Στο Λονδίνο, το Hampstead Theatre παρουσιάζει ένα έργο που μας ταξιδεύει στην δεκαετία του 1840, σε μια φιλότερη πλευρά του Coventry, όπου ζει η Mary Ann Evans, η μετέπειτα George Eliot, στα είκοσι της χρόνια. Η Elizabeth Dulau αποδίδει με ευαισθησία την νεαρή Evans, μια γυναίκα που δεν έχει ακόμη αναπτύξει την ριζοσπαστική προσωπικότητα που θα την καθιερώσει. Ο πατέρας της, Robert Evans (Owen Teale), ένας άνθρωπος που επιθυμεί διακαώς την κοινωνική άνοδο, προσπαθεί να εξασφαλίσει έναν καλό γάμο για την έξυπνη και ζωηρή κόρη του. Η Evans, όμως, θα προκαλέσει σκάνδαλο στην αριστοκρατική κοινωνία, φιλώντας ελεύθεροφρονούντες, συζώντας με έναν άνδρα και γράφοντας μερικά από τα πιο αναγνωρισμένα και ανθρώπινα έργα της αγγλικής λογοτεχνίας. Ο Alexi Kaye Campbell, στο θεατρικό του έργο, αναδεικνύει τους σπόρους όλων αυτών των πτυχών της ζωής της, στην οικογενειακή της κατοικία, το Bird Grove.
Το κεντρικό νήμα της παράστασης είναι η κόρη που αμφισβητεί και η ιδεολογική σύγκρουση της Evans με τον πατέρα της. Η σύγκρουση αυτή κορυφώνεται με την ανακοίνωση της Evans ότι δεν θα τον συνοδεύει πλέον στην εκκλησία τις Κυριακές, σηματοδοτώντας την απομάκρυνσή της από τις συμβατικές ερμηνείες της Βίβλου. Αυτή η απόφαση οδηγεί τον πατέρα της να την εξορίσει από το Bird Grove.
Στην παραγωγή της Anna Ledwich, το σοβαρό δράμα συνυπάρχει με το χιούμορ, κυρίως στις αρχικές, πιο ήρεμες σκηνές. Μια αστεία υπόθεση γάμου διαδραματίζεται, με τον γελοίο Horace Garfield (Jonnie Broadbent), ο οποίος μοιάζει με καρικατούρα του Dickens, να επιθυμεί έναν γάμο σκοπιμότητας με την Evans, προκειμένου να διεκδικήσει την κληρονομιά του. Ταυτόχρονα, στο σαλόνι βρίσκονται το ελεύθεροφρονούν ζεύγος Charles Bray (Tom Espiner) και Cara Bray (Rebecca Scroggs), φίλοι της Evans, μαζί με τον Γάλλο μεσμετιστή Monsieur Lafontaine (James Staddon). Το σκηνικό είναι ευχάριστο, αλλά οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν προσθέτουν ουσιαστικά στην πλοκή: οι Brays λειτουργούν περισσότερο ως διευκολυντές των φιλοδοξιών της Mary για ταξίδια, συγγραφή και αυτοδιάθεση, ενώ ο μεσμετιστής εξαφανίζεται σύντομα.
Η παραγωγή αποτελεί έναν συνδυασμό θεατρικού έργου ιδεών και δράματος πατέρα-κόρης. Οι διάλογοι αναδεικνύουν την αναπτυσσόμενη φεμινιστική συνείδηση της Evans (“Υποθέτω ότι είναι για εμάς να πάρουμε την πένα από τους άντρες”, λέει) και συζητήσεις στο σαλόνι για τον Χριστιανισμό, που παρουσιάζουν αντικρουόμενα επιχειρήματα. Ωστόσο, ανάμεσά τους παρεμβάλλονται συγκλονιστικά συναισθηματικές οικογενειακές σκηνές, που ενισχύονται από την τρυφερή υποδήλωση και τις καλοκουρδισμένες ερμηνείες όλου του καστ.
Ορισμένα γεγονότα έχουν αλλοιωθεί: η Eliot ποτέ δεν διώχθηκε από το σπίτι από τον πατέρα της, αν και εκείνος διαφωνούσε με την αμφισβήτηση του χριστιανικού δόγματος. Η πλοκή της κληρονομιάς, όπου η Mary, ως μοναχοκόρη, κληρονομεί πολύ λιγότερα σε σύγκριση με τους αδελφούς της, δεν ήταν πράξη εκδίκησης από τον πατέρα της, αλλά συνήθεια της εποχής – και μια δεύτερη αδελφή αντιμετώπισε την ίδια έλλειψη τύχης. Αυτό δεν υπονομεύει την ιστορία, αλλά μπορεί να ενοχλήσει κάποιους θαυμαστές της Eliot. Το θέμα της κληρονομιάς δεν είναι αρκετά έντονο, καθώς ο αδελφός της Mary, Isaac (Jolyon Coy), δηλώνει ανοιχτά ότι θα την φροντίσει.
Παρόλα αυτά, το έργο διαθέτει μια λεπτή συναισθηματική δύναμη που κατακτά σταδιακά, με μια υπέροχη, δυναμική κεντρική ερμηνεία από την Dulau. Όλα εκτυλίσσονται στο γεωργιανό σπίτι των Evans, έναν χώρο με παλαιογάλαζο ξύλινο πάνελ, σχεδιασμένο από την Sarah Beaton. Εδώ, περιστρέφονται πολλοί χώροι χωρίς τοίχους (σαλόνι, κουζίνα, γραφείο), που αλλάζουν με κάθε νέα σκηνή. Ο σχεδιασμός συνδυάζει τον νατουραλισμό του σαλονιού με κάτι πιο ενδιαφέρον και αφηρημένο. Ο φανταστικός χαρακτήρας της Dorothea, από το Middlemarch της Eliot (Katie Eldred), κάνει μια σύντομη εμφάνιση για να εμπνεύσει τη δημιουργό της, ολοκληρώνοντας την ασταθή αίσθηση πραγματικότητας αναμεμειγμένης με όνειρο. Είναι μια συγκινητική στιγμή που θα μπορούσε να είχε γίνει μελοδραματική. Η Mary βλέπει το μέλλον της στην Dorothea και το αρπάζει με τα δύο χέρια. Η παράσταση στο Hampstead Theatre, London, διαρκεί έως τις 21 Μαρτίου.
