Η παλιά ρήση ορίζει την παράνοια ως την επανάληψη της ίδιας πράξης με την προσδοκία διαφορετικών αποτελεσμάτων. Η είδηση της εβδομάδας, ότι η Sony σχεδιάζει να επανεκκινήσει το κάποτε φιλόδοξο, πλέον γελοίο “Spider-Man Universe”, υποδηλώνει ότι κάποιοι παράγοντες του Hollywood εξακολουθούν να πιστεύουν σε αυτήν τη φιλοσοφία.
Ο διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της εταιρείας, Tom Rothman, μιλώντας στο podcast The Town, επιβεβαίωσε ότι το δυσνόητο αυτό κινηματογραφικό franchise, που γέννησε τρεις χλιαρές ταινίες “Venom”, το αποτρόπαιο “Morbius” και το άνευρο “Madame Web”, θα έχει νέα ζωή. Παρά τη μηδαμινή ζήτηση για περισσότερες ταινίες, δήλωσε ότι η Saga θα συνεχιστεί.
“Είναι νεκρό το ευρύτερο Spider-Verse;” ρωτήθηκε ο Rothman. “Όχι”, απάντησε. “Θα επιστρέψετε σε αυτά κάποια στιγμή;” ρώτησε ο δημοσιογράφος. “Ναι”, είπε ο Rothman. “Θα είναι μια φρέσκια επανεκκίνηση;” “Ναι”. “Νέοι ηθοποιοί;” “Ναι, ναι”. Στη συνέχεια, ο Rothman πρόσθεσε: “Η σπανιότητα έχει αξία… πρέπει να κάνεις το κοινό να σε νοσταλγήσει”.
Για όσους τυχερούς πρόλαβαν να χάσουν αυτές τις ταινίες, το “Spider-Man Universe” της Sony, είναι, ή ήταν, μια σειρά από φιλμ που αφορούσαν ανθρώπους (κυρίως κακοποιούς ή αντιήρωες) που είχαν συναντήσει, κάποια στιγμή, τον μασκοφόρο αραχνο-άνθρωπο στα κόμικς. Ο ίδιος ο Spider-Man δεν εμφανίζεται σε αυτές, και κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά γιατί. Από τις έξι ταινίες που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής, μόνο το πρώτο “Venom” του 2018 ήταν αδιαμφισβήτητη εμπορική επιτυχία, αποφέροντας 856 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, αν και οι κριτικές του αρκέστηκαν σε ένα συλλογικό αίσθημα αδιαφορίας. Οι πιο αδύναμες και αφηγηματικά περιττές συνέχειες, το “Venom: Let There Be Carnage” του 2021 και το “Venom: The Last Dance” του 2024, είχαν εισπράξεις 506 εκατομμυρίων και 478 εκατομμυρίων δολαρίων αντίστοιχα.
Μετά από αυτό, το “Morbius” το 2022 (167,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό 75 εκατομμυρίων) πέτυχε το σπάνιο κατόρθωμα να είναι πιο επιτυχημένο ως πολιτισμικό αστείο παρά ως πραγματική ταινία. Το “Madame Web” (2024 – περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια από προϋπολογισμό άνω των 80 εκατομμυρίων) αποδείχθηκε ακόμη λιγότερο ελκυστικό. Και το “Kraven the Hunter” του 2024 (62 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, με προϋπολογισμό που αναφέρεται στα 110 εκατομμύρια ή παραπάνω) αφορούσε έναν άντρα που κυνηγούσε τον Spider-Man, χωρίς ποτέ να τον συναντά – το κινηματογραφικό ισοδύναμο του Moby-Dick χωρίς τη φάλαινα.
Το πού οδηγεί η ανακοίνωση του Rothman, κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Γιατί η Sony συνεχίζει να προσπαθεί να αντλήσει χρυσάφι από τα ταμεία από τους πιο ασαφείς χαρακτήρες που συνδέονται με τον Spider-Man; Το Marvel κάνει επίσης ταινίες Spidey, τις απίστευτα επιτυχημένες ταινίες με πρωταγωνιστή τον Tom Holland, των οποίων η επιτυχία ωφελεί οικονομικά και την Sony. Μήπως το κεντρικό σχέδιο ήταν να ενοχλήσουν τόσο πολύ το κοινό, ώστε να επιστρέψει στην ανταγωνιστική σειρά; Αν ναι, λειτούργησε θαυμάσια.
