Ο Willem Dafoe, αναλαμβάνοντας την καλλιτεχνική διεύθυνση της Biennale θεάτρου στη Βενετία, κατάφερε φέτος να ξεπεράσει τη νοσταλγική προσέγγιση του περασμένου έτους, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα με ευρύτητα, πολιτισμικό πλούτο και τόλμη. Με τίτλο «Alter Native», η 54η διοργάνωση εστιάζει στον διάλογο μεταξύ των πολιτισμών, προσφέροντας μια πλατφόρμα σε ιστορίες που συχνά παραμένουν στο περιθώριο.

Κεντρικό σημείο του προγράμματος είναι το «Promemoria» του Davide Iodice. Ο Ιταλός σκηνοθέτης μεταφέρει το κοινό στους διαδρόμους του οίκου ευγηρίας San Giobbe στη Βενετία, όπου 21 ένοικοι με άνοια ή προβλήματα αυτονομίας συνυπάρχουν με ηθοποιούς, δημιουργώντας μια παράσταση ακραίας τρυφερότητας που αναζητά την ομορφιά ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες της ανθρώπινης φθοράς.

Η θεματική της ενδυνάμωσης των «αφανών» διατρέχει όλη τη διοργάνωση. Ο Satoshi Miyagi, στο «Mugen Noh Othello», δίνει φωνή στη Δυσδαιμόνα μέσα από την ιαπωνική παράδοση του Noh, μετατρέποντας το έργο του Σαίξπηρ από δράμα ζήλιας σε μια τραγωδία δικαιοσύνης. Αντίστοιχα, ο Dorcy Rugamba στο «Letter to the Absent» αναζητά τον τρόπο να αποδώσει την ιστορία των θυμάτων της γενοκτονίας στη Ρουάντα του 1994, μακριά από τον φακό του θύτη.

Στο επίκεντρο της προσοχής βρίσκεται και ο Έλληνας δημιουργός Mario Banushi, ο οποίος τιμάται με το Ασημένιο Λιοντάρι της Biennale. Το έργο του «Ragada», το πρώτο μέρος της τριλογίας «Romance Familiare», καθηλώνει το κοινό με την οικειότητα και την έντονη συναισθηματική του φόρτιση, καταγράφοντας μνήμες πένθους και τελετουργίες της οικογενειακής ζωής. Παράλληλα, το έργο «Cries» των Χρήστου Στέργιογλου και Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη στο Teatro Verde αναδεικνύει τον πόνο των μεταναστών, ενώ εκτός επίσημου προγράμματος, η εξαωρη παράσταση «How It Is» του Samuel Beckett στο Palazzo Diedo προσφέρει μια καθηλωτική εμπειρία πάνω στο αινιγματικό κείμενο του 1961.

Η Biennale, που διαρκεί έως τις 21 Ιουνίου, αναδεικνύει τον ρόλο του θεάτρου ως έναν χώρο όπου οι απόντες επιστρέφουν και η ανθρωπιά διατηρεί την αξιοπρέπειά της, ακόμη και στα πιο εύθραυστα στάδια της ζωής.