Στον κόσμο των παραστατικών τεχνών, η αναβίωση κλασικών έργων και η επανέκδοση δίσκων για επετείους είναι συχνό φαινόμενο. Στη ζωντανή κωμωδία, ωστόσο, η επιστροφή σε παλιό υλικό είναι λιγότερο διαδεδομένη, καθώς η τέχνη αυτή βασίζεται στην έκπληξη και την πρωτοτυπία. Παρόλα αυτά, μια τάση φαίνεται να αναδύεται, με δύο κωμικούς να επαναφέρουν επιτυχημένες παραστάσεις τους μετά από δέκα χρόνια, προσελκύοντας νέο κοινό και προσφέροντας μια φρέσκια ματιά στο παρελθόν.
Η παραγωγή “Soothing Sounds for Baby” του Joseph Morpurgo, η οποία είχε προταθεί για βραβείο στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου το 2015, επαναπαρουσιάζεται στο Soho Theatre. Η παράσταση, που είχε χαρακτηριστεί ως “υψηλής αντίληψης κωμωδία”, φαντάζεται τον Morpurgo να παραχωρεί συνέντευξη στο BBC Radio 4, αφηγούμενος μια νεανική του σχέση και επιλέγοντας αγαπημένα τραγούδια. Η αναβίωση αυτή, αν και απολαυστική, υπογραμμίζει την πρόκληση της απώλειας της έκπληξης και της φρεσκάδας που συνοδεύουν τις επαναλήψεις.
Αντίθετα, η παράσταση “Good Grief” του Jack Rooke, η οποία αποτέλεσε τη βάση της επιτυχημένης σειράς του Channel 4 “Big Boys”, κερδίζει περισσότερο έδαφος. Ο Rooke, πλαισιώνοντας την παράσταση με προσωπικές αναφορές στην πορεία της και τη σχέση του με το υλικό, προσφέρει μια πιο άμεση και συναισθηματική εμπειρία. Η αφήγηση της απώλειας του πατέρα του και η αναφορά στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας νέος από την εργατική τάξη στο χώρο της κωμωδίας σήμερα, προσδίδουν μια ξεχωριστή βαρύτητα.
Οι δύο αυτές παραστάσεις, πέρα από την ψυχαγωγική τους αξία, προσφέρουν μια πολύτιμη οπτική για την εξέλιξη της κωμωδίας και την αδιάκοπη ανάγκη της για καινοτομία. Ενώ η “κληρονομική κωμωδία” ίσως να μην αποτελεί την επόμενη μεγάλη τάση, η περιστασιακή αναδρομή στο παρελθόν αποδεικνύεται ωφέλιμη, προσφέροντας μια παύση από την αέναη αναζήτηση του καινούργιου.
