Η δημιουργία του τραγουδιού “The Power of Love“, που έγινε συνώνυμο της ταινίας “Back to the Future“, αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα ιστορία συνεργασίας και δημιουργικής διαδικασίας. Ο Huey Lewis, μέλος του συγκροτήματος Huey Lewis and the News, περιγράφει πώς οι σκηνοθέτες Steven Spielberg και Bob Zemeckis, μαζί με τους Bob Gale και Neil Canton, προσέγγισαν το συγκρότημα για να γράψουν ένα τραγούδι για την επικείμενη ταινία τους, με πρωταγωνιστή έναν χαρακτήρα που θαύμαζε τη μουσική τους.

Αρχικά, ο Lewis δίστασε, αναφέροντας ότι δεν είχε εμπειρία στη σύνθεση για ταινίες και δεν ενθουσιαζόταν με την ιδέα ενός τραγουδιού με τίτλο “Back to the Future”. Ωστόσο, οι παραγωγοί επέμειναν ότι ήθελαν απλώς ένα από τα τραγούδια του συγκροτήματος. Ο Lewis συμφώνησε να τους στείλουν την επόμενη σύνθεσή τους.
Ο κιθαρίστας και συνθέτης Chris Hayes είχε ήδη δημιουργήσει μια βασική προγραμματισμένη ακολουθία συγχορδιών, την οποία ο Lewis εμπνεύστηκε κατά τη διάρκεια ενός τρεξίματος, με τους στίχους να έρχονται αβίαστα. Παρόλο που η αρχική demo στάλθηκε στους δημιουργούς της ταινίας, ο Zemeckis θεώρησε ότι το τραγούδι δεν ήταν αρκετά “upbeat”. Αυτό οδήγησε στην επανεπεξεργασία του.
Ο σαξοφωνίστας Johnny Colla συνέβαλε στη διαμόρφωση της τελικής ενορχήστρωσης. Πρότεινε τη μείωση της διπλής επανάληψης των συγχορδιών στο ρεφρέν και εισήγαγε την χαρακτηριστική, ενθουσιώδη εισαγωγή με τις τρεις κύριες συγχορδίες. Ο Lewis ηχογράφησε τα κύρια φωνητικά σε λίγες μόνο λήψεις.
Όταν κυκλοφόρησε το “The Power of Love”, γνώρισε άμεση επιτυχία, κατακτώντας την πρώτη θέση στα ραδιόφωνα και βρίσκοντας άμεσα θέση στην “heavy rotation”. Το γεγονός ότι η ταινία ολοκληρώθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα, μόλις εννέα εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, και η επιτυχία του τραγουδιού ώθησαν την ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας να επισπευσθεί, με τους παραγωγούς να πιέζουν για την κυκλοφορία, τονίζοντας πόσο “σκότωνε” το τραγούδι.
Ο Chris Hayes περιγράφει τη διαδικασία σύνθεσης του “The Power of Love” ως χαλαρή, πραγματοποιηθείσα στο σπίτι του με ένα βασικό σύστημα ηχογράφησης. Η έμπνευσή του προήλθε από ένα απλό ριφ κιθάρας, στοχεύοντας σε ένα ποπ και προσιτό ύφος. Οι επιρροές από τη γκόσπελ μουσική είναι εμφανείς στις συγχορδίες του ρεφρέν, ενώ το σόλο κιθάρας φέρει την επιρροή του Stevie Ray Vaughan. Παρά την επιτυχία, ο Hayes παραδέχεται ότι δεν είχε φανταστεί την απήχηση του τραγουδιού, το οποίο τελικά έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας του “Back to the Future” franchise, το μεγαλύτερο τραγούδι στην καριέρα του συγκροτήματος και η αφορμή για το πρώτο τους Νο. 1. Αξιοσημείωτο είναι ότι, παρά τη στενή του σχέση με την ταινία, ο Hayes παραδέχεται ότι, διαβάζοντας την αρχική σύνοψη, δεν προέβλεπε την επιτυχία της.