Πολλά τραγούδια, από τα παιδικά μου χρόνια, λειτούργησαν σαν παράθυρα σε νέους κόσμους. Ωστόσο, το πρώτο που αγάπησα πραγματικά ήταν το “Did I Hear You Say You Love Me” του Stevie Wonder. Θυμάμαι καθαρά να το ακούω γύρω στα δύο μου χρόνια.
Το πρώτο σινγκλ που αγόρασα ήταν από τους Take 6, μια εξαμελή α καπέλα μπάντα gospel/jazz, όταν ήμουν 13 ετών. Αυτή η ομάδα διεύρυνε ραγδαία τη δημιουργική μου φαντασία. Το τραγούδι τους, “He Never Sleeps”, διαθέτει ένα απίστευτο αρμονικό ταξίδι.
Όσον αφορά το τραγούδι που ερμηνεύω στο καραόκε, φέτος έζησα μια σουρεαλιστική εμπειρία όταν τραγούδησα καραόκε με τον Novak Djokovic. Εκείνος ήθελε να τραγουδήσει το “Livin’ on a Prayer” των Bon Jovi, αλλά δήλωσε ότι θα το έκανε μόνο αν ανέβαινα κι εγώ μαζί του. Έτσι, το τραγουδήσαμε ντουέτο, μια πράγματι αξέχαστη στιγμή.
Υπάρχουν αναρίθμητα τραγούδια των οποίων γνωρίζω κάθε στίχο, κάθε νότα, κάθε συγχορδία, κάθε ήχο. Όμως, η πρώτη φορά που ένιωσα περήφανος που αποστήθισα κάθε λέξη ήταν με το “Photoshop Handsome” των Everything Everything, ενός από τους αγαπημένους μου συγκροτήματα. Οι στίχοι είναι εκκεντρικοί, γρήγοροι και τυχαίοι, δημιουργώντας μια εξαιρετικά ζωντανή εικόνα. Το έμαθα ευλαβικά, μέχρι που ήξερα κάθε λέξη, και τότε ένιωσα πραγματικά έξυπνος.
Το ιδανικό τραγούδι για ένα πάρτι είναι το “Magalenha” του Sérgio Mendes. Βρισκόμουν σε ένα πάρτι μετά τα βραβεία Grammy το 2020, με τον Quincy Jones, και η Alicia Keys έκανε DJ. Ξαφνικά, έπαιξε αυτό το κομμάτι, που μοιάζει με άμεση σεροτονίνη – είναι ένα τραγούδι για όλους, ένας απόλυτα πιστοποιημένος ύμνος. Είναι το πρώτο τραγούδι που επιλέγω για τη μουσική εισόδου μου στις συναυλίες μου.
Σχετικά με το τραγούδι για τον έρωτα, εάν παίζει μουσική, ο εγκέφαλός μου την αναλύει και συμμετέχει. Ειλικρινά, ποτέ δεν έχω ακούσει μουσική σε αυτό το σενάριο και δεν θα το έκανα ούτε αν το ονειρευόμουν. Έχω ζητήσει να κλείσει η μουσική στο παρελθόν, γιατί αποσπάται η προσοχή μου υπερβολικά. Αν δεν ήμουν μουσικός, θα επέλεγα κάτι μινιμαλιστικό, όπως ο Tristan Perich, ίσως το Section 6 από το άλμπουμ του Open Symmetry.
Το τραγούδι που με κάνει να κλαίω είναι το “Like the Morning Dew” της Laura Mvula. Είναι απλά υπέροχο, έχει τα πάντα για μένα. Με συγκινούν βαθιά τα δάκρυα όταν κάποιος εκφράζεται τόσο ολοκληρωμένα. Είναι τόσο άνετη με το δικό της βάθος και σκοτάδι, παρόλο που το τραγούδι λάμπει με όμορφη αρμονία. Υπάρχει κάτι ευφορικό σε αυτό.
Τέλος, το τραγούδι που θέλω να παίζει στην κηδεία μου είναι το “September” των Earth, Wind & Fire. Στο τέλος κάθε συναυλίας, το παίζω πάντα σε πλήρη ένταση καθώς φεύγει ο κόσμος. Είναι το καλύτερο τραγούδι στον κόσμο και εκπέμπει απόλυτη θετικότητα, κοινότητα, φιλία, σωματικότητα και αξιομνημόνευτοτητα. Προσφέρει μια εξαιρετική ανθρώπινη εμπειρία, ένα αίσθημα χαράς και εορτασμού για την τύχη που είμαστε εδώ. Μου θυμίζει γιατί ζω, και αυτό θέλω να προσφέρω στους ανθρώπους. Η απόλυτη κατάληξη του μεγάλου μου „gig“ στη γη!
Το νέο άλμπουμ του Jacob Collier, “The Light For Days”, είναι διαθέσιμο τώρα μέσω Fontana/Interscope/Hajanga. Μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για τις επικείμενες συναυλίες του στο jacobcollier.com.
