγίσετε με κριτική ματιά και να διαλύσετε αυτά τα κάθετα shorts σε αυτό το στάδιο, θα περάσετε υπέροχα. Είναι εύκολο να το κάνετε αυτό”, με προειδοποίησε ο Zuiker. Δεν θα είναι καλά, ανατρεπτικά χτυπήματα, είπε, χωρίς περισσότερη έρευνα και ανάπτυξη, χρήματα και, ίσως, θεσμική υποστήριξη. “Αυτό είναι κάτι καινούργιο – πρέπει να το υποστηρίξουμε και να το βρούμε για να μπορέσουμε να απασχολήσουμε περισσότερους ανθρώπους, να πούμε καλύτερες ιστορίες και να έχουμε μια βιομηχανία.”
“Μαθαίνουμε πολλά περισσότερα κάθε ταινία”, πρόσθεσε. “Όλα είναι ακόμα αβέβαια.”
