Η ανακοίνωση της αποχώρησης των Megadeth από τη μουσική βιομηχανία, που έγινε τον περασμένο Αύγουστο, σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για το metal/”>thrash metal. Ο frontman και μοναδικός αυθεντικός μουσικός, Dave Mustaine, περιέγραψε την απόφαση ως παγκόσμια καταστροφή, υποστηρίζοντας ότι το αμερικανικό συγκρότημα “άλλαξε τον κόσμο”. Η απόφαση αυτή, αν και προκάλεσε αίσθηση, εν πολλοίς καθοδηγείται από την κατάσταση της υγείας του Mustaine. Έχοντας αντιμετωπίσει καρκίνο στον λαιμό και νευροπάθεια, ο ίδιος πλέον υποφέρει από αρθρίτιδα και νόσο Dupuytren, καταστάσεις που επηρεάζουν την ικανότητά του να παίζει κιθάρα.
Η αρχική πρόθεση για μια τελική περιοδεία, η οποία ανακοινώθηκε μαζί με το 17ο στούντιο άλμπουμ, φαίνεται να παρατείνεται, με τον Mustaine να δηλώνει ότι θα διαρκέσει “εύκολα… τρία με πέντε χρόνια”. Παρόλα αυτά, το νέο άλμπουμ αποπνέει μια αίσθηση οριστικότητας, λειτουργώντας ως μια αναδρομή στην καριέρα του συγκροτήματος. Κομμάτια όπως το “Tipping Point”, “Made to Kill” και “Let There Be Shred” αναδεικνύουν τη θέση των Megadeth ως πρωτοπόρων του thrash metal, ενώ το “I Don’t Care” φέρνει στην επιφάνεια τις punk επιρροές τους. Αξιοσημείωτη είναι και η στροφή σε πιο μελωδικούς ήχους, κάτι που είχε προκαλέσει αντιδράσεις στα τέλη της δεκαετίας του ’90, με το “Puppet Parade” να ξεχωρίζει για την καλογραμμένη του δομή.

Η τεχνική αρτιότητα, χαρακτηριστικό των Megadeth, παραμένει αδιαμφισβήτητη, παρά τις συνεχείς αλλαγές μελών. Ωστόσο, το δεύτερο μισό του άλμπουμ δείχνει σημάδια μειωμένης έμπνευσης, με κομμάτια όπως το “Obey the Call” να υστερούν μουσικά και στιχουργικά, αντικατοπτρίζοντας την αυξανόμενη εμμονή του Mustaine με θεωρίες συνωμοσίας. Το “The Final Note” αφήνει αμφίρροπη αίσθηση, ισορροπώντας μεταξύ συναισθηματικής αποχαιρετιστήριας αποχαιρετιστήριας μπαλάντας και μιας προκλητικής δήλωσης αποχώρησης.
Η επιλογή να συμπεριληφθεί ένα cover του “Ride the Lightning”, ενός τραγουδιού των Metallica στο οποίο συνέβαλε ο Mustaine πριν την αποχώρησή του, προκαλεί ερωτήματα. Παρόλο που η εκτέλεση είναι πιο στιλπνή και “βρυχώμενη”, η αναβίωση του φάσματος της απόλυσής του από τους Metallica, 40 χρόνια μετά, φαίνεται να επιδιώκει την προσοχή, κάτι που άλλωστε είναι σύμφυτο με την εικόνα του Dave Mustaine.