Καθώς ο Andrew Dawson στήνει ένα ηχητικό σύστημα στον Ναό Puji στην Tainan της Ταϊβάν, για τους εορτασμούς του σεληνιακού νέου έτους, οι θεότητες του ναού παρακολουθούν. Πίσω από την ξύλινη στοίβα των ηχείων κρέμεται μια κυκλική πλάκα του Caishen, του κινέζικου θεού του πλούτου. Λίγο παραπέρα, από το πάρτι με μουσική dub και reggae, οικογένειες καίνε μακριά θυμιατά για τον προστάτη άγιο του χώρου, τον χιλιετή Chifu Wangye, έναν πρίγκιπα που πέθανε δοκιμάζοντας νερό πηγαδιού δηλητηριασμένο από τους θεούς της πανούκλας, για να σώσει τους δικούς του χωρικούς.
Για κάποιους, το πάρτι σε έναν θρησκευτικό χώρο όπως αυτός μπορεί να φανεί βλάσφημο, ή τουλάχιστον αναίσθητο. Ωστόσο, ο Dawson το κάνει αυτό εδώ και τρία χρόνια με τη σειρά εκδηλώσεών του “Temple Meltdown”, εμπνευσμένος από θρησκευτικούς χώρους και τον ρόλο τους ως ζωντανά κέντρα της κοσμικής ζωής: για εκείνον, ο συνδυασμός της underground μουσικής με αυτούς τους χώρους φάνταζε ως ένα φυσικό επόμενο βήμα. «Κάθε ναός στην Ταϊβάν είναι πολύ διαφορετικός, επειδή κάθε ιδρυτής του έχει ένα μοναδικό όραμα ή όνειρο. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι υπάρχει πάντα μια πλατεία έξω, όπου οι άνθρωποι μπορούν να συγκεντρωθούν, να μαγειρέψουν, να περάσουν χρόνο με τους φίλους τους», λέει ο Dawson, ο οποίος είναι μισός Αμερικανός και μισός Ταϊβανέζος, και είναι γνωστός και ως 陳宣宇 ή Chen Xuan Yu. Η εικόνα στο πάρτι του για το σεληνιακό νέο έτος δεν διαφέρει, με ανθρώπους να λικνίζονται, να καπνίζουν, και κάποιους να ταΐζουν ο ένας τον άλλον σουβλάκια με τηγανητό κοτόπουλο της Ταϊβάν στην πίστα.
Τέτοιες σκηνές κερδίζονται με κόπο στην Ταϊβάν, η οποία, μέχρι το 1987, πέρασε τέσσερις δεκαετίες υπό στρατιωτικό νόμο. Οι πολίτες υποβάλλονταν σε παρακολούθηση, απαγόρευση κυκλοφορίας, και απαγορεύσεις δημόσιων πολιτιστικών εκδηλώσεων και χορευτικών αιθουσών, που επιβλήθηκαν από την πρώην κυβερνώσα κυβέρνηση Kuomintang. Ακόμα και μετά την άρση του στρατιωτικού καθεστώτος, ορισμένα περιοδικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα εξακολουθούσαν να αναφέρουν «απαγόρευση χορού στους δρόμους» λόγω ενημερωμένων νόμων εθνικής ασφάλειας με «σημαντικό αριθμό περιορισμών στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και στα πολιτικά δικαιώματα». Ο κοινωνικός συντηρητισμός παρέμεινε ισχυρός στη συνέχεια, ενισχυμένος από τις εντυπωσιακές επικεφαλίδες γύρω από την περιστασιακή χρήση ναρκωτικών σε πάρτι στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και οι συχνές αστυνομικές εφόδους σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης συνεχίζονται.
«Στους ναούς, υπάρχει μεγάλη ποικιλία και δημιουργικότητα, δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι ρόλοι που πρέπει να ακολουθήσεις», λέει ο Dawson, ο οποίος επέστρεψε στην πατρίδα της μητέρας του για να συνεργαστεί με το φεστιβάλ φαναριών του Puji για την εκδήλωση. Υπάρχουν άφθονες άλλες πιθανές τοποθεσίες: η Ταϊβάν έχει περισσότερους ναούς ανά κάτοικο από οποιαδήποτε άλλη χώρα, και η Tainan από μόνη της διαθέτει μια από τις υψηλότερες πυκνότητες ναών στον κόσμο, όπου βουδιστικές, ταοϊστικές και παραδοσιακές λαϊκές παραδόσεις έχουν συγχωνευθεί τόσο στενά που οι τελετές και η αρχιτεκτονική τους είναι σχεδόν αδιάκριτες.
