Η τσελίστρια και συνθέτρια Tomeka Reid, μαζί με την τακτική συνεργάτιδά της στην κιθάρα, Mary Halvorson, έχουν συγκεντρώσει αμέτρητους επαίνους για τις καινοτόμες και ελεύθερες από ταμπέλες τζαζ δημιουργίες τους τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Αυτές οι δύο τολμηρές μουσικοί, έχοντας συμπράξει με τον ανατρεπτικό Anthony Braxton και όντας μέλη του σπουδαίου avant-jazz ιδρύματος του Σικάγο, Association for the Advancement of Creative Musicians (AACM), δεν χρειάζεται να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν. Ωστόσο, αν ποτέ σκεφτούν να προσεγγίσουν κοινό που δεν ανήκει στον κόσμο της τζαζ, ίσως ένας τέτοιος δίσκος, μαγευτικός και εύστοχα ονομασμένος, να αποτελούσε την ιδανική εισαγωγή.
Αυτή είναι η τέταρτη κυκλοφορία του κουαρτέτου της Reid, που περιλαμβάνει την Halvorson, τον μπασίστα Jason Roebke και τον ντράμερ Tomas Fujiwara. Σε πέντε κομμάτια και σχεδόν 50 λεπτά, η μπάντα διατρέχει μελωδίες που κυμαίνονται από swing, γρήγορα brush-shuffles, λάτιν-τζαζ αρμονίες, hip-hoppish fuzz-κιθάρες μέχρι αισθαντικές ακουστικές μελωδίες τσέλου.
Στο ομότιτλο κομμάτι, τα ζωηρά brushes του Fujiwara δημιουργούν ένα ρυθμικό κιθαριστικό πλέγμα που ακούγεται μολυσματικά σαν ένα highlife bebop, πριν η υπέροχη pizzicato μελωδία του τσέλου της Reid απογειωθεί με την Halvorson να συμπληρώνει τη μελωδία στο παρασκήνιο. Η δική της απρόσκοπτη αυτοσχεδιαστική ικανότητα ακολουθείται από έναν αυθόρμητο μελωδικό χορό μεταξύ των δύο.
Το “A(ways)”, ένα ευγενικό, τραγουδιστό κομμάτι με λεπτεπίλεπτες κιθαριστικές χορδές και πενιά τσέλου, αναδύεται αργά από μια αχνά ύποπτη γραμμή κιθάρας πάνω σε ένα μπάσο-όπως βιρτουόζο τσέλου, και έναν ακόμη συνυφασμένο αυτοσχεδιασμό Reid/Halvorson με αυξανόμενο λάτιν ύφος. Το “Oo Long!” είναι μια υπνωτική επανάληψη ενός τσελο-κιθαριστικού θέματος σε ρυθμό samba που κλιμακώνεται σε έναν εκκωφαντικό fuzz-κιθάρας. Το “Under the Aurora Sky” είναι ένας λυρικός και στοιχειωμένος στοχασμός με δοξάρι τσέλου που έρχεται και φεύγει γύρω από εύθραυστες γραμμές κιθάρας, προτού το κουαρτέτο αποχαιρετήσει με μια καταιγίδα αφηρημένων ήχων. Το κλείσιμο “Silver Spring Fig Tree” αναπτύσσει μια απαλή μελωδία με ντραμς που ψιθυρίζουν, οδηγώντας σε γρήγορες στρωτές νότες, κελαηδίσματα που θυμίζουν πουλιά, και ένα ήσυχα υποχωρητικό φινάλε.
Πρόκειται για ένα εκθαμβωτικό σύγχρονο συγκρότημα με ευρεία απήχηση. Το 2026 θα πρέπει να είναι μια σπουδαία χρονιά για την τζαζ, ώστε να ξεπεραστεί αυτή η κυκλοφορία.
*Επίσης κυκλοφορούν αυτόν τον μήνα:* Το “Patternmaster” (ECM) θα μπορούσε δικαιολογημένα να είναι ο γενικός τίτλος για σχεδόν ό,τι κάνει ο λαμπρός Αμερικανός σαξοφωνίστας Mark Turner. Τα λιτά, συμμετρικά θέματα και η ηχητική του συγκράτηση παραπέμπουν σε κλασικά κομμάτια του Birth of the Cool που πλέουν πάνω στα πολυρρυθμικά grooves του 21ου αιώνα, και αυτό το εξαιρετικό σετ πρωτότυπων έργων πιθανώς να υπερτερεί ακόμη και του υπέροχου άλμπουμ του 2022, “Return From the Stars”. Στο “On Time to Live” (ACT), ο βιρτουόζος Νορβηγός σαξοφωνίστας και crossover συνθέτης Marius Neset συνεργάζεται με την αναγνωρισμένη Bergen Big Band της πατρίδας του και τον πρώην “φαινόμενο” ντράμερ των Phronesis, Anton Eger, σε ένα κολάζ εκκλησιαστικών αρμονιών, μέσα από τις οποίες το σαξόφωνο του Neset αναπνέει στοχαστικά, ή χορεύει γύρω από φρενητικές ορχηστρικές μελωδίες, χάλκινα πνευστά και ρυθμικά παλαμάκια. Και ο Βρετανός σαξοφωνίστας/συνθέτης Tim Garland και ο πολυετής Αμερικανός πιανίστας συνεργάτης και πρώην προστατευόμενος του Art Blakey, Geoffrey Keezer, δείχνουν πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει ο πήχης για αυτοσχέδιες συνομιλίες σε απίστευτες ταχύτητες στο απολαυστικό τους ντουέτο “Mezzo” (Tim Garland/ECN Music).
