Μια νέα, ασυνήθιστη κινηματογραφική προσέγγιση φέρνει στο προσκήνιο η ταινία Blondi, η οποία εξερευνά τις τελευταίες ημέρες του Γ΄ Ράιχ μέσα από τα μάτια ενός σκύλου. Ο παραγωγός Pablo Álvarez-Hornia και ο σκηνοθέτης Jack Salvadori αποφάσισαν να πειραματιστούν με μια «υποκειμενική» οπτική γωνία, τοποθετώντας μια κινηματογραφική κάμερα στην πλάτη της Lexie, ενός γερμανικού ποιμενικού επτά μηνών. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους δημιουργούς της ταινίας, είναι μια «κινηματογραφία σκύλου» που προσδίδει μια αίσθηση τραχύτητας και ωμότητας, απαραίτητη για να αποδοθεί η αποπνικτική ατμόσφαιρα του καταφυγίου όπου κρύβονταν οι Ναζί.
Η διαδικασία των γυρισμάτων ήταν εξίσου χαοτική με το θέμα της ταινίας. Χωρίς επίσημες άδειες, το συνεργείο προσπαθούσε να μεταμορφώσει δωμάτια ξενοδοχείων και το κτίριο Senate House στο Λονδίνο σε γραφεία της ναζιστικής ηγεσίας του 1940, αποφεύγοντας συνεχώς την ασφάλεια. Στην ταινία, η Blondi –ο πιστός σκύλος του Αδόλφου Χίτλερ– αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο, καθώς οι στρατηγοί του Γ΄ Ράιχ προσπαθούν απεγνωσμένα να κερδίσουν την προσοχή του σκύλου, πιστεύοντας πως έτσι θα προσεγγίσουν τον ίδιο τον δικτάτορα.
Το σενάριο φέρει την υπογραφή του Peter Greenaway, ενώ ο διάσημος διευθυντής φωτογραφίας Roger Deakins συμβούλεψε τους δημιουργούς να μην χρησιμοποιήσουν εκπαιδευμένο ζώο, αλλά έναν σκύλο που θα συμπεριφέρεται φυσικά. Ο Nicola Pedrozzi, που υποδύεται τον Χίτλερ, επιλέχθηκε τελικά σε μια ορεινή περιοχή της Ελβετίας, καθώς ήταν ο μόνος που κατάφερε να «συντονιστεί» με την ενέργεια της Lexie. Για τους δημιουργούς, η επιλογή να αφήσουν τον έλεγχο της κάμερας σε ένα ζώο ήταν μια πρόκληση που τους έκανε να αισθανθούν, για πρώτη φορά, απλοί θεατές του ίδιου τους του έργου.