Ο Archi Tsai, κάτοικος της Tainan, ο οποίος παρέχει τα ηχητικά συστήματα, μου δείχνει μια φωτογραφία του χειροποίητου Formosa Sound System του μπροστά από τις χαρακτηριστικές κόκκινες στέγες του ναού. «Αυτό που κάνει ο Andrew είναι πολύ ιδιαίτερο, γιατί μπορείς να το δεις μόνο εδώ [στην Ταϊβάν]», μου λέει σε ένα μείγμα κινεζικής Μανδαρινικής και αγγλικής. Σε αντίθεση με πολλούς θρησκευτικούς χώρους στη Δύση, οι ναοί συχνά μένουν αφύλακτοι και βλέπουν στον δρόμο με τις πόρτες τους ορθάνοιχτες, καθιστώντας τις πράξεις λατρείας αυθόρμητες, προσιτές και βαθιά διασυνδεδεμένες με την καθημερινή ζωή. «Μεγαλώνοντας, αυτό κάναμε. Στις γιορτές, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ του φθινοπώρου, του νέου έτους, αν θέλεις να τα πας καλά στις εξετάσεις, ή όταν έχεις μια κακή μέρα, σταματάς και κάνεις bàibài, ή αποτίεις φόρο τιμής».
Το έργο του ηχητικού συστήματος του Tsai ξεκίνησε μετά από ένα ταξίδι στο Outlook festival της Κροατίας το 2014. Πριν, δεν είχε ακούσει ποτέ ήχους τόσο χαμηλής συχνότητας και, ξαφνικά, «ήμουν εθισμένος», είπε. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα, ο Tsai πέρασε χρόνια διδάσκοντας τον εαυτό του με πάθος για την κατασκευή του μέσω του YouTube και άγνωστων διαδικτυακών φόρουμ, προτού συγκεντρώσει το θάρρος να δημιουργήσει το πρώτο του subwoofer με τη βοήθεια των φίλων του Ah Tsui, ξυλουργού, και Ah Siong, επαγγελματία ήχου. Το αποτέλεσμα είναι ένα στιβαρό, τετραπλής κατεύθυνσης σύστημα με βαρύ sub bass, ιδανικό για reggae, dub και bass music. Το κόστος κατασκευής του έφτασε σχεδόν τα 2 εκατομμύρια TWD (£47.000), περίπου επτά χρόνια σημαντικών συνεισφορών από τον δικό του μισθό.
Ο Tsai και ο Dawson συγκαταλέγονται σε εκείνους που μεταβάλλουν ενεργά την κοινή γνώμη σχετικά με την κοινωνική ευπρέπεια. «Πίσω στην ιστορία της Ταϊβάν, οι άνθρωποι πίστευαν ότι αν έπινες αλκοόλ, αν πάρταρες, οι άνθρωποι πίστευαν ότι ήσουν ανήθικος και θα έμενες άνεργος», λέει ο Tsai. «Όμως, αλλάζουμε αυτό το είδος νοοτροπίας από την παλαιότερη γενιά».
Υπάρχει λόγος για αισιοδοξία. Η Tainan είναι γνωστή ως η Πόλη του Φοίνικα για το γεωγραφικό της σχήμα και για την αδιάκοπη άνθηση και επανεφεύρεσή της κάτω από πρώην ολλανδικές και ιαπωνικές αποικιακές δυνάμεις. Ο Ναός Puji κατασκευάστηκε στην καρδιά ενός δικτύου δρόμων ως τακτική feng shui για να αποτρέψει τον εύπορο φοίνικα από το να πετάξει μακριά. Σε ένα τόσο μυθολογικά σημαντικό μέρος, η underground σκηνή της Ταϊβάν υποδέχεται το νέο έτος με τις πιο ευοίωνες ευλογίες. «Αυτή είναι η θρησκεία μας, και αυτό είναι ο πολιτισμός μας», λέει ο Tsai, «οπότε η διεξαγωγή αυτής της μουσικής εκδήλωσης, μπροστά στον ναό, είναι πολύ κοντά στις ζωές μας. Το αγαπώ».