Ίσως ο Rothman υπαινίσσεται ότι το στούντιο θα επιδείξει αυτοσυγκράτηση. Ίσως θα δούμε μόνο μία προσεκτικά μετρημένη ταινία για τον πρώην χειροπράκτη της δεύτερης ξαδέρφης του Spider-Man – αντί για έξι σε γρήγορη διαδοχή. Ωστόσο, υπάρχουν επίμονες αναφορές ότι η Sony πρέπει να συνεχίσει να παράγει ταινίες που συνδέονται με τον Spidey σε τακτά χρονικά διαστήματα, αλλιώς κινδυνεύει να επιστρέψουν τα δικαιώματα στην Marvel.
Αυτό μοιάζει πολύ με τον τύπο της “χειροπέδης” στα διοικητικά συμβούλια που έδωσε στον κόσμο την εκδοχή του Roger Corman, με μικρό προϋπολογισμό, για το “The Fantastic Four” στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Τέτοιες εταιρικές μηχανορραφίες, αρκεί να πούμε, δεν είναι παραδοσιακά ο πιο ευγενής λόγος για να δοθεί το πράσινο φως σε ένα blockbuster. Αλλά τουλάχιστον, αν αυτό συνέβαινε, θα εξηγούσε εν μέρει γιατί κάποιες από αυτές τις ταινίες αποδείχθηκαν τόσο αισχρά απογοητευτικές.
Παραδόξως, δεν φαίνεται να υπάρχει γνωστός λόγος για τον οποίο η Sony δεν μπορεί να βάλει τον Spider-Man σε αυτές τις ταινίες. Η επόμενη ταινία της Marvel, “Spider-Man: Brand New Day” με τον Peter Parker του Tom Holland, αναμένεται τον Ιούλιο. Ωστόσο, η Sony θα μπορούσε εύκολα να λανσάρει έναν διαφορετικό αραχνο-άνθρωπο και να το ονομάσει ένα θέμα πολυ-σύμπαντος. Όσο οι ταινίες είναι αξιοπρεπείς, κανείς δεν θα παραπονεθεί. Οπότε, γιατί δεν το κάνει;
Πιθανώς, αν ο λόγος δεν είναι συμβατικός, οφείλεται στον φόβο – φόβο σύγχυσης του κοινού, αποδυνάμωσης της συνεργασίας, τυχαίας ασφυξίας της “χρυσής χήνας” κατά την προσπάθεια συγκομιδής των αυγών της. Το “Spider-Man: No Way Home” απέφερε σχεδόν 2 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Γιατί να διαταράξεις μια αμοιβαία κερδοφόρα συμφωνία, όταν υπάρχουν δευτερεύοντες χαρακτήρες για να εμπορευματοποιηθούν αντ’ αυτού; Αν αυτή ήταν η σκέψη – ενθαρρυμένη, ίσως, από την πρώιμη οικονομική επιτυχία του “Venom” – έχει πλέον καταρριφθεί πλήρως από την αδυναμία των μεταγενέστερων επεισοδίων να δημιουργήσουν είτε συνεχή δυναμική στα ταμεία είτε κριτική αποδοχή.
Αντίθετα, το νέο σύμπαν της DC θα έχει δύο Batmans – τον σκοτεινό, γκρίζο σούπερ-ντετέκτιβ του Robert Pattinson, και έναν άλλο, άγνωστο ακόμα, τιμημένο σταυροφόρο ικανό να ανταλλάσσει χτυπήματα με τον Superman και διάφορους διαστημικούς αστυνομικούς με δαχτυλίδια. Τα πολυ-σύμπαντα δεν είναι πλέον ταμπού. Το κοινό μπορεί να τα διαχειριστεί. Είναι υπερβολικό να ζητάμε το μοναδικό live-action σύμπαν του Spider-Man που υπάρχει, να έχει τουλάχιστον έναν Spidey μέσα του; Η σπανιότητα μπορεί να έχει αξία. Αλλά κάποια στιγμή, χρειάζεσαι πραγματικά τη φάλαινα.
