Το 2014, οι κάτοικοι του Fairbourne στην περιοχή Gwynedd της Ουαλίας ήρθαν αντιμέτωποι με μια δυσάρεστη πραγματικότητα: το τοπικό συμβούλιο έκρινε ότι η συντήρηση των αντιπλημμυρικών έργων δεν ήταν πλέον βιώσιμη. Στο πλαίσιο μιας στρατηγικής «ελεγχόμενης υποχώρησης», αποφασίστηκε ότι το μικρό παραθαλάσσιο χωριό θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί στο έλεος της θάλασσας έως το 2055. Αν και το χρονοδιάγραμμα αυτό έχει έκτοτε αμφισβητηθεί και τροποποιηθεί, η υπόθεση αυτή αποτέλεσε την κύρια πηγή έμπνευσης για το θεατρικό έργο Atlantis της Emily White.
Η παράσταση παρακολουθεί τη ζωή του ψαρά Bryn και της συζύγου του Gwen, τους οποίους υποδύονται ο Richard Elfyn και η Vivien Parry, καλύπτοντας μια περίοδο από το 2011 έως το 2039. Το έργο επιχειρεί να δραματοποιήσει τα γεγονότα που έχουν ήδη συμβεί, φανταζόμενο παράλληλα τις μελλοντικές συνέπειες των ακραίων καιρικών φαινομένων σε μια κοινότητα που αποσυντίθεται.
Παρά τη σημασία των θεμάτων που θίγει και τη λυρικότητα στην αίσθηση του χρόνου που αναπτύσσει, το έργο παρουσιάζει αδυναμίες στη δομή του. Η δραματική ένταση συχνά βασίζεται σε τεχνητές συγκρούσεις, ενώ η έκθεση των γεγονότων σε σημεία καταντά υπερβολική. Αν και το έργο αγγίζει ζητήματα όπως το βάρος της περιβαλλοντικής συνείδησης και οι θυσίες του ακτιβισμού, ο περιορισμένος χρόνος των δύο πράξεων δεν επιτρέπει την εις βάθος διερεύνηση αυτών των θεμάτων.
Ωστόσο, το αφοσιωμένο καστ καταφέρνει να καλύψει τα κενά. Η Vivien Parry αποδίδει με πάθος τον ρόλο της μητριαρχικής Gwen, αποτελώντας το αντίβαρο στον σκεπτικισμό του χαρακτήρα του Richard Elfyn. Τους πλαισιώνουν η Catrin Aaron, στον ρόλο της κόρης τους Claire, καθώς και οι Alfie Llewellyn και Eirlys Lovell-Jones ως εγγόνια, ενώ η Sara Otung προσφέρει μια νότα αξιοπρέπειας στον ρόλο της Astrid.
Υπό τη σκηνοθεσία του Guy Jones, η παραγωγή αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία. Σε ορισμένα σημεία, η Ουαλία παρουσιάζεται με μια δόση συναισθηματισμού ως μια χώρα μύθων και θρύλων, αντί να αναδειχθεί ως ένα σύγχρονο έθνος που, όπως κάθε άλλη χώρα με ακτογραμμή, καλείται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις για την επιβίωσή της απέναντι στην κλιματική κατάρρευση.

Το έργο ανεβαίνει στο Theatr Clwyd στο Mold έως τις 4 Ιουλίου, ενώ από τις 18 Ιουλίου έως τις 15 Αυγούστου θα παρουσιαστεί στο Chichester festival theatre.