Η Marilyn Monroe δεν ήταν απλώς ένα παθητικό σύμβολο του Χόλιγουντ, αλλά η αρχιτέκτονας της ίδιας της της εικόνας. Λίγες ημέρες μετά τη φωτογράφιση στην πισίνα για την ταινία «Something’s Got to Give» τον Μάιο του 1962, η σταρ επιβιβάστηκε στο T-Bird της και οδήγησε τον φωτογράφο Lawrence Schiller στο Schwab’s Pharmacy στο Sunset Boulevard. Εκεί, κάτω από τα φώτα του δρόμου, η ίδια έβγαλε ένα ψαλίδι από την τσάντα της και άρχισε να τεμαχίζει τα αρνητικά των φωτογραφιών που δεν την ικανοποιούσαν.
Ο Lawrence Schiller, ο τελευταίος εν ζωή φωτογράφος της, θυμάται με θαυμασμό εκείνη τη σκηνή: «Δεν υπήρξε λήψη που κατέστρεψε η Marilyn την οποία θα είχα δημοσιεύσει ο ίδιος». Η σχέση τους ήταν μια διαρκής ανταλλαγή πνευματωδών ατακών, όπου η Monroe έδειχνε την οξυδέρκειά της. Όπως επισημαίνει η Rosie Broadley, επιμελήτρια της έκθεσης για τη Monroe στην National Portrait Gallery στο Λονδίνο, η ηθοποιός δεν ερμήνευε απλώς τους ρόλους της, αλλά σκηνοθετούσε και είχε το δικαίωμα βέτο σε κάθε εικόνα που δεν την εξέφραζε.
Εκείνο το καλοκαίρι του 1962, η ζωή της βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση, ανάμεσα στο διαζύγιο με τον Arthur Miller, τα προβλήματα υγείας και την αυξανόμενη εξάρτηση από φάρμακα. Ωστόσο, μπροστά στον φακό, η Monroe παρέμενε ακλόνητη. Ο Douglas Kirkland, ένας ακόμη φωτογράφος της, θυμάται πώς η Marilyn έγραφε το «σενάριο» της κάθε λήψης μόνη της, αρνούμενη να ακολουθήσει τυφλά τις οδηγίες των φωτογράφων.
Η τραγική ειρωνεία είναι ότι λίγο μετά τις λαμπερές φωτογραφίσεις, η Twentieth Century Fox την απέλυσε λόγω συνεχών απουσιών, διεκδικώντας αποζημίωση 750.000 δολαρίων. Στις 4 Αυγούστου 1962, μία ημέρα πριν τον θάνατό της, ο Schiller την επισκέφθηκε στο σπίτι της στο Brentwood του Λος Άντζελες. Λίγες ώρες αργότερα, το τηλεφώνημα που δέχθηκε τα ξημερώματα επιβεβαίωσε τον εφιάλτη. Η Marilyn Monroe έφυγε, αλλά η επιρροή της παραμένει ζωντανή, όπως καταγράφεται και στην έκθεση «Marilyn Monroe: A Portrait» που φιλοξενείται στην National Portrait Gallery από τις 4 Ιουνίου έως τις 6 Σεπτεμβρίου.
