Ο Chiwetel Ejiofor έχει βρεθεί σε πολλά κινηματογραφικά πλατό, αλλά το Backrooms ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό: ένας λαβύρινθος 30.000 τετραγωνικών ποδιών, γεμάτος τυχαίους διαδρόμους και δωμάτια, με μοκέτες, φώτα φθορισμού και την ίδια αρρωστημένη κίτρινη ταπετσαρία. Ήταν τόσο χαώδες, που οι άνθρωποι έχαναν τον προσανατολισμό τους. «Τις πρώτες μέρες ήταν δύσκολο να βρεις τον δρόμο σου, κατέληγες πάντα σε λάθος γωνία του στούντιο», παραδέχεται γελώντας ο ηθοποιός.
Το Backrooms, που ξεκίνησε ως online φαινόμενο και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από την A24, μοιάζει με κάτι που προέρχεται από μια παράλληλη διάσταση. Ίσως πιο εντυπωσιακό από την ίδια την ιδέα, είναι το γεγονός ότι ο δημιουργός του, Kane Parsons, είναι μόλις 20 ετών. Ο Parsons, που μεγάλωσε στο Petaluma και αργότερα στο Los Angeles, δεν είχε κάνει ποτέ ταινία μεγάλου μήκους, ωστόσο η εξοικείωσή του με το YouTube και τα ψηφιακά μέσα τον οδήγησαν εδώ.
Η ιστορία ξεκίνησε το 2019 σε ένα forum στο 4chan, με μια φωτογραφία ενός κενού χώρου στο Oshkosh, Wisconsin. Η εικόνα αυτή αποτέλεσε τη βάση για το Backrooms, ένα σύμπαν που επεκτάθηκε μέσω του subreddit r/Backrooms με πάνω από 350.000 μέλη. Ο Parsons, χρησιμοποιώντας το λογισμικό Blender, δημιούργησε μια σειρά μικρού μήκους που συγκέντρωσε εκατομμύρια προβολές στο YouTube, αναδεικνύοντας ένα νέο είδος «ψηφιακού τρόμου» που βασίζεται στον υπαρξιακό φόβο και την αίσθηση του κενού.
Στην ταινία, ο Ejiofor υποδύεται έναν αποτυχημένο αρχιτέκτονα, ενώ η Renate Reinsve τον ρόλο της θεραπεύτριάς του. Παρά την έλλειψη εμπειρίας του Parsons στις κλασικές κινηματογραφικές αναφορές –όπως το Blue Velvet του David Lynch, το οποίο δεν έχει δει ακόμα– οι ηθοποιοί εκθειάζουν τη διαύγεια και τη δημιουργικότητά του. Ο ίδιος ο Parsons βλέπει το Backrooms ως αντανάκλαση μιας σύγχρονης κοινωνικής δυστοπίας, όπου ο δομημένος χώρος χάνει το νόημά του και πνιγόμαστε στις πληροφορίες.
Η ταινία Backrooms βγαίνει στις αίθουσες στις 29 Μαΐου, αποτελώντας ένα συναρπαστικό πείραμα για το αν το νέο ταλέντο του διαδικτύου μπορεί να δώσει μια νέα πνοή στη βιομηχανία του κινηματογράφου.
