Μια αθώα ρομαντική ιστορία, η ταινία “You, Me & Tuscany” θέτει ένα αναπάντεχο ερώτημα: “Τι θα γινόταν αν η Μικρή Γοργόνα είχε μια τυχαία γνωριμία τύπου Lady and the Tramp με τον γοητευτικό πρωταγωνιστή της πρώτης σεζόν του Bridgerton, με όλη τη σπαγγέτι και τα συναφή;”
Η Halle Bailey, η νεαρή ηθοποιός που ενσαρκώνει την Άννα, περιγράφει την εμπειρία της ως “μια ευάλωτη θέση, μια νεαρή γυναίκα που επιλέχθηκε για να γίνει μια πριγκίπισσα της Disney”. Η Άννα, μετά τον θάνατο της μητέρας της, παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα στις ευθύνες της ενηλικίωσης και τις παιδικές της φαντασιώσεις. Ως ανεξάρτητη επαγγελματίας, αναλαμβάνει εργασίες φύλαξης σπιτιών για να τα βγάλει πέρα, αλλά η τάση της να ζει τη ζωή των πελατών της συνεχώς απειλεί την επαγγελματική της πορεία.
Μια νέα ανάθεση, η φύλαξη ενός εντυπωσιακού διαμερίσματος στο Central Park West, μοιάζει σαν όνειρο. Ωστόσο, η κατάσταση περιπλέκεται όταν η ιδιοκτήτρια (Nia Vardalos σε ένα σύντομο, αλλά εύστοχο πέρασμα) επιστρέφει νωρίτερα και βρίσκει την Άννα να επιδίδεται σε cosplay πριγκίπισσας του Park Avenue, φορώντας πολυτελή εσώρουχα. Ντροπιασμένη, η Άννα βρίσκει παρηγοριά στην αγκαλιά της καλύτερής της φίλης, Claire (Aziza Scott), μιας υπαλλήλου πολυτελούς ξενοδοχείου, της οποίας οι καυστικές συμβουλές, αν και πικρές, αξίζουν για τα αστεία και την πιθανή έκπτωση σε μια βραχυπρόθεσμη διαμονή.
Καθώς προσπαθεί να ξεχάσει τον καημό της στο μπαρ του ξενοδοχείου, απολαμβάνοντας μια μπύρα και ένα burger, που έχει παραγγείλει σχολαστικά ως απόφοιτος μαγειρικής σχολής, η Άννα γνωρίζει τον Matteo (Lorenzo de Moor), έναν αριστοκρατικό Ιταλό που έχει έρθει στη Νέα Υόρκη για να ξεφύγει από την πίεση της οικογενειακής επιχείρησης, αν και διατηρεί ακόμα μια σπίθα αγάπης για την ειδυλλιακή πατρίδα του, την Τοσκάνη.
Όταν το jet lag ανατρέπει μια μεθυσμένη βραδιά, ο Matteo αφήνει ένα γράμμα την επόμενη μέρα, προτρέποντας την Άννα να πραγματοποιήσει το ταξίδι ζωής της στην Τοσκάνη. Φυσικά, η Άννα κάνει ό,τι θα έκανε κάθε νεαρή περιπλανώμενη με ήδη έτοιμο εισιτήριο μονής διαδρομής: εγκαθίσταται στην βίλα του Matteo, προσποιούμενη ότι είναι η Αμερικανίδα αρραβωνιαστικιά του. “Ποιος ξέρει”, σιγοτραγουδάει ο Lorenzo (Marco Calvani), ο χαρούμενος οδηγός ταξί από την Τοσκάνη που γίνεται ο πιο στενός φίλος της Άννας. “Ζώντας μια ψεύτικη ζωή, μπορεί να βρεις την αλήθεια στη δική σου – ή θα πας φυλακή.”
Η στημένη απάτη λειτουργεί ως ορεκτικό για μια πλήρη γκάμα κλισέ ιταλικών ρομαντικών κομεντί. Η σκηνοθέτις Kat Coiro γεμίζει την σχεδόν δίωρη ταινία με πανοραμικές λήψεις χρυσής ώρας με λεπτά κυπαρίσσια και αγροκτήματα από σοβά, ενώ κρατάει τα πιο κοντινά πλάνα για το κρασί και το ριζότο. Η Τοσκάνη γίνεται ένας από τους χαρακτήρες, όπως και το αξιολάτρευτο ταξί Fiat Topolino που χρησιμοποιεί η Άννα για να διασχίζει τους σκονισμένους, κυματιστούς λόφους. Το όνομά του, Cucci (προφέρεται “κούτσι”), μπορεί να ερμηνευτεί ως ένα έξυπνο νεύμα του παραγωγού Will Packer, ειδικά προς τους μαύρους θεατές, που υποδηλώνει την επιθυμία που παραμονεύει γύρω από τη γωνία.
