Ο David Hockney άλλαξε τον κόσμο απλώς παρατηρώντας τον. Το έργο του υπήρξε μια διαρκής γιορτή οπτικής απόλαυσης, μια τρυφερή ματιά ενός ανθρώπου που λάτρευε τα λουλούδια σε ένα βάζο και τους αυτοκινητόδρομους κάτω από τον ήλιο, αναζητώντας πάντα νέους τρόπους για να αποτυπώσει αυτά τα φευγαλέα θησαυρίσματα της καθημερινότητας. Αν και ο ίδιος δεν επεδίωξε ποτέ να θεωρηθεί επαναστάτης, κανένας άλλος δεν κατόρθωσε να συλλάβει την αίσθηση του σύγχρονου κόσμου με τόσο αποδοχή. Μπορούμε να παρομοιάσουμε την απλή τελειότητά του με εκείνη των Beatles: όπως εκείνοι αιχμαλώτισαν τον ήχο της εποχής τους, ο Hockney αιχμαλώτισε την εικόνα της.

Ένα από τα πιο αποκαλυπτικά στοιχεία για τον καλλιτέχνη είναι η αγάπη του για το Los Angeles. Εκεί όπου άλλοι έβλεπαν μια χαώδη πόλη, εκείνος ανακάλυπτε την ελευθερία κάτω από έναν καταγάλανο ουρανό. Τα σπίτια με τις γυάλινες πόρτες, οι φοίνικες και το λευκό νερό από τη βουτιά ενός κολυμβητή, συνθέτουν τον παράδεισο του Hockney. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο Matisse της Pop Art, με το εμβληματικό του έργο «A Bigger Splash» να αποτελεί την απάντηση της δεκαετίας του 1960 στο μανιφέστο του Matisse για τον ηδονισμό.

Σε αντίθεση με άλλους μεγάλους εκπροσώπους της Pop Art, όπως ο Andy Warhol ή ο Gerhard Richter, που ασκούσαν κριτική στην καταναλωτική κοινωνία, ο Hockney την αποδέχτηκε χωρίς ειρωνεία. Προερχόμενος από το βιομηχανικό τοπίο του Bradford, ο νεαρός τότε καλλιτέχνης ενσωμάτωσε στη ζωγραφική του στοιχεία της δικής του ζωής, από τα φωτιστικά γραφείου μέχρι τον χορό, αποτυπώνοντας τον τρόπο που ζούσε η γενιά του.

Η σεξουαλικότητά του ήταν απλώς μέρος της αλήθειας του. Αν και η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη στη Βρετανία στις αρχές του 1960, ο Hockney τη ζωγράφισε με μια άνεση που την καθιστούσε ανατρεπτική. Από το «Doll Boy» μέχρι το πορτρέτο του Christopher Isherwood και του Don Bachardy το 1968, το έργο του αποτελεί μια διαδρομή εύρεσης του σωστού ύφους για να δείξει τη ζωή όπως ακριβώς είναι.

Η μοναξιά της παρατήρησης γίνεται το κεντρικό θέμα στο ίσως σπουδαιότερο έργο του, το «Portrait of an Artist (Pool with Two Figures)», το οποίο το 2018 πωλήθηκε για 90,3 εκατομμύρια δολάρια. Σε αυτόν τον τεράστιο καμβά του 1972, ένας άνδρας με ροζ σακάκι παρακολουθεί έναν κολυμβητή, αποτυπώνοντας το τέλος της σχέσης του με τον Peter Schlesinger. Παρά το ψυχολογικό βάρος, ο Hockney παρέμεινε ένας άνθρωπος γεμάτος περιέργεια, αντλώντας έμπνευση από τον Picasso, τον Turner, αλλά και την τέχνη της ανατολής, αποδεικνύοντας ότι το ρεαλισμό του κάθε άλλο παρά αφελής ήταν.