Η πολυαγαπημένη ιστορία του “Amadeus“, που έγινε γνωστή μέσα από την ταινία του 1984, αποκτά νέα ζωή στην τηλεόραση, με τους Πωλ Μπέτανι και Γουίλ Σαρπ στους ρόλους του Αντόνιο Σαλιέρι και του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ αντίστοιχα. Ο Μπέτανι περιγράφει την πλοκή ως “μια ιστορία υιού αμετανόητου με τον Θεό ως πατέρα”, όπου η αντιπαλότητα μεταξύ του αυλικού συνθέτη Σαλιέρι και του ιδιοφυούς Μότσαρτ φτάνει στα άκρα. Ο Σαλιέρι, πιστεύοντας ότι το ταλέντο είναι θεϊκό δώρο, αισθάνεται προσβεβλημένος από τον νεαρό Μότσαρτ, αποκηρύσσει τον Θεό και βάζει στόχο να καταστρέψει τον αντίζηλό του.
Η νέα τηλεοπτική σειρά, γραμμένη από τον Τζο Μπάρτον, γνωστό για την πρωτότυπη προσέγγισή του στη σύγχρονη τηλεόραση, εισάγει σύγχρονο διάλογο και ανατρεπτικά στοιχεία, κάνοντας την κλασική περίοδο να ζωντανέψει με απρόσμενο τρόπο. Ο Γουίλ Σαρπ, στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μότσαρτ, αποκαλύπτει ότι η σειρά δεν διστάζει να εξερευνήσει πιο τολμηρές σκηνές, κάνοντας λόγο για μια πρώιμη ερωτική σκηνή μεταξύ του Μότσαρτ και μιας νεαρής σοπράνο που αλλάζει την αντίληψη του θεατή για τα γλυκά.
Στη συνέντευξη τους μέσω βιντεοκλήσης, ο Μπέτανι, από τη Νέα Υόρκη, και ο Σαρπ, από το Λονδίνο, μοιράζονται τις εμπειρίες τους από τα γυρίσματα στη Βουδαπέστη. Ο Σαρπ αναφέρει ότι η πόλη προσέφερε ιδανικούς χώρους για τα γυρίσματα, παρά την καλοκαιρινή ζέστη που δυσκόλευε το ερμηνευτικό δίδυμο, φορώντας βαριές περούκες και περίτεχνα κοστούμια εποχής. “Υπήρχαν πολλά αστεία για το πώς η εφίδρωση του Μότσαρτ ήταν επιλογή χαρακτήρα”, δηλώνει ο Σαρπ, ενώ ο Μπέτανι αποκαλύπτει ότι η μεταμόρφωσή του σε έναν ηλικιωμένο Σαλιέρι απαιτούσε πέντε και μισή ώρες καθημερινά στην καρέκλα μακιγιάζ.
Η νέα εκδοχή εξελίσσεται ως η εξομολόγηση του ηλικιωμένου Σαλιέρι, εγκλεισμένου σε άσυλο, ο οποίος ανακαλεί με μετάνοια το παρελθόν του. Αντί να εξομολογείται σε ιερέα, όπως στην ταινία, εδώ μιλάει στην χήρα του Μότσαρτ, Κονστάντσε (Γκαμπριέλ Κριβί). Ο Μπέτανι περιγράφει την εμπειρία του μακιγιάζ ως “φασcinating”, καθώς η προσθήκη φυσικού ανθρώπινου μαλλιού στο πρόσωπο και τον λαιμό του, του επέτρεψε να “σπρώξει τον χαρακτήρα πολύ παραπέρα” από ό,τι είχε αρχικά φανταστεί.
Η ελευθερία που προσφέρει η τηλεοπτική μορφή, με πέντε επεισόδια, επέτρεψε στους δημιουργούς να εξερευνήσουν την ιστορία από πολλαπλές οπτικές γωνίες. “Μας έδωσε τον χώρο και το εύρος να την εξερευνήσουμε από διαφορετικές οπτικές γωνίες”, λέει ο Σαρπ. “Συνεχίζουμε να καθοδηγούμε την ιστορία από τον μανιώδη φθόνο του Σαλιέρι, αλλά βλέπουμε και την οπτική της Κονστάντσε για τη ζωή τους”. Ο Μπέτανι, που έγινε γνωστός αρχικά στον κινηματογράφο, πλέον κινείται με επιτυχία και στην τηλεόραση, με συμμετοχές όπως στο WandaVision. Παραδέχεται ότι ο “φανταστικός” ρυθμός των τηλεοπτικών παραγωγών τον μπερδεύει ακόμα.