Η πλαστή αρραβωνιαστικιά ενισχύει τις φλερτ ανάμεσα στην Άννα και τον Michael (Regé-Jean Page), τον ξάδελφο του Matteo και έναν αφοσιωμένο υποστηρικτή της οικογένειας στην Τοσκάνη κατά την απουσία του. Ωστόσο, ο σιγοβράζων ρομαντισμός τους εκρήγνυται με περισσότερη ένταση από μια μπριζόλα. Η άψογη εμφάνιση του Michael και η διγλωσσία του αποτελούν έναν ισχυρό συνδυασμό, αλλά δεν αντισταθμίζουν πλήρως μια θεμελιώδη έλλειψη φυσικής γοητείας. Εν τω μεταξύ, η Άννα φαίνεται περισσότερο μαγεμένη από την ιδέα μιας ζωής με τον Michael παρά από τον ίδιο τον Michael – έναν σχολαστικό οινοποιό με πάθος για το R&B hit του 2004 “Let Me Love You” του Mario.
Αν κρίνουμε από την αναστάτωση γύρω από αυτή την ταινία, οι πραγματικές προκλήσεις του αυτοσχέδιου ερωτικού τριγώνου μεταξύ Άννας, Matteo και Michael δεν είναι ο άμεσος αντίκτυπός τους στην οικογένεια (αποδεικνύεται ότι είναι αρκετά συγχωρητικοί και απασχολημένοι με τις δικές τους μικρές δράμα). Προφανώς, είναι το μέλλον της ρομαντικής κομεντί στο Hollywood που κρέμεται από μια κλωστή.
Πριν από την κινηματογραφική πρεμιέρα του “You, Me & Tuscany”, πολλοί δημιουργοί ρομαντικών κομεντί έχουν παραδεχτεί ότι τα δικά τους σενάρια δεν θα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, αν αυτή η ταινία δεν σημείωνε ένα δυνατό ντεμπούτο στο box office. (Σαν να μην υπήρχε ήδη αρκετή πίεση στο είδος.) Όπως ισχυρίζονται, οι ανανεωμένες τους προσεγγίσεις στο είδος βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στη διαφορετικότητα και την πολιτισμική ιδιαιτερότητα. Θεωρούν το “You, Me & Tuscany” ως την απόλυτη απόδειξη της ιδέας – μια ιδέα τόσο εξωφρενική όσο και πιστευτή: ότι η βιομηχανία μπορεί να έχει ξεχάσει ξαφνικά όλα τα χρήματα που κέρδισαν οι ταινίες “Crazy Rich Asians” και η σειρά “Think Like a Man”.
Όσο κι αν ο Packer προσπαθεί να παραδώσει τη δική του εκδοχή του “Under the Tuscan Sun”, στο τέλος της ημέρας είναι απλώς ο μπροστινός. Αφαιρέστε την Bailey και τον Page – αβατάρ για μια παγκόσμια πλειοψηφία που πασχίζει να δει τον εαυτό της να αντικατοπτρίζεται σε τέτοιες φαντασιώσεις – ή τη Scott, η οποία προσθέτει άφθονο “μαύρο κοριτσίστικο μαγικό” παρά την δυστυχώς περιορισμένη της εμφάνιση, και αυτό που μένει είναι μια ρομαντική κομεντί γραμμένη, σκηνοθετημένη και παραγμένη από λευκούς, για κανέναν συγκεκριμένα. Η πολιτισμική διάσταση ήταν, με άλλα λόγια, δευτερεύουσα, καθιστώντας το mashup “Μικρή Γοργόνα” – “Bridgerton” το πραγματικό δέλεαρ – καλύτερο για streaming παρά για τους κινηματογράφους, τελικά.
Σε μια εποχή που η βιομηχανία φαίνεται λιγότερο πρόθυμη από ποτέ να ρισκάρει με μεγάλα κινηματογραφικά εγχειρήματα, πόσο μάλλον με επενδύσεις σε τουριστικό υλικό, η στήριξη όλων των ελπίδων σε μια ακριβή, “paint-by-numbers” ρομαντική κομεντί με νέα χρωματική παλέτα μοιάζει με συνταγή για απογοήτευση – ειδικά όταν αυτό το ονειρικό ταξίδι αξίζει την τιμή του.
Το “You, Me & Tuscany” προβάλλεται στους κινηματογράφους από τις 10 Απριλίου.
