Στη σημερινή Doncaster, η οδός Duke Street δεν φέρει πλέον κανένα ίχνος του παλιού κλαμπ Karisma, με την πρόσοψη που θύμιζε ήλιο και την κουραστική σκάλα του. Μετατραπέν, εδώ και πολύ καιρό, σε καταστήματα και έπειτα σε διαμερίσματα, το Karisma είχε μαγνητική απήχηση σε μια γενιά clubbers της δεκαετίας του 1990, των οποίων η επιθυμία για απόδραση στην πίστα του χορού δικαιολογούσε την αναμονή στην ουρά για μια ώρα (εκτός από εκείνους που είχαν τελειοποιήσει την τέχνη του φλερτ για να βρεθούν μπροστά).
Το The Coach and Horses βρίσκεται ακόμα στον ίδιο δρόμο, ενώ το κέντρο της πόλης μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα ηδονιστικό πνεύμα που συνήθως συνδέεται με τη Magaluf. Είναι, όπως εύστοχα περιγράφει το ζωντανό έργο της Danielle Phillips, “το δικό του Βέγκας του Yorkshire”.
Ο λόγος γι’ αυτό βρίσκεται στην εγγύτητα της πόλης με μια δεκάδα χωριά ανθρακωρύχων. Το Doncaster είναι ο προορισμός όπου οι εργαζόμενοι διασκεδάζοντες παραδοσιακά έλκονταν – και συνεχίζουν να το κάνουν, πολύ αφότου η επίθεση της Margaret Thatcher στη βιομηχανία του άνθρακα στέρησε από την περιοχή την οικονομική της καρδιά.
Αυτή η κρυφή πτυχή διατρέχει την επιφάνεια του έργου “Children of the Night” το οποίο, εμπνευσμένο από συνεντεύξεις τακτικών θαμώνων του Karisma, αποτελεί ταυτόχρονα μια ωδή στη νεανική ευθυμία και μια στοχαστική αποτύπωση των κοινωνικών δυνάμεων που διαμορφώνουν τη λαϊκή κουλτούρα. Γράφοντας με ένα ζωηρό αστικό ποιητικό ύφος – και αποδίδοντας το με μια τολμηρή αυτοπεποίθηση – η Phillips μας μεταφέρει στο 1997, μια εποχή που οι Συντηρητικοί είχαν απομακρυνθεί από την εξουσία, ο Robbie Williams είχε κυκλοφορήσει το πρώτο του σόλο άλμπουμ και το Ηνωμένο Βασίλειο είχε κερδίσει τη Eurovision με το “Love Shine a Light”.
Τα πράγματα μπορούν μόνο να γίνουν καλύτερα και, καθώς δύο κολλητές φίλες, η Lindsay και η Jen, κάνουν το ντεμπούτο τους στο Karisma (η Phillips πλαισιωμένη από την εξίσου ενθουσιώδη Charlotte Brown), η δύναμη των μπάσων του DJ Don ενισχύει τις απολαύσεις του χορού, του ποτού και της διαφθοράς. Στις σκοτεινές πτυχές των επόμενων χρόνων, συγκαταλέγονται μια σειρά κρουσμάτων HIV και ο καλοπροαίρετος πατέρας της Lindsay (Gareth Radcliffe) που πάσχει από εγκεφαλική υποξία, συνέπεια της εργασίας του στα ορυχεία.
Η γρήγορη σκηνοθεσία της Kimberley Sykes για την Mad Friday Productions κορυφώνεται στις αρχικές στιγμές, όταν αναφορές στο Mothercare corner και το Biscuit Billy’s προκαλούν γέλια αναγνώρισης στο τοπικό κοινό. Οι μεταγενέστερες σκηνές χάνουν λίγη από αυτή τη λάμψη, αλλά το έργο παραμένει μια διακριτικά διορατική προσέγγιση της εργατικής γυναικείας εμπειρίας.
Το έργο παρουσιάζεται στην Doncaster, έως τις 14 Φεβρουαρίου. Θα περιοδεύσει έως τις 4 Απριλίου.
