Η ταινία “The Aryan Papers”, η οποία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν πρέπει να συγχέεται με ένα διάσημο, ανεκτέλεστο κινηματογραφικό έργο παρόμοιου τίτλου. Εκείνο αφορά μια ταινία με θέμα το Ολοκαύτωμα, βασισμένη στο μυθιστόρημα “Wartime Lies” του Louis Begley, με το οποίο ο Stanley Kubrick ασχολήθηκε για χρόνια πριν τελικά το εγκαταλείψει. Φημολογείται ότι ο σκηνοθέτης του “Suspiria”, Luca Guadagnino, προσπαθεί τώρα να το υλοποιήσει. Όπως και η εκδοχή των Kubrick/Guadagnino, έτσι και το “The Aryan Papers”, σε σενάριο και σκηνοθεσία του χαμηλού προϋπολογισμού δημιουργού Danny Patrick (γνωστός για τα “The Film Festival”, “The Irish Connection”), παίρνει το όνομά του από το πιστοποιητικό που εκδίδονταν από τους Ναζί, γνωστό και ως *Ariernachweis*, το οποίο αναγκάζονταν να φέρουν οι άνθρωποι εκείνες τις σκοτεινές εποχές για να αποδείξουν ότι δεν ήταν Εβραίοι, Ρομά ή μέλη άλλης διωκόμενης μειονότητας.
Ο Kubrick φέρεται να εγκατέλειψε το δικό του “The Aryan Papers” εν μέρει επειδή φοβόταν ότι δεν θα είχε εμπορική επιτυχία αν κυκλοφορούσε μετά τη “Λίστα του Σίντλερ”, όπως ακριβώς και το “Full Metal Jacket” έμοιαζε να έχει επισκιαστεί από το “Platoon”. Ευτυχώς για τον Guadagnino, ανεξάρτητα από το πότε και αν θα κυκλοφορήσει το δικό του “The Aryan Papers”, δεν θα έχει πολλά να ανησυχεί όσον αφορά την ταινία του Patrick, ένα έργο που με λίγη τύχη θα ξεχαστεί μέχρι την επόμενη εβδομάδα. Όπως η αμήχανη και κακή κωμωδία “The Film Festival” (γνωστή και ως “The Worst Film Festival Ever”), έτσι και αυτή είναι μια σοκαριστικά κακή προσπάθεια σε σχεδόν κάθε επίπεδο, από το αδέξιο σενάριο που μοιάζει να γράφτηκε σε ένα σουπλά μπυραρίας, την αδιάφορη χρήση τοποθεσιών που προφανώς δεν είναι γερμανικές και δεν ταιριάζουν στην εποχή (ένας σύγχρονος πλαστικός κάδος απορριμμάτων είναι ορατός σε αρκετές λήψεις), μέχρι την ειλικρινά προσβλητικά κακή υποκριτική σε όλη τη διάρκειά της.
Η πλοκή, αν επιμένετε να τη μάθετε, διαδραματίζεται κυρίως κοντά στη Στουτγάρδη το 1942. Το κατακερματισμένο μοντάζ του Patrick, ίσως καθοδηγούμενο από τυχαία ρίψη νομίσματος, καθιστά ιδιαίτερα δύσκολο να κατανοήσει κανείς την αλληλουχία των γεγονότων, αλλά ουσιαστικά ακολουθούμε χαρακτήρες που ζουν σε μια εγκατάσταση αφιερωμένη στην αναπαραγωγή “Άριων” βρεφών, γνωστή ως πρόγραμμα Lebensborn, συνδυάζοντας ελεγμένες νεαρές γυναίκες με αξιωματικούς των Ναζί. Μία από τις γυναίκες, η Ισπανίδα Gisella (Celia Learmonth, μια από τις πιο ικανές ερμηνεύτριες της ταινίας, που αγωνίζεται σθεναρά με ό,τι έχει στη διάθεσή της), προσπαθεί τελικά να περάσει λαθραία δύο νεαρούς Εβραίους, τον Benjamin (Jacob Ogle) και την Judith (Niamh Ogle), πέρα από τα σύνορα για να τους σώσει. Τα σχέδιά της εμποδίζονται εν μέρει από την κακιά ξανθιά Helga (που υποδύεται κυρίως η Leona Clarke, αλλά και η Cara Chase σε μια πλαισιωμένη σκηνή που συμβαίνει στο παρόν), η οποία συνάπτει σχέση με τον διοικητή της μονάδας και είναι απολύτως πρόθυμη να πυροβολήσει μητέρες που κλαίνε.
Θα μπορούσαμε να συγχωρήσουμε την επιφανειακή, περιορισμένη από τον προϋπολογισμό εμφάνιση των γεγονότων, αλλά λιγότερη καλή θέληση μπορεί να διατεθεί για τις επώδυνα απροετοίμαστες, μονοτονικές ερμηνείες. Είναι σαν ο Patrick να στρατολόγησε το καστ με μια αγγελία σε παράθυρο περιπτέρου και να πλήρωσε όλους με σάντουιτς και αναψυκτικά για μια ημέρα εργασίας. Υπάρχει μια ειλικρίνεια εδώ που υποδηλώνει ότι ο Patrick και το καστ και το συνεργείο του εννοούν καλά, αλλά ειλικρινά, αυτή είναι μια μικρή προσβολή στα θύματα του Ολοκαυτώματος. Το “The Aryan Papers” είναι διαθέσιμο σε ψηφιακές πλατφόρμες από τις 26 Ιανουαρίου. [PLACEHOLDER_1 url=https://www.youtube.com/watch?v=y9zXCJTutWI]
