Ο εμφύλιος πόλεμος στη Μοζαμβίκη, που διήρκεσε από το 1977 έως το 1992, άφησε βαθιές πληγές στη συλλογική συνείδηση του έθνους. Στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Inadelso Cossa επιχειρεί να αναμετρηθεί με το ψυχολογικό φορτίο αυτής της περιόδου, ερευνώντας την ιστορία της ίδιας του της οικογένειας. Επιστρέφοντας στο χωριό όπου μεγάλωσε, ο δημιουργός συνομιλεί με τη γιαγιά του, της οποίας η μαρτυρία καθίσταται αβέβαιη λόγω της προχωρημένης άνοιας, θέτοντας στο επίκεντρο το κρίσιμο ζήτημα της μνήμης και του εμφυλίου πολέμου στη Μοζαμβίκη.
Η ταινία ισορροπεί ανάμεσα στην πραγματική και την υποκειμενική αλήθεια, μια κατάσταση που αποδίδεται ιδανικά μέσα από την υποβλητική φωτογραφία. Στις νυχτερινές σκηνές, το σκοτάδι τυλίγει τα πάντα, από τις καλύβες και τα λιβάδια μέχρι το πρόσωπο της γιαγιάς, δημιουργώντας μια αίσθηση απατηλής ηρεμίας, κάτω από την οποία παραμονεύουν τα φαντάσματα του παρελθόντος. Παράλληλα, ο Cossa καταγράφει τις ιστορίες των Macuacua και Zalina. Ο Macuacua, πρώην στρατιώτης που συμμετείχε σε βίαιες επιθέσεις κατά αμάχων, ζει σήμερα στη φτώχεια. Σε μια χαρακτηριστική σκηνή, χρησιμοποιεί ένα κλαδί δέντρου σαν όπλο, αναπαριστώντας με ανατριχιαστική φυσικότητα τις περιπολίες της νιότης του, αποδεικνύοντας πώς η μυϊκή μνήμη καταρρίπτει τα όρια μεταξύ παρελθόντος και παρόντος.
Για τον Cossa, η ιστορία αποκωδικοποιείται μέσα από τέτοιες κινήσεις, ξεφεύγοντας από τη γραμμική αφήγηση. Αν και η ταινία πλαισιώνεται από αρχειακό υλικό, ο σκηνοθέτης δίνει προτεραιότητα σε αντισυμβατικές μορφές τεκμηρίωσης, όπως οι μονόλογοι, τα τραγούδια και οι αναπαραστάσεις. Παρόλο που η προσέγγιση αυτή καθιστά τη ροή της ταινίας κάπως δύσκολη, καταφέρνει να αναδείξει όχι απλώς στεγνά γεγονότα, αλλά τα συναισθήματα όπου ο πόνος και η προσπάθεια για ίαση συνυπάρχουν. Η ταινία The Nights Still Smell of Gunpowder είναι διαθέσιμη στο True Story από την 1 Μαΐου.
