Η ταινία “Slither”, ένα έργο του 2006 με έντονο το στοιχείο του γκροτέσκου και της κωμικής σωματικής φρίκης, αποτέλεσε την πρώτη μεγάλου μήκους δημιουργία του James Gunn. Παρόλο που αρχικά δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, σηματοδότησε την προσπάθεια του Gunn να κάνει το “μεγάλο βήμα” στη βιομηχανία του κινηματογράφου, πολύ πριν αναλάβει υπερπαραγωγές όπως η σειρά ταινιών “Guardians of the Galaxy”, η πιο πρόσφατη εκδοχή του “Superman” και την ηγεσία του κινηματογραφικού σύμπαντος της DC. Η μεταγενέστερη επιτυχία του, παρά μια σύντομη περίοδο “cancel culture” λόγω ατυχή αναρτήσεων, ίσως εξηγεί την τωρινή επανακυκλοφορία της ταινίας σε μια ανανεωμένη έκδοση. Πρόκειται για μια αντίστοιχη “αναβάθμιση φήμης” στον χώρο του κινηματογράφου, σαν ένα ατελές και απογοητευτικό πρώιμο έργο να θεωρείται πλέον μια παρεξηγημένη ιδιοφυΐα.
Δυστυχώς, το “Slither” δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηρισριστεί ως αριστούργημα. Τα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας είναι αδύναμα, ενώ η χρήση ελαστικών πρακτικών εφέ και χλιαρών αστείων θυμίζει περισσότερο το ύφος της Troma, εταιρείας όπου ο Gunn έκανε τα πρώτα του βήματα. Η κεντρική ιδέα είναι ότι ένας εξωγήινος οργανισμός, με προνύμφες που μοιάζουν με χαλαρά φαλλικά σκουλήκια με σοβαρά ηλιακά εγκαύματα, πέφτει στη Γη μέσω ενός αστεροειδή και στη συνέχεια καταλαμβάνει μια μικρή πόλη της South Carolina. Ο πρώτος που υποκύπτει στην κατοχή είναι ο Grant (Michael Rooker, πιστός συνεργάτης του Gunn από τότε), ένας απλός άνδρας με ανθυγιεινή εμμονή στη σύζυγό του Starla (Elizabeth Banks, επιδεικνύοντας το συνήθες επαγγελματικό της κωμικό ταλέντο). Εκείνη, ακόμη, διατηρεί αισθήματα για τον τοπικό επικεφαλής της αστυνομίας, Bill (Nathan Fillion). Μέλος μετά από μέλος, οι κάτοικοι της πόλης διαπερνώνται από τις προνύμφες του σκουληκιού μέσω διαφόρων στομίων, με κάποιους να μετατρέπονται σε κακόβουλους υπηκόους και άλλους, όπως η άτυχη γυναίκα της περιοχής Brenda (Brenda James), να γίνονται φρικιαστικά πρησμένοι “θερμοκήπια” για περαιτέρω προνύμφες.
Ευτυχώς, υπάρχουν μερικά φωτεινά σημεία ευφυΐας και ψυχαγωγίας. Η τάση του Gunn να χρησιμοποιεί κλασικά τραγούδια του AM-ραδιοφώνου σε αντιπαραθετικό τρόπο, ένα από τα κύρια “κόλπα” στις ταινίες “Guardians”, κάνει την εμφάνισή της εδώ, συνδέοντας μια ιδιαίτερα σκληρή σκηνή δολοφονίας με την cheesy μπαλάντα “Every Woman in the World” των Air Supply. Και το καστ φαίνεται σίγουρα να συμμετέχει στο αστείο, ή τουλάχιστον να αισθάνεται ότι όλες εκείνες οι ώρες με τα επιθέματα μακιγιάζ, τυλιγμένοι σε λάτεξ, άξιζαν τον κόπο στο τέλος.
Το “Slither” κυκλοφορεί στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου από τις 10 Απριλίου και σε ψηφιακές πλατφόρμες από την 1η Μαΐου.
