Όταν τον 14ο αιώνα ο πλούσιος τραπεζίτης Enrico Scrovegni ανέθεσε την κατασκευή του παρεκκλησίου που φέρει το όνομά του, φρόντισε να εξασφαλίσει την αθανασία του μέσω των εντυπωσιακών νωπογραφιών στο εσωτερικό του. Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται στο πρόσωπο του Αμερικανού μεγιστάνα των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων Stephen A. Schwarzman. Με μια δωρεά ύψους 185 εκατομμυρίων λιρών, ο Schwarzman χρηματοδότησε το νέο Κέντρο Ανθρωπιστικών Σπουδών (Schwarzman Centre for the Humanities) στο πανεπιστήμιο της Oxford, τη μεγαλύτερη μεμονωμένη δωρεά από την εποχή της Αναγέννησης.

Το κέντρο αποτελεί το κεντρικό θέμα συζήτησης, καθώς η επιρροή του Schwarzman, ο οποίος είναι στενός σύμμαχος του Trump και δωρητής σε αμφιλεγόμενα πολιτικά έργα, είναι εμφανής σε κάθε γωνιά του κτιρίου. Το πορτρέτο του, σε μια ατμόσφαιρα γαλήνης, δεσπόζει στον χώρο, υπενθυμίζοντας σε όλους τον άνθρωπο πίσω από τη χρηματοδότηση των 32 δισεκατομμυρίων λιρών – όπως εκτιμάται η καθαρή του περιουσία για το 2026 σύμφωνα με το Bloomberg.

Αρχιτεκτονικά, το κτίριο, σχεδιασμένο από τους Hopkins Architects, παρουσιάζει μια εικόνα συγκρατημένης κλασικότητας. Παρά την εντυπωσιακή εσωτερική δομή, με το αίθριο Great Hall και τη χρήση βιώσιμων υλικών (Passivhaus), πολλοί αναρωτιούνται αν το έργο στερείται χαρακτήρα, όντας εγκλωβισμένο ανάμεσα στις φιλόδοξες ακαδημαϊκές απαιτήσεις και την ανάγκη για επίδειξη ισχύος. Το συγκρότημα στεγάζει επτά σχολές, μια αίθουσα συναυλιών 500 θέσεων, θέατρο, κινηματογράφο και μουσειακούς χώρους, φιλοδοξώντας να αποτελέσει έναν πολιτιστικό πόλο έλξης για την Oxford.

Καθώς το κτίριο ανοίγει τις πύλες του στο κοινό με ένα πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων, η σύγκριση με τον Scrovegni παραμένει επίκαιρη. Όπως εκείνος προσπάθησε να εξιλεωθεί προσφέροντας ένα παρεκκλήσι, έτσι και ο Stephen A. Schwarzman επενδύει σε έναν χώρο που ενώνει την ακαδημαϊκή κοινότητα με το ευρύ κοινό, επιδιώκοντας, ίσως, μια μορφή αθανασίας που ξεπερνά τα σύνορα της οικονομικής του αυτοκρατορίας.