Η τέχνη της Taiba Akhuetie προκαλεί μια παράξενη αίσθηση: καθώς κοιτάζεις τα έργα της, δεν είσαι ποτέ σίγουρος αν βρίσκεσαι μπροστά σε κάτι ζωντανό ή νεκρό. Χρησιμοποιώντας τις πλεξούδες ως βασικό υλικό, η δημιουργός κατασκευάζει καθημερινά αντικείμενα, όπως τσάντες, καθρέφτες, κουνιστές πολυθρόνες και ομπρέλες, «ντύνοντάς» τα με μακριές, χοντρές πλεξούδες ή ίσιες τούφες. Το αποτέλεσμα προσδίδει στα άψυχα αντικείμενα μια απόκοσμη ποιότητα που θυμίζει ταρίχευση.

Η Akhuetie, η οποία ετοιμάζει την έκθεσή της στο Sarabande Foundation στο Λονδίνο, θυμάται τη γοητεία που της ασκούσαν τα μαλλιά από την παιδική της ηλικία στο Kingston του Surrey. Παρά τις αρχικές της ανασφάλειες σχετικά με την ταυτότητά της σε ένα περιβάλλον όπου ένιωθε ξένη, η αντίληψή της άλλαξε ριζικά. Το 2014 ίδρυσε το Keash Braids με τη φίλη της, Jessy Linton, μετατρέποντας το πάθος της για την πλέξη σε μια επιτυχημένη επιχείρηση στο Peckham.

Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού, όταν η σωματική επαφή ήταν απαγορευμένη, η Akhuetie αναζήτησε έναν νέο τρόπο έκφρασης. «Σκέφτηκα να φτιάξω μια εγκατάσταση με υπολείμματα μαλλιών που είχα στο σπίτι», εξηγεί. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της τέχνης «εκτός κεφαλής». Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια της, μια ομπρέλα διακοσμημένη με ξανθά μαλλιά, έγινε viral στο TikTok με 100.000 προβολές, κερδίζοντας την προσοχή του περιοδικού Vogue.

Η φήμη της εκτοξεύτηκε όταν η Rihanna της έστειλε μήνυμα στο Instagram το 2021, ζητώντας ένα bespoke κομμάτι: μια πλεγμένη τσάντα Louis Vuitton. Έκτοτε, έχει συνεργαστεί με προσωπικότητες όπως η τραγουδίστρια Tems και η ηθοποιός Cate Blanchett. Παρά την επιτυχία, η ίδια παραμένει προσγειωμένη, δηλώνοντας πως δεν θεωρεί τον εαυτό της σχεδιάστρια μόδας, αλλά καλλιτέχνιδα.

Η Taiba Akhuetie χρησιμοποιεί προϊόντα που βρίσκει σε τοπικά καταστήματα όπως το Pak’s στο Dalston, προσδίδοντας μια αυθεντικότητα στα έργα της. Στην επερχόμενη έκθεσή της, με τίτλο The Tone, παρουσιάζει το πιο φιλόδοξο έργο της μέχρι σήμερα: μια μεγάλη κυλινδρική κατασκευή από διαφορετικά είδη μαλλιών, που πραγματεύεται έννοιες όπως η φυλετική ταυτότητα και η κοινωνική πίεση. Μέσα από τη δουλειά της, ελπίζει να αποδείξει σε όσους υποτιμούν την τέχνη της πλέξης ότι, πέρα από τη χρηστικότητα, πρόκειται για μια βαθιά καλλιτεχνική δημιουργία.