Ο Nicolas Cage, ένας ηθοποιός που συχνά γίνεται στόχος χλευασμού για τις επιλογές του, τα memes και τις εμφανίσεις του, έχει καταφέρει να κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές του κοινού. Λίγο μετά την Oscarική του νίκη για το “Leaving Las Vegas”, η απόφασή του να πρωταγωνιστήσει σε τρεις ταινίες δράσης φάνταζε παράδοξη. Ωστόσο, η “ανεπίσημη τριλογία” των “The Rock”, “Con Air” και “Face/Off” όχι μόνο αποδείχθηκε ένα τεράστιο εμπορικό και καλλιτεχνικό επίτευγμα, αλλά ανέδειξε και την θεμελιώδη “απροσδιοριστία” του Nicolas Cage.
Η πρώτη επαφή με αυτόν τον κινηματογραφικό κόσμο για πολλούς, συμπεριλαμβανομένου και εμού, ήταν το “Con Air”. Μια ταινία που, στα 15 μου χρόνια, αποτέλεσε ένα είδος “πνευματικής αφύπνισης” και σηματοδότησε την έναρξη μιας διαρκούς αγάπης για το έργο του Cage. Με την χαρακτηριστική του αφοσίωση, ο πρωταγωνιστής υποδύεται τον Cameron Poe, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο μιας αεροπλανικής τρέλας, πλαισιωμένος από μια πληθώρα εξαιρετικών ηθοποιών. Ο Simon West, ο σκηνοθέτης, αξιοποιεί την αυθεντικότητα του Cage, μετατρέποντας τις υπερβολές σε κάτι απολύτως λογικό, ενώ ταυτόχρονα η ταινία παίζει με την αυτογνωσία της, χωρίς να χάνει την έντασή της.
Στην ταινία, ο Cage πλαισιώνεται από ένα “αστρικό” καστ, με τον John Malkovich να κλέβει την παράσταση ως Cyrus “the Virus” Grissom και τον Ving Rhames να ενσαρκώνει τον πιστό δεξί του χέρι. Συμμετέχουν επίσης οι Steve Buscemi, Danny Trejo, Dave Chappelle και MC Gainey, προσθέτοντας ο καθένας τη δική του πινελιά χάους. Η δράση είναι καταιγιστική: σώματα και αυτοκίνητα πέφτουν από τον ουρανό, ενώ η σκηνή της μάχης του Cage με τον Malkovich πάνω σε μια πυροσβεστική μηχανή πάνω από το Las Vegas Strip έχει μείνει αξέχαστη. Όλα αυτά συνοδεύονται από ένα επικό soundtrack από τους Trevor Rabin και Mark Mancina.
Το σενάριο του Scott Rosenberg είναι γεμάτο ατάκες που “κεντρίζουν”, ενώ η αλληλεπίδραση μεταξύ των αντίπαλων κυβερνητικών πρακτόρων Larkin και Malloy (John Cusack και Colm Meaney) προσδίδει βάθος και ελαφρότητα. Ωστόσο, η ειλικρίνεια της ταινίας αποτελεί την μεγαλύτερη δύναμή της. Σε αντίθεση με τον τυπικό “αδέξιο ήρωα”, βλέπουμε έναν άνδρα να κάνει το σωστό χωρίς δισταγμό, ρισκάροντας τα πάντα για τους φίλους του. Και η ανταμοιβή του; Μια συγκινητική επανένωση με την οικογένειά του, υπό τους ήχους του power ballad “How Do I Live” του 1997.
Τα χρόνια που ακολούθησαν την πρεμιέρα του, ο Cage συχνά επικρίθηκε για τις επιλογές του. “Το χρήμα είναι παράγοντας”, είχε δηλώσει ο ίδιος ειλικρινά για τις direct-to-DVD δουλειές του. Παρ’ όλα αυτά, ο Nicolas Cage δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται, καθώς έκτοτε έχει επανεφευρεθεί, δημιουργώντας μια νέα θέση στον χώρο του cult horror με ταινίες όπως το “Mandy” και το “Longlegs”.
Παρόλο που κάθε εποχή του έργου του έχει προσφέρει κάτι ξεχωριστό, το “Con Air” θα κατέχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Είναι η απόλυτη “comfort food” για την ψυχή, σε αντίθεση με το προ-συσκευασμένο, ξαναζεσταμένο φαγητό που προσφέρουν οι περισσότερες σύγχρονες ταινίες δράσης. Το “Con Air” είναι το χαρακτηριστικότερο έργο ενός σταρ που αρνείται να περιοριστεί.
