Σε ένα πρόσφατο επεισόδιο του δημοφιλούς podcast The Rewatchables, κατά τη διάρκεια μιας αναδρομής στην κωμωδία της δεκαετίας του 1990 There’s Something About Mary, προέκυψε ένας προβληματισμός που αποτυπώνει την τρέχουσα κατάσταση της βιομηχανίας του θεάματος: Πού πήγαν οι κλασικές κωμωδίες; Ενώ παλαιότερα οι ταινίες που βασίζονταν σε καθημερινές, συχνά παράλογες καταστάσεις –όπως οι προσπάθειες εφήβων να χάσουν την παρθενιά τους ή οι συγκρούσεις με τον πεθερό– κυριαρχούσαν στις αίθουσες, σήμερα φαίνεται να έχουν εκλείψει.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Box Office Mojo, οι λεγόμενες «τολμηρές κωμωδίες» (bawdy comedies) έχουν εξαφανιστεί από τις λίστες με τις εμπορικότερες ταινίες μετά το 2019. Αν και το γέλιο παραμένει παρόν στο σινεμά, πλέον λειτουργεί ως συνοδευτικό στοιχείο σε μεγάλες παραγωγές δράσης ή σε ταινίες βασισμένες σε γνωστά brands, όπως το Deadpool ή η Barbie. Ακόμα και σε περιπτώσεις όπου το χιούμορ πρωταγωνιστεί, όπως στο πρόσφατο Friendship του Tim Robinson, η αφήγηση τείνει να αποκτά σκοτεινές και πιο σύνθετες προεκτάσεις, απομακρυνόμενη από την απλοϊκή, αυθεντική κωμωδία του παρελθόντος.
Η απουσία αυτή δεν εντοπίζεται μόνο στις αίθουσες, αλλά και στις πλατφόρμες streaming. Οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής, συμπεριλαμβανομένου του Netflix, επενδύουν περισσότερο στο stand-up παρά στην παραγωγή κωμικών ταινιών. Παράλληλα, κορυφαία ονόματα του χώρου, όπως ο Adam McKay, ο Judd Apatow και ο Seth Rogen, έχουν στραφεί σε άλλες κατευθύνσεις, όπως το δράμα ή οι τηλεοπτικές παραγωγές. Μένει να φανεί αν η επερχόμενη ταινία The Comeback King με τον Glen Powell θα καταφέρει να επαναφέρει το είδος στο προσκήνιο, θυμίζοντάς μας την αξία μιας καθαρής κωμωδίας.
