Η ταινία “The Drama” του σκηνοθέτη Kristoffer Borgli έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις και εικασίες από την πρώτη στιγμή της προβολής του τρέιλερ της. Η A24, γνωστή για τις πρωτότυπες παραγωγές της, παρουσίασε την ταινία ως μια “καυστική ρομαντική κωμωδία”, με πρωταγωνιστές τους Zendaya και Robert Pattinson, ένα φαινομενικά ευτυχισμένο ζευγάρι που έρχεται αντιμέτωπο με μια ανατρεπτική αποκάλυψη λίγο πριν τον γάμο τους. Οι πρωταγωνιστές, ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής μάρκετινγκ, εμφανίστηκαν ως οι χαρακτήρες τους σε μια ψεύτικη ανακοίνωση γάμου στην εφημερίδα Boston Globe. Η Zendaya, με τις εμφανίσεις της κατά τη διάρκεια της προώθησης, ακολουθώντας το έθιμο “κάτι παλιό, κάτι καινούριο, κάτι δανεικό, κάτι μπλε”, υπαινίσσονταν την πορεία της ιστορίας προς κάτι πιο σκοτεινό.
Η ταινία, στο δεύτερο αγγλόφωνο έργο του Νορβηγού σκηνοθέτη, εξερευνά τις προγαμιαίες ανησυχίες ως ένα ψυχολογικό ξεδίπλωμα με σουρεαλιστικές πινελιές. Το “The Drama” είναι αισθητικά άρτιο, με εκπληκτικές ερμηνείες και σφιχτή σκηνοθεσία, όμως η προσοχή αναπόφευκτα στρέφεται στην εκρηκτική και προκλητική του υπόθεση. Η κεντρική ανατροπή, που παίζει λιγότερο ως δραματική εξέλιξη και περισσότερο ως μια ανησυχητική αποκάλυψη, μπορεί να δικαιολογηθεί ή όχι, ανάλογα με την οπτική γωνία του θεατή.
Η ιστορία ξεκινά με τον Charlie (Pattinson) και την Emma (Zendaya) σε ένα καφέ στη Βοστώνη. Η γνωριμία τους, που ξεκινά με μια αμήχανη στιγμή καθώς ο Charlie προσπαθεί να προσεγγίσει την Emma, η οποία ακούει μουσική από το ένα της αυτί και είναι κουφή στο άλλο, εξελίσσεται σε μια απρόσμενη πρόταση από την Emma: “μπορούμε να ξεκινήσουμε από την αρχή;” Αυτή η φράση, που γίνεται ένα δυσοίωνο μοτίβο στη σχέση τους, σηματοδοτεί την αρχή μιας ταινίας με αναρίθμητα flashbacks που υπενθυμίζουν τις πρώτες στιγμές του ζευγαριού.
Η αποκάλυψη της Emma, κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού με τους φίλους τους, ότι στην εφηβεία της, ως ένα καταθλιπτικό και μοναχικό άτομο στη Λουιζιάνα, είχε σχεδιάσει μια μαζική επίθεση και είχε φτάσει μέχρι το σημείο να πάρει το όπλο του πατέρα της, προκαλεί σοκ. Η κώφωσή της, όπως εξηγεί, οφείλεται σε ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών βολών. Η παραδοχή της προκαλεί χάος στην παρέα, με τον Mike να είναι τρομοκρατημένος και την Rachel, η οποία έχει συγγενή θύμα βίας, να είναι δικαιολογημένα εξοργισμένη. Ο Charlie, προσπαθώντας να διαχειριστεί την κατάσταση, βιώνει μια ψυχολογική κρίση, ενώ η Emma βρίσκεται σε μια κατάσταση αγωνίας, περιμένοντας τον αρραβωνιαστικό της να επεξεργαστεί την αποκάλυψη. Η ταινία, όπως σχολιάζεται, εστιάζει περισσότερο στο ταξίδι του Charlie με αυτή την προηγούμενη εκδοχή της Emma, παρά στο δικό της.
Ο Borgli, γνωστός για τις προκλητικές του ταινίες, όπως το “Dream Scenario”, εδώ στοχεύει να προκαλέσει αντιδράσεις και συζητήσεις, εξετάζοντας την αμερικανική κουλτούρα των όπλων και το τραύμα των μαζικών σχολικών πυροβολισμών. Η επιλογή του να τοποθετήσει την ιδέα της βίας σε μια μαύρη γυναίκα, ενώ η πλειοψηφία των μαζικών δολοφόνων στις ΗΠΑ είναι λευκοί άνδρες, αποτελεί μια προκλητική αναστροφή που μετατοπίζει την συζήτηση από την τοξική αρρενωπότητα σε μια γενικότερη σκέψη για το “πόσο μπορούν να αλλάξουν οι άνθρωποι”. Αυτή η προσέγγιση έχει επικριθεί ως “ιστορικά ανακριβής”.
Η ταινία έχει δεχτεί έντονη κριτική από γονείς θυμάτων μαζικών πυροβολισμών, όπως από τον πατέρα θύματος του Columbine, ο οποίος εξέφρασε τη “δυσαρέσκειά” του για την πλοκή και την εμφάνιση της Zendaya. Επιζώντες σχολικών πυροβολισμών έχουν δηλώσει ότι η αναπαράσταση ενός χαρακτήρα που σχεδιάζει σχολική επίθεση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ελαφρά. Άλλοι, όπως μια απόφοιτος του Parkland, υιοθετούν μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση, τονίζοντας την ανάγκη για υπεύθυνη χρήση των πλατφορμών από τους ηθοποιούς και αν η ταινία πραγματικά ανταποκρίνεται στην ευαισθησία που απαιτείται.
Οι σκηνές που παρουσιάζουν την νεαρή Emma, βυθισμένη στην εικονογραφία της αμερικανικής κουλτούρας των όπλων, έχουν χαρακτηριστεί ως αδέξιες και οριακά προσβλητικές, με την απεικόνιση ράπ αφισών στο δωμάτιό της να υποδηλώνει μια προβληματική αφήγηση. Ο σκηνοθέτης φαίνεται να θέλει να υποδείξει ότι η σχεδόν πανταχού παρούσα εικόνα των όπλων μπορεί να είναι εξίσου επιδραστική με την ίδια τη βία.
Ωστόσο, το “The Drama” παραμένει μια συναρπαστική και καθηλωτική ταινία, εν μέρει χάρη στην εκπληκτική φωτογραφία του Arseni Khachaturan, αλλά και επειδή όλη αυτή η εξέλιξη λαμβάνει χώρα σε μια συμπιεσμένη χρονική περίοδο, λίγο πριν τον γάμο. Η σκηνή του γάμου, το αποκορύφωμα της ταινίας, επαναφέρει τον Charlie και την Emma σε μια ισορροπία, αντιμετωπίζοντας την πίεση και την αβεβαιότητα. Η τελική σκηνή, όπου το ζευγάρι επανενώνεται σε ένα αγαπημένο τους diner, υποδηλώνει ότι η αποκάλυψη του χειρότερου εαυτού μας μπορεί να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά, ενώ παράλληλα προμηνύει δυσκολίες στο μέλλον.
