Ο αέρας είναι βαρύς από τον καπνό και τη σκόνη, ενώ το έδαφος καλύπτεται από τα καμένα απομεινάρια οχημάτων. Μέσα στον χαμό της βομβιστικής επίθεσης σε αυτοκινητοπομπή αμάχων στο Aleppo, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Συρία το 2017, ο ακτιβιστής και κινηματογραφιστής Abd Alkader Habak σπεύδει να βοηθήσει τους τραυματίες. Ξαφνικά, στην οθόνη του κινητού του εμφανίζεται ένα μήνυμα: «Πουλάκι μου, είσαι καλά;», γράφει η δημοσιογράφος του BBC, Janay Boulos. «Φύγε από εκεί, τρέξε!».
Αυτή η ανταλλαγή μηνυμάτων αποτέλεσε την αφετηρία μιας βαθιάς σχέσης που ξεπέρασε τα όρια της επαγγελματικής συνεργασίας. Για περισσότερο από έναν χρόνο, ο Habak και η Boulos κατέγραφαν τις φρικαλεότητες του καθεστώτος του Bashar al-Assad, αναπτύσσοντας έναν ισχυρό συναισθηματικό δεσμό παρά τη μεγάλη γεωγραφική απόσταση. Το ντοκιμαντέρ Birds of War, που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα στο Ηνωμένο Βασίλειο, αφηγείται την ιστορία τους, συνθέτοντας 13 χρόνια αρχειακού υλικού, προσωπικά βίντεο, μηνύματα και κλήσεις.
Η ταινία, που απέσπασε το ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής στο Sundance, ενώ διακρίθηκε επίσης στα φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, του Σιάτλ και Visions du Réel, δεν περιορίζεται μόνο στον πόλεμο. Αποτελεί ένα πορτρέτο της ταυτότητας του Σύριου και του Λιβανέζου στη σύγχρονη Μέση Ανατολή, εξερευνώντας τις έννοιες του ανήκειν και της ελπίδας.
Μετά τον βομβαρδισμό, ο Habak κατάφερε να διαφύγει από τη Συρία μέσω της τουρκικής μεθορίου με τη βοήθεια λαθρεμπόρων. Η Boulos πέταξε αμέσως για να τον συναντήσει. «Ήταν απίστευτο για μένα, ένας άνθρωπος από μια εμπόλεμη ζώνη, χωρίς τίποτα να προσφέρει, να βλέπει ότι κάποιος ήρθε από το Λονδίνο για εκείνον», εξομολογείται ο Habak. Σήμερα, το ζευγάρι ζει στο Λονδίνο, έχοντας ιδρύσει την εταιρεία παραγωγής Habak Films, με στόχο να γεφυρώσουν τις τοπικές φωνές από τον Λίβανο και τη Συρία με το δυτικό κοινό.
Το ντοκιμαντέρ αποφεύγει τις ακραίες εικόνες βίας, επιλέγοντας μια πιο ανθρώπινη προσέγγιση. Με τη βοήθεια της ψυχοθεραπεύτριας Rebecca Day, ο Habak ταξινόμησε το υλικό του, αναζητώντας τη θεραπεία μέσα από τη δημιουργία. Η ταινία ολοκληρώνεται με την επιστροφή του Habak στην πατρίδα του, μετά την ανατροπή του Bashar al-Assad από τη συριακή αντιπολίτευση στα τέλη του 2024. Ωστόσο, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι, το μέλλον παραμένει αβέβαιο. «Μέχρι πότε θα μπορούμε να το κάνουμε αυτό;», ρωτά η Boulos. «Μόνο μέχρι να τελειώσουν οι πόλεμοι», απαντά ο Habak.
