Η έκκληση για καλύτερη αυτο-εκπροσώπηση των μειονοτήτων στον κινηματογράφο είναι έντονη και διαρκής τα τελευταία δέκα χρόνια. Αν αυτό σημαίνει περισσότερες εκκεντρικές δημιουργίες, όπως αυτό το χαοτικό, αλλά απολύτως φιλικό animation, που εξερευνά τις ζωές μιας καναδικής αυτόχθονης οικογένειας Cree, τότε ας συνεχιστεί. Περιγράφοντας χονδρικά ως “Cheech and Chong συναντούν τον Tristram Shandy”, το “Endless Cookie” διακόπτει συνεχώς τον εαυτό του και σαρκάζει τις μεθόδους της δικής του δημιουργίας – ειδικά το γεγονός ότι οι ετεροθαλείς αδελφοί Seth και Peter Scriver χρειάστηκαν εννέα χρόνια για να το ολοκληρώσουν. Σε κάποιο σημείο, ο Seth, στα μετα-αποκαλυπτικά ερείπια του Τορόντο, ανακοινώνει ότι έχει νέα παράταση προθεσμίας: “Τέλειο!”
Ο Seth, ο οποίος είναι και ο ίδιος animator, ταξιδεύει στην κοινότητα Shamattawa First Nation στη Μανιτόμπα για να ηχογραφήσει τον ετεροθαλή αδελφό του, Peter (ο οποίος, όπως και άλλα μέλη της οικογένειας, δανείζει τη φωνή του). Η μητέρα του Peter, σε αντίθεση με τη μητέρα του Seth, ήταν αυτόχθον. Οι ιστορίες του Peter είναι μπερδεμένες, περιλαμβάνοντας τα 12 σκυλιά που έχουν στην ιδιοκτησία τους, δύο εκ των οποίων ονομάζονται Cheech και Chong, καθώς και τα επτά παιδιά που ζουν εκεί. Οι ιστορίες είναι πολυάριθμες και παράξενες: κατασκευή σκηνής tipi, μια αποτυχημένη καταδίωξη με στόχο δολοφονία που αφορά ένα ταράνδο, η πανκ-επαναστατική θητεία του Peter στο Τορόντο της δεκαετίας του ’80, ένας φίλος που δέχεται επίθεση από μια κολλήτσα χιονόμπουλα, και μια μακροσκελής ιστορία για την ντροπή της παραμόρφωσης του χεριού του σε δικό του παγίδα ζώων.
Ο Seth παλεύει να συγκρατήσει τον “Σεϊχέραζαντ” της Shamattawa. Κοιτάζοντας έναν χάρτη ιστοριών που φουσκώνει σαν αποδιοργανωμένο έντερο, μουρμουρίζει: “Δεν είμαι σίγουρος αν με ακολουθεί, ή αν την ακολουθώ εγώ”. Κάτω από ένα animation που μοιάζει με το SpongeBob SquarePants μετά από ένα απόγευμα καπνίσματος DMT, ένας από τους χρηματοδότες της ταινίας εμφανίζεται ως ένας ομιλούμενος χάρακας – αλλά αυτός τα περνάει ελαφρά σε σύγκριση με την ευρύτερη οικογένεια. Η μία σχεδόν σταθερά είναι ένα διαφορετικό, στρογγυλό ρύγχος για κάθε μέλος· το είδος της απεικόνισης που μπορείς να χρησιμοποιήσεις μόνο αν αισθάνεσαι βαθιά στοργή για όλους τους εμπλεκόμενους.
Υπάρχουν σοβαρά σημεία που θίγονται με στρυφνή αδιακρισία: ο ρατσισμός της αστυνομίας, η κλοπή γης και, πιο θετικά, η διατήρηση των προγονικών δεσμών. (Ίσως για να διατηρήσει την αυτόχθονη εστίαση, το “Endless Cookie” αποφεύγει το ζήτημα του Seth ως λευκού χρονογράφου.) Αλλά είναι επίσης ίσο μέρος παραισθήσεων σε αφρό καφέ με ταράνδους που ζευγαρώνουν – και μια απτή, ακτινοβολούσα αγάπη για την κοινότητα – σε αυτό το συχνά ξεκαρδιστικό δημιούργημα, παρόμοιο με το “Fritz the Cat”.
Το “Endless Cookie” προβάλλεται στο Mubi από τις 17 Απριλίου.
