Η ανάβαση και η κατάβαση που απεικονίζονται στην “Αλπική Συμφωνία” του Richard Strauss μπορεί να μοιάζουν με μια μακρά και επίπονη πορεία, αλλά όχι στη νέα, δυναμική ηχογράφηση της Φινλανδικής Ραδιοφωνικής Συμφωνικής Ορχήστρας. Η διεύθυνση του Nicholas Collon διατηρεί τον ήχο καθαρό και τον ρυθμό δυναμικό, αποτυπώνοντας την επιβλητική, σχεδόν υπερφυσική μεγαλοπρέπεια του βουνού στην αρχή και στο τέλος, καθώς και τη λεπτομέρεια του φυσικού κόσμου που παρατηρείται στο ενδιάμεσο. Η μουσική του καταρράκτη αφρίζει χάρη στην ακρίβεια της εκτέλεσης. Τίποτα δεν είναι υπερβολικό ή αδικαιολόγητο. Αντιθέτως, υπάρχει μια αμεσότητα, ακόμη και μια αθωότητα στον ήχο – ιδιαίτερα από τα πνευστά – που είναι αφύσικη με τον σωστό τρόπο, με έναν πιο ζεστό, απαλό τόνο από τις χορδές να διατηρείται για το πέρασμα που αποδίδει ευχαριστίες για την ασφαλή επιστροφή.
Η Louise Alder είναι η σολίστ στα τέσσερα τραγούδια Op 27 του Strauss, τα οποία της ταιριάζουν όμορφα. Ο λαμπερός ήχος της σοπράνο της υποστηρίζεται ζωηρά από την ορχήστρα και, είτε η μουσική είναι σοβαρή, είτε ενθουσιώδης, είτε τρυφερή, εκείνη επικοινωνεί αδιάκοπα με το κείμενο. Το “Morgen!”, το τελευταίο τραγούδι, αρχικά δεν είναι τόσο μαγικά λεπτό όσο μπορεί να γίνει – αλλά η Alder δεν αφήνει ποτέ την προσοχή μας να χαλαρώσει, και όταν “ασπρίζει” τον τόνο της στις τελικές φράσεις, το αποτέλεσμα είναι ξαφνικά, όμορφα συγκινητικό.
