Το δίδυμο HTRK, γνωστό για την ατμοσφαιρική και αισθησιακή του μουσική που κινείται ανάμεσα στην ηλεκτρονική ποπ και το noise rock, γιορτάζει 22 χρόνια δημιουργικής πορείας. Με αφορμή αυτό το ορόσημο, κυκλοφορεί η συλλογή “String of Hearts“, μια φιλόδοξη δουλειά που περιλαμβάνει διασκευές και remixes από φίλους και συνεργάτες του σχήματος. Στη λίστα των συμμετοχών συναντάμε ανερχόμενους καλλιτέχνες της underground σκηνής, όπως ο Coby Sey, αλλά και βετεράνους της πειραματικής μουσικής, όπως οι Liars.
Το “String of Hearts” αποτελεί μια λαμπρή απόδειξη της ικανότητας των HTRK να ξεπερνούν τα μουσικά όρια. Ο δίσκος αναδεικνύει την πολυμορφία του ήχου του συγκροτήματος από τη Μελβούρνη, επιρροές του οποίου διακρίνονται πλέον τόσο στην underground όσο και στην εμπορική μουσική, χωρίς όμως να παραδίδεται στην νοσταλγία. Η συλλογή εκτείνεται από τις πρώτες επιτυχίες των HTRK έως το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, “Rhinestones”, αποτυπώνοντας τη μετάβαση του σχήματος από μια πιο σκοτεινή, industrial παλέτα σε θερμότερες ηχητικές αποχρώσεις.
Η ανανεωμένη προσέγγιση των κομματιών είναι εντυπωσιακή. Τα ορχηστρικά μέρη επαναπροσδιορίζονται από τα IDM-style glitches της Loraine James και τα ατμοσφαιρικά breaks των Zebrablood, ενώ τα αδιάφορα φωνητικά της Jonnine Standish μεταμορφώνονται σε απεγνωσμένες, εξωγήινες κραυγές από τους Liars. Κάποια κομμάτια είναι τόσο παραμορφωμένα που μοιάζουν αγνώριστα, χρησιμοποιώντας μόνο ένα synth ή έναν στίχο ως αφετηρία.
Το “Ha”, ένα κομμάτι χαρακτηρισμένο από τραχύτητα και μελαγχολία, μετατρέπεται από την καλλιτέχνη ήχου Perila σε μια ατμοσφαιρική σύνθεση τόσο εκτεταμένη και υπέροχη που αγγίζει το υπέρτατο. Η μόνη εμφανής σύνδεση που παραμένει είναι η πολυεπίπεδη απόδοση των κάποτε ειρωνικών φωνητικών. Το “Siren Song”, αρχικά ένα 49-δευτερόλεπτο ιντερλούδιο, επεκτείνεται από τους Kali Malone και Stephen O’Malley (Sunn O)))) σε ένα drones δίωρο ηχητικό τοπίο, όπου ο απλός, ψιθυριστός στίχος επαναλαμβάνεται σαν αφηρημένη μάντρα.
Άλλες διασκευές παραμένουν πιστές στα πρωτότυπα, αλλά με συναρπαστικές προσθήκες. Η διασκευή του “Poison” από την Sharon Van Etten έχει λιγότερη “ομίχλη” και περισσότερη ενέργεια, ενώ η εκδοχή των Double Virgo για το “Rentboy” προσθέτει κρουστά, έγχορδα και αισιόδοξη δυσαρμονία. Αυτές οι στιγμές ξεχωρίζουν, αν και είναι δύσκολο να βρεθεί ψεγάδι σε οποιοδήποτε κομμάτι της συλλογής. Όλα τα τραγούδια αποπνέουν φαντασία, παραμένοντας ταυτόχρονα πιστά στη μαγεία των HTRK.
