Η κυκλοφορία του άλμπουμ Dancing on a Volcano από το Ensemble Modern και τον HK Gruber αποτελεί μια συναρπαστική αναδρομή στη μουσική της Γερμανίας κατά την περίοδο 1920-1933. Πρόκειται για μια συλλογή έργων που ενσαρκώνουν ακριβώς εκείνο το καλλιτεχνικό πνεύμα που το ναζιστικό καθεστώς επιχείρησε να εξορίσει, χαρακτηρίζοντάς το ως «υπερβολικά μοντέρνο, τζαζ και εβραϊκό». Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι και οι τέσσερις συνθέτες του άλμπουμ αναγκάστηκαν τελικά να διαφύγουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο HK Gruber προσεγγίζει το Kammermusik No 1 του Hindemith, που έκανε πρεμιέρα το 1922, με μια σχεδόν καρτουνίστικη ζωντάνια, αναδεικνύοντας τον νεοκλασικό χαρακτήρα και την ενέργεια της εποχής της τζαζ. Σε πλήρη αντίθεση, το έργο του Korngold για το Much Ado About Nothing του Shakespeare (1920) προσφέρεται σε μια ζωντανή εκτέλεση που συνδυάζει τον βιεννέζικο νεορομαντισμό με μια δόση καυστικού χιούμορ.

Το Accompaniment to a Cinematographic Scene του Schoenberg, το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά υπό τη διεύθυνση του Klemperer το 1930, προσφέρει οκτώ λεπτά υπαρξιακής αγωνίας, με την εκδοχή για ορχήστρα δωματίου του Johannes Schöllhorn (1993) να αναδεικνύει κάθε δυσάρεστη χρωματική απόχρωση.

Ωστόσο, το σημαντικότερο κομμάτι του δίσκου είναι η διασκευή του έργου The Seven Deadly Sins, με την έγκριση του Kurt Weill Foundation. Η Wallis Giunta ερμηνεύει με την επιβλητικότητα μιας ντίβας της όπερας, ενώ το ανδρικό κουαρτέτο Amarcord ενσαρκώνει με επιτυχία την άπληστη οικογένεια. Η ερμηνεία του HK Gruber διακρίνεται για την οξύτητα και την ευελιξία της, μεταδίδοντας αυθεντικά την ένταση και τον δηλητηριώδη χαρακτήρα της μουσικής εκείνης της περιόδου.