Λίγο μετά το εξαιρετικό «The Christophers», ο Steven Soderbergh επιστρέφει με ένα ντοκιμαντέρ που, παρά το ενδιαφέρον θέμα του, απογοητεύει εξαιτίας της άστοχης χρήσης τεχνητής νοημοσύνης. Το φιλμ εστιάζει στην τελευταία συνέντευξη που παραχώρησαν ο John Lennon και η Yoko Ono στις 8 Δεκεμβρίου 1980, στο διαμέρισμα Dakota στη Νέα Υόρκη, λίγες μόλις ώρες πριν από τη δολοφονία του θρυλικού καλλιτέχνη.

Στη συνέντευξη, που πραγματοποιήθηκε από τους Dave Sholin, Laurie Kaye και Ron Hummel του ραδιοφωνικού σταθμού KFRC από το San Francisco, ο John Lennon εμφανίζεται γεμάτος αισιοδοξία για το μέλλον. Μια ανατριχιαστική ειρωνεία της μοίρας αποκαλύπτεται καθώς αποχωρούν από το κτίριο: η Laurie Kaye έδωσε ένα αντίτυπο του νέου άλμπουμ «Double Fantasy» σε έναν θαυμαστή που παραμόνευε έξω από το κτίριο, ο οποίος αποδείχθηκε ότι ήταν ο μελλοντικός δολοφόνος του Lennon.

Παρά τη δραματική ιστορική σημασία του υλικού, ο σκηνοθέτης επιλέγει να συνοδεύσει τις δηλώσεις του John Lennon για την ειρήνη, τη μουσική και την κοινωνία με μέτριες εικόνες τεχνητής νοημοσύνης που μοιάζουν με κακόγουστες απομιμήσεις εξωφύλλων. Η ειρωνεία γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν ακούμε την Yoko Ono να προειδοποιεί πως κάποια μέρα οι άνθρωποι «ίσως αντικατασταθούν από υπολογιστές».

Το ντοκιμαντέρ, που προβλήθηκε στο φεστιβάλ των Καννών, αποτελεί μια χαμένη ευκαιρία, παρά τις σπάνιες αρχειακές αναφορές του John Lennon σε συγκροτήματα όπως οι B-52s και οι The Clash. Αν και ο Steven Soderbergh επιχειρεί να ρίξει φως στο τέλος μιας εποχής, το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται ως κατώτερο των προσδοκιών.