Η Μελάνια Τραμπ φαίνεται να ζει μια ζωή χωρίς ουσιαστικές ανθρώπινες επαφές, κινούμενη μοναχική στους χρυσοποίκιλτους διαδρόμους, σε ένα σκηνικό που θυμίζει ταινία του David Lynch. Ο γύρω της κόσμος, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού της, υπακούει τυφλά στο στυλ της, υιοθετώντας κυρίως το μαύρο χρώμα, ενώ περιστασιακά, όπως στην περίπτωση της διακοσμήτριας εσωτερικών χώρων, επιλέγονται αποχρώσεις όπως το καμηλό. Ακόμη και οι υποψήφιες για θέσεις βοηθών, μπαίνουν σε μια θάλασσα μονόχρωμης εμφάνισης, με ξανθά μαλλιά και διακριτά σταυροφόρα κολιέ.
Η Μελάνια φαίνεται να έχει μια έντονη απέχθεια σε οτιδήποτε είναι φαρδύ ή χαλαρό. Περίπου το 30% της ταινίας εστιάζει σε κρίσιμες πρόβες για τα ρούχα της ορκωμοσίας. “Το δημιουργικό μου όραμα είναι πάντα ξεκάθαρο και είναι ευθύνη μου να το μοιράζομαι με την ομάδα μου, ώστε να μπορούν να το υλοποιήσουν”, δηλώνει η Μελάνια με voiceover, μεταφράζοντας την επιθυμία της για “περισσότερη ένταση, πιο στενά” σε ένα κολάρο, ενώ ένα παλτό πρέπει να “γλιστράει πιο κοντά στους γοφούς της”. Ένα γείσο καπέλου απορρίπτεται ως “λίγο ασταθές”.
Όσον αφορά την οργάνωση εκδηλώσεων, η Μελάνια επιδεικνύει αδιαφορία για λεπτομέρειες που αφορούν το μενού, με εξαίρεση την έγκριση ενός χρυσού αυγού που θα σερβιριστεί σε ένα θήκη αυγού. Δεν εκφράζει καμία άλλη προτίμηση ή ανησυχία, παρά μόνο την έγκριση για το χρώμα του.
Ωστόσο, η Μελάνια αναδεικνύεται ως ταλαντούχα διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων. “Είναι σημαντικό η διαχρονική κομψότητα να λάμπει μέσα από κάθε στοιχείο”, αναφέρει κατά τον σχεδιασμό ενός χορού, εγκρίνοντας την αποστολή προσκλήσεων σε γιγάντιους κόκκινους φακέλους. Δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την καθαριότητα των χαλιών και το σιδέρωμα των επίπλων, ενώ επιδεικνύει την αγάπη της για έργα τέχνης, όπως μια εκτύπωση του “La Loge” του Ρενουάρ.
Παρά τη φαινομενική απόσταση, η σχέση της με τον Donald Trump παρουσιάζεται ως στενή, με χειρονομίες και φραστικές εκφράσεις που υποδηλώνουν οικειότητα. Ακόμη και σε μια τηλεφωνική επικοινωνία, όπου ο Trump επιδεικνύει μια πολιτική νίκη, η Μελάνια ανταποκρίνεται με ένα ψυχρό “Ωραία, μπράβο”.
Η στενή σχέση της με τον γιο τους, Barron, υπογραμμίζεται επίσης, αν και ο ίδιος παραμένει σιωπηλός στην ταινία. Οι γονείς του τον περιγράφουν ως “χαριτωμένο” και επιβεβαιώνουν τις “χαριτωμένες συζητήσεις”.
Ένα απρόσμενο στοιχείο είναι η δήλωση της Μελάνια ότι ο αγαπημένος της καλλιτέχνης είναι ο Michael Jackson, αναφέροντας τα τραγούδια “Billie Jean” και “Thriller”.
Κατά τη διάρκεια μιας κηδείας και μιας τελετής μνήμης, η Μελάνια επιδεικνύει έντονη συναισθηματική φόρτιση, απομονώνεται σε ιδιωτική περισυλλογή στην Αγία Τράπεζα του Αγίου Πατρικίου στη Νέα Υόρκη, ενώ στο νεκροταφείο του Άρλινγκτον υιοθετεί μια επιβλητική παρουσία.
Η ταινία παρουσιάζει επίσης τη συμμετοχή διαφόρων προσωπικοτήτων από τον χώρο της τεχνολογίας, όπως ο Jeff Bezos, ο Tim Cook, ο Mark Zuckerberg και ο Elon Musk, μέσω βιντεοκλήσεων και αναφορών.
Η Μελάνια δεν είναι απλώς μια αδιάφορη φιγούρα, καθώς δηλώνει την επιθυμία της να “σπάσει όλα τα πρότυπα”, να “επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της πρώτης κυρίας” και να βελτιώσει την εργασία των νομοθετών. Αυτές οι φιλοδοξίες της, σε συνδυασμό με την ευγένεια που της επιδεικνύεται, υποδηλώνουν μια ισχυρή αυτοεικόνα.
Τέλος, η ταινία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Μελάνια δεν θα φέρει επανάσταση στον κινηματογράφο. Η παραγωγή, που κόστισε 28 εκατομμύρια δολάρια, την παρουσιάζει ως πρωταγωνίστρια, παραγωγό και επόπτρια της μετα-παραγωγής, προσφέροντας μια “κουραστική και παγερά ματαιόδοξη αυτοβιογραφία”, που μετατρέπει μια πολιτικά σημαντική στιγμή σε μια ατελείωτη εμπειρία.
