Η διαχρονική αποτυχία των τειχών στα σύνορα των κρατών επιβεβαιώνεται από την ιστορία, ξεκινώντας από την αρχαία Μεσοποταμία, όπου ένας Σουμερίος βασιλιάς κατασκεύασε το πρώτο συνοριακό τείχος 177 χιλιομέτρων μεταξύ του Τίγρη και του Ευφράτη. Παρά τις προσπάθειες των κρατών ανά τους αιώνες να οριοθετήσουν την ισχύ τους μέσω οχυρώσεων, η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η ανέγερση φυσικών φραγμών είναι μια άσκηση ματαιότητας.
Από το Τείχος του Αδριανού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μέχρι το Τείχος του Βερολίνου, η ιστορία διδάσκει ότι οι άνθρωποι πάντα βρίσκουν τρόπους να παρακάμπτουν ή να υπερβαίνουν αυτά τα εμπόδια. Ωστόσο, οι σύγχρονες κυβερνήσεις φαίνεται να αγνοούν αυτά τα μαθήματα. Σύμφωνα με το Migration Policy Institute, από τα 12 συνοριακά τείχη που υπήρχαν στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο αριθμός τους εκτοξεύθηκε στα 74 μέχρι τη δεκαετία του 2020. Χαρακτηριστικό είναι ότι, μεταξύ 2014 και 2022, τα συνοριακά φράγματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση επεκτάθηκαν από τα 315 χιλιόμετρα στα 2.048 χιλιόμετρα.
Το οικονομικό κόστος είναι τεράστιο, με το τείχος του Trump στα σύνορα με το Μεξικό να κοστίζει περίπου 20 εκατομμύρια δολάρια ανά μίλι. Πέρα από το χρήμα, υπάρχει και το ανυπολόγιστο ανθρώπινο κόστος: μεταξύ 2020 και 2023, οι πνιγμοί στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού αυξήθηκαν κατά 3.200%, καθώς οι μετανάστες αναγκάζονται να ακολουθούν όλο και πιο επικίνδυνες διαδρομές. Αντίστοιχα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, παρά τις υποσχέσεις για αυστηρότερο έλεγχο, οι θάνατοι συνεχίζονται, καταδεικνύοντας ότι τα τείχη δεν αποτρέπουν όσους διαφεύγουν από εμπόλεμες ζώνες ή την οικονομική εξαθλίωση.
Η εμπειρία από τα ιρλανδικά σύνορα δείχνει ότι ακόμη και μετά την κατάργηση των οδοφραγμάτων, το τραύμα της διαίρεσης παραμένει. Η οικοδόμηση τειχών αποτελεί μια ευκολότερη πολιτική λύση για να προβληθεί ισχύς, αντί για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών της μετανάστευσης και της αστάθειας. Όπως υπογραμμίζει ο Richard Collett στο βιβλίο του Along the Borders, είναι σαφώς πιο απλό να υψώσεις συρματοπλέγματα παρά να χτίσεις μια οικονομία ικανή να προσφέρει λύσεις, επιβεβαιώνοντας ότι η ανθρωπότητα παραμένει εγκλωβισμένη σε μια ατέρμονη λογική κατασκευής τειχών.
