Η Μπιενάλε της Βενετίας παραμένει ο κορυφαίος προορισμός για τη σύγχρονη τέχνη, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία σε ιστορικούς χώρους. Φέτος, η διοργάνωση κινήθηκε μεταξύ ακραίων καλλιτεχνικών πειραματισμών και βαθιά συγκινητικών δημιουργιών.

Η Florentina Holzinger κατάφερε να προκαλέσει αίσθηση στο Αυστριακό Περίπτερο στους Giardini, παρουσιάζοντας μια μετα-αποκαλυπτική εγκατάσταση με ακραίες περφόρμανς που ανάγκασαν ακόμη και την αστυνομία να παρέμβει. Στον αντίποδα, ο Sanya Kantarovsky μετέτρεψε το Palazzo Loredan σε έναν απόκοσμο χώρο πνευματισμού, εκθέτοντας πίνακες ζωγραφικής μέσα σε δωμάτια με πολυελαίους από γυαλί Murano.

Σημαντική στιγμή αποτέλεσε το έργο της Gabrielle Goliath, «Elegy», στην Chiesa di Sant’Antonin. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης της Νότιας Αφρικής να εμποδίσει την εμφάνισή της, η καλλιτέχνιδα παρουσίασε ένα καθηλωτικό τελετουργικό πένθους για τις γυναίκες που έπεσαν θύματα έμφυλης και φυλετικής βίας.

Στο Arsenale, η Carrie Schneider ξεχώρισε με τις φωτογραφικές της σειρές, ενώ η Lydia Ourahmane παρουσίασε ένα έργο υψηλής αισθητικής, συνεργαζόμενη με τη φυλακή γυναικών Giudecca. Στο Complesso dell’Ospedaletto, ο Lawrence Abu Hamdan ανέλαβε τον ρόλο του «ηχητικού ντετέκτιβ», αναλύοντας περιπτώσεις καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω ηχητικών τεκμηρίων, όπως η έρευνά του για διαδηλώσεις στη Σερβία.

Μία από τις πιο φορτισμένες στιγμές ήταν το «ελάφι origami» της Zhanna Kadyrova στο Ουκρανικό Περίπτερο. Το γλυπτό από μπετόν μεταφέρθηκε από το Pokrovsk της περιοχής Donetsk, διασχίζοντας την Ευρώπη για να φτάσει στη Βενετία, συμβολίζοντας την ελπίδα και την αντοχή των προσφύγων. Παράλληλα, στο Κινεζικό Περίπτερο, οι προτάσεις για τη σχέση ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης, με αποκορύφωμα τις «ψηφιακές καρέκλες» του Zhang Zhoujie, προσέφεραν μια φουτουριστική νότα, ενώ η φύση έδωσε τη δική της απρόσμενη παράσταση με έναν γλάρο που επέλεξε το Πολωνικό Περίπτερο για να φωλιάσει.