Ένα από τα πιο συνηθισμένα παράπονα κατά των κριτικών θεάτρου και των τελετών απονομής βραβείων είναι η έλλειψη αναγνώρισης προς τις ομάδες φωτισμού. Ωστόσο, στο έργο του Peter Shaffer που γράφτηκε το 1965, οι τεχνικοί φωτισμού γίνονται οι πραγματικοί πρωταγωνιστές. Εμπνευσμένο από ένα σκηνικό τέχνασμα που είδε ο συγγραφέας στο κινεζικό θέατρο, μια διακοπή ρεύματος σε ένα διαμέρισμα στο νότιο Λονδίνο παρουσιάζεται στη σκηνή με εκτυφλωτικό φως να αντιπροσωπεύει το απόλυτο σκοτάδι και το αντίστροφο.

Όταν ανάβει ένα σπίρτο, τα φώτα χαμηλώνουν, ενώ ο διακόπτης του φωτός που ενεργοποιείται προκαλεί αμέσως συσκότιση. Αυτή η ευρηματική σύλληψη απαιτεί από το καστ να κινείται εναλλάξ με ακρίβεια στη σκηνή, παίζοντας το παιχνίδι της ορατότητας και του σκοταδιού. Ο σχεδιαστής φωτισμών Elliot Griggs παραδίδει ένα άρτιο αποτέλεσμα, αναδεικνύοντας παράλληλα τη δουλειά του John Nicholson, ο οποίος υπογράφει ως σύμβουλος σωματικής κωμωδίας. Ανάμεσα στις κορυφαίες στιγμές σλάπστικ κωμωδίας ξεχωρίζει ένας ηθοποιός που μπερδεύει έναν άλλον, ο οποίος είναι σκυμμένος, με πολυθρόνα, καθώς και ο Joe Bannister, που καλείται να πέσει από μια σκάλα.

Το έργο παρακολουθεί τις προσπάθειες του γλύπτη Brindsley Miller να κρατήσει τους πάντες στο σκοτάδι, ώστε να μην αποκαλυφθεί ότι έχει κλέψει τα έπιπλα του γείτονά του για να εντυπωσιάσει έναν επισκέπτη έμπορο τέχνης. Καθώς οι παρεξηγήσεις κλιμακώνονται, το Black Comedy καταφέρνει να παραμείνει επίκαιρο, αποδίδοντας έναν αέρα νοσταλγίας με στοιχεία όπως τα κουτιά ασφαλειών της εποχής. Η σκηνοθέτιδα Caroline Steinbeis, με καταγωγή από το Μόναχο, καταφέρνει να αποσπάσει το αβίαστο γέλιο του κοινού, σε μια παράσταση που θα διαρκέσει στο Orange Tree theatre στο Richmond του Λονδίνου έως τις 11 Ιουλίου. Η παράσταση αυτή, μαζί με την αναβίωση του Equus στο Menier Chocolate Factory, τιμά με τον καλύτερο τρόπο την εκατονταετηρίδα από τη γέννηση του Peter Shaffer.