Ο Σαρπ, ως συγγραφέας και σκηνοθέτης, έχει διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία στην εποχή της “prestige TV”, με υποψηφιότητα για Emmy. Θεωρεί ότι η ταχύτητα των γυρισμάτων “προσθέτει στην αδρεναλίνη”, ενθαρρύνοντας την ενστικτώδη δράση. Και οι δύο ηθοποιοί γνώριζαν καλά την ταινία “Amadeus” πριν αναλάβουν τους ρόλους. Ο Μπέτανι την χαρακτηρίζει “την τελευταία σπουδαία ταινία του Miloš Forman”, ενώ η τηλεοπτική μεταφορά του έδωσε μια αίσθηση “διαφορετικότητας” που τον έκανε να μην αισθανθεί ότι απλώς επαναλαμβάνει κάτι που έχει ήδη γίνει.
Η προσέγγιση του Σαρπ στον ρόλο του Μότσαρτ ήταν να μην τον αντιμετωπίσει ως ένα πολιτισμικό μέγεθος, αλλά ως έναν άνθρωπο που “προσπαθεί απλώς να περάσει τη μέρα του”. Η μουσική του Μότσαρτ, από το παιχνιδιάρικο και ανάλαφρο έως το σκοτεινό και μεγαλοπρεπές, του προσέφερε βαθύτερη κατανόηση της ψυχολογίας του συνθέτη. Ο Μπέτανι, έχοντας γιο συνθέτη, έμαθε ότι οι όπερες θεωρούνταν “money-spinners” για τους συνθέτες, ενώ οι συμφωνίες ήταν η “σοβαρή δουλειά” τους. Η ιδέα ότι οι συνθέτες έχουν μια συνεχή μουσική “soundtrack” στο μυαλό τους, επιβεβαιώθηκε από τον γιο του, ο οποίος αναφέρει ότι συχνά έχει δύο ανταγωνιστικές μελωδίες που τον αναγκάζουν να τις καταγράψει για να μην επικρατήσει το απόλυτο χάος.
Η δυναμική της σχέσης Μότσαρτ-Σαλιέρι, που τροφοδοτείται από τον ανταγωνισμό και τον φθόνο, εξερευνάται μέσα από τις σκηνές τους, παρόλο που οι ηθοποιοί δεν είχαν εκτεταμένη προετοιμασία. “Νιώθαμε ότι δεν χρειαζόταν να συζητήσουμε υπερβολικά τη δυναμική”, λέει ο Σαρπ. “Ο Σαλιέρι σχεδιάζει την πτώση του Μότσαρτ, ενώ ο Μότσαρτ είναι σε μεγάλο βαθμό ανυποψίαστος”. Ο Μπέτανι συμπληρώνει: “Η σκιά του (του Μότσαρτ) είναι εκεί”.
Η νέα σειρά εμβαθύνει στην ιδέα ότι ο Μότσαρτ, αν και παρουσιάζεται ως ιδιοφυΐα, βλέπει την προσοχή του Θεού ως “βάρος” και “ευθύνη”. Η πτώση του Μότσαρτ, επιδεινώνεται από τον αλκοολισμό και τις γυναικείες του ατασθαλίες, με τον Σαλιέρι να παίζει καταλυτικό ρόλο, μεταμφιεσμένος σε φάντασμα του πατέρα του. Ο Σαρπ, ερωτώμενος αν η ερμηνεία του επηρεάστηκε από την διάγνωση διπολικής διαταραχής, απαντάει ότι “πιθανόν να το έκανε εμμέσως”, αλλά προσπάθησε να προσεγγίσει την κατάσταση “σκηνή προς σκηνή”, εστιάζοντας στους στόχους και τις επιδιώξεις του χαρακτήρα.
Ο Μπέτανι, αναφερόμενος στον φθόνο, παραδέχεται χιουμοριστικά ότι “κάθε φορά που ακούει για την επιτυχία ενός φίλου, ένα μικρό κομμάτι του πεθαίνει”. Παρότι θέλει να προσεγγίζει την υποκριτική σαν ομαδικό άθλημα, δεν αποκλείει την πιθανότητα να νιώσει “ζεστό μίσος” εάν ο συμπρωταγωνιστής του λάβει όλες τις καλές κριτικές.
Η νέα σειρά “Amadeus” θα προβάλλεται στο Sky Atlantic και στο Now από τις 21 Δεκεμβρίου.
