Η πολυαγαπημένη αρκούδος Paddington αποκτά ζωή στη σκηνή με υπερσύγχρονα animatronics, προσφέροντας μια εμπειρία που μαγεύει μικρούς και μεγάλους. Τη φωνή του δανείζει ο James Hameed, ο οποίος είναι και ο χειριστής του μαριονέτας, ενώ η Arti Shah βρίσκεται μέσα στο βελούδινο κοστούμι επί σκηνής, με τον σχεδιασμό της Tahra Zafar να κλέβει τις εντυπώσεις. Η οικογένεια Brown, γνώριμη από τις κινηματογραφικές τους εμφανίσεις, συμπληρώνει την εικόνα: ο προσεκτικός πατέρας (Adrian Der Gregorian), η καλλιτέχνιδα μητέρα (Amy Ellen Richardson), η έφηβη Judy (Delilah Bennett-Cardy) και ο εγκυκλοπαιδιστής Jonathan (Jasper Rowse), μαζί με την επισκέπτρια Mrs Bird (Bonnie Langford), όλοι συμβάλλουν σε ένα θέαμα που θυμίζει τη “Mary Poppins” – μια γνωστή ιστορία με φαντασία, αψεγάδιαστη εκτέλεση και απόλυτα νικητήρια διάθεση.
Η πλοκή και η γενικότερη ατμόσφαιρα της παράστασης αντλούν έμπνευση από την πρώτη ταινία Paddington. Ο σκηνοθέτης Luke Sheppard και ο σχεδιαστής σκηνικών Tom Pye δημιουργούν μια ζεστή, πολυπολιτισμική και πανέμορφη εκδοχή του μποέμ Λονδίνου. Η γνωστή αρκούδα βρίσκεται τυχαία σε μια αφιλόξενη πόλη, για να βρει τελικά καταφύγιο στην ευγενική οικογένεια Brown. Στο μεγαλειώδες μουσικό νούμερο “Don’t Touch That”, η περίεργη φύση του Paddington, με τα “βουτυρένια” του πόδια, φέρνει την καταστροφή στο σπίτι τους: ράφια γέρνουν, ηλεκτρικές συσκευές εκρήγνυνται, ενώ σαπουνάδες και πίδακες νερού ξεπηδούν από την οροφή.
Η στιγμή που ο νεοφερμένος από το πιο σκοτεινό Περού δοκιμάζει για πρώτη φορά το χαρακτηριστικό του παλτό (duffle coat) προκάλεσε ένα κύμα ενθουσιασμού στο κοινό. Οι ενήλικες πρωταγωνιστές δεν υστερούν σε καμία στιγμή, σε μια ζωηρή, αν και ελαφρώς εκτεταμένη παραγωγή, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Luke Sheppard. Το σενάριο της Jessica Swale βασίζεται στα αρχικά βιβλία του Paddington, καθώς και στην πρώτη κινηματογραφική μεταφορά. Σε αυτή την εκδοχή, ο ενοχλητικός γείτονας Mr Curry κερδίζει κάποιες από τις καλύτερες ατάκες, με τον Tom Edden να απολαμβάνει κάθε στιγμή του ρόλου του ως μίζερος άνδρας με περίεργο χτένισμα, ο οποίος τελικά συνειδητοποιεί τα λάθη του.
Παρόλο που τα τραγούδια του Tom Fletcher (McFly) δεν είναι ιδιαίτερα αξιομνημόνευτα και η πλοκή της Jessica Swale εμφανίζει κενά και περιττές παρεκκλίσεις, η συναισθηματική σύνδεση με το κοινό είναι αναμφισβήτητη. Από τη στιγμή που το μικρό “αλεξοπόδι” από το πιο σκοτεινό Περού πατάει το πόδι του στον σταθμό Paddington, μέχρι τη στιγμή που ανεβαίνει σε ένα μαύρο ταξί με την οικογένεια Brown για να ξεκινήσει το ταξίδι του προς την οικογένεια και την αίσθηση του ανήκειν, είναι αδύνατο να μη συγκινηθεί κανείς.
Η εκφραστικότητα του Paddington είναι συγκλονιστική: ανοιγοκλείνει διστακτικά τα μάτια του, το μικρό του ρύγχος ανασηκώνεται με απίστευτο πάθος και μια γλυκύτητα που ξεπερνά κάθε μέτρηση. Όταν γυρίζει για να κουνήσει την αρκουδίτσικη πλάτη του, η αντίδραση του κοινού θυμίζει τις αντιδράσεις σε ένα σόου χορού. Τα “απαραίτητα” στοιχεία της αρκούδας, σχεδιασμένα από την Tahra Zafar, είναι ιδιοφυή. Ωστόσο, ο Paddington είναι μια ομαδική προσπάθεια. Η φωνή του προέρχεται από τα παρασκήνια από τον James Hameed, ενώ η στολή ζωντανεύει από την Arti Shah, η οποία έχει αποτυπώσει άψογα την αξιαγάπητη κίνησή του.
Η παράσταση περιλαμβάνει ένα υπέροχο, σχεδόν ψυχεδελικό γλέντι προς τιμήν της μαρμελάδας (με τον απολαυστικά γλοιώδη γείτονα Mr Curry του Tom Edden), δυναμικά νούμερα από τη Γεωγραφική Εταιρεία, και ένα showstopper όπου η σοφή Mrs Bird της Bonnie Langford μεταμορφώνεται σε θεατρική τροπουντάρι, κάνει σπαγγάτα και ενθουσιάζει το κοινό. Είναι ένα θέαμα τόσο χαζό, όσο και αναζωογονητικό. Παρόλο που δεν φτάνει τα επίπεδα κλασικών έργων όπως η “Mary Poppins” ή η “Matilda”, αποτελεί μια ευπρόσδεκτη προσθήκη στη βρετανική μουσική οικογένεια.
Η αισθητική της παράστασης είναι εξαιρετική, όχι μόνο στον σχεδιασμό της αρκούδας. Ο σκηνογράφος Tom Pye αξιοποιεί εντυπωσιακά τον ψηλό χώρο και την αψίδα της σκηνής, πλημμυρίζοντάς τα με μωσαϊκά εικόνων που παραπέμπουν στην πατρίδα του Paddington και στα κόμικς υπερηρώων που ζωγραφίζει η Mrs Brown. Κάθε λεπτομέρεια της παράστασης είναι εκλεπτυσμένη, και προβλέπεται ότι αυτό το βρετανικό εξαγώγιμο προϊόν θα κατακτήσει τον κόσμο.
Η παράσταση πραγματεύεται την αποδοχή των ξένων, την προώθηση των αξιών της ευγένειας και της ανοχής, που κάποτε χαρακτήριζαν τη Βρετανία. Το σενάριο της Swale και οι στίχοι του Fletcher αναδεικνύουν αυτό το μήνυμα επανειλημμένα. Είναι παρήγορο να βρίσκεις ένα τόσο δυνατό μήνυμα σε ένα τόσο δημοφιλές θέαμα, ενώ παράλληλα η κωμωδία της παράστασης δεν σταματά ποτέ.
Το μιούζικαλ “Paddington: The Musical” παρουσιάζεται στο θέατρο Savoy στο Λονδίνο, με παραστάσεις έως τις 25 Οκτωβρίου.
