Οι 10cc, γνωστοί για τις καινοτόμες pop δημιουργίες τους της δεκαετίας του 1970, συνδύασαν αρμονικά glam rock, art rock, rock’n’roll και doo-wop με σουρεαλιστικούς στίχους εμπνευσμένους από τους Monty Python. Ζωγραφίζοντας τη ζωή ως «ζωμό» και τον θάνατο ως «κρύα λαζάνια με παρμεζάνα», η χρυσή εποχή του συγκροτήματος δέχτηκε ένα σοκ το 1976 με την αποχώρηση των Kevin Godley και Lol Creme, οι οποίοι δημιούργησαν ένα επιτυχημένο ντουέτο. Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, ακολούθησε και ο συνιδρυτής Eric Stewart.
Σήμερα, από το αρχικό κουαρτέτο παραμένει μόνο ο μπασίστας/τραγουδιστής Graham Gouldman, 79 ετών – μια εκδοχή 2.5cc. Ωστόσο, με τον Rick Fenn, κιθαρίστα της δεκαετίας του ’70, να παραμένει στο συγκρότημα και τον νεαρό ντράμερ Ben Stone να φέρνει νέα ενέργεια, η τωρινή σύνθεση προσφέρει έναν άξιο φόρο τιμής. Ο τραγουδιστής Iain Hornal αποδεικνύεται αντάξιος του εντυπωσιακού falsetto του Stewart, μοιραζόμενος και το χιούμορ των 10cc. Επισημαίνει ότι οι 10cc έγραψαν το “Old Wild Men” όταν «δεν μπορούσες να φανταστείς μια παρέα αντρών να περιοδεύει τον κόσμο στα 60 και 70 τους». Αν και ακούγονται γέλια, το ίδιο το τραγούδι αποκτά μια παράξενη συγκινητική διάσταση στο πλαίσιο της συναυλίας.
Η τρέχουσα περιοδεία τιτλοφορείται αυτοσαρκαστικά “And Another Bloody Greatest Hits Tour”, και είναι εκπληκτικό να συνειδητοποιεί κανείς πόσες επιτυχίες είχαν: τα “Art for Art’s Sake”, “Good Morning Judge”, “The Wall Street Shuffle” και άλλα, αποτελούν ραδιοφωνικά κλασικά της δεκαετίας του ’70 που ακόμη και σήμερα ακούγονται παντού. Υπάρχουν όμως και εκπλήξεις. Το “Donna” του 1972, η πρώτη τους μεγάλη επιτυχία, αποδίδεται σε στυλ κουαρτέτου μπαρμπέρηδων, ενώ ο Gouldman αντλεί από την προ-10cc καριέρα του για το “Bus Stop”, το οποίο έγραψε για τους Hollies. Ο Hornal παραδέχεται ότι το σόλο του τραγούδι “Say the Word” σχεδιάστηκε για να ακούγεται σαν κλασικό 10cc. «Είπα: ‘Μπορώ να σε βοηθήσω σε αυτό’, αστειεύτηκε ο Gouldman».
Ακόμη και ο μακροχρόνιος αποχωρήσας Godley κάνει μια επανεμφάνιση – μέσω βίντεο, τραγουδώντας το “Somewhere in Hollywood”, πριν από μια υπέροχη τελική ενότητα που περιλαμβάνει την παρωδία ρέγκε επιτυχία του 1977 “Dreadlock Holiday” και το εκπληκτικό “I’m Mandy Fly Me”. Το “Rubber Bullets” κάνει τους θεατές να χορεύουν στους διαδρόμους. Για τους περισσότερους παρευρισκόμενους, η απόδοση του πρωτοποριακού πολυφωνικού αριστουργήματος του 1975, “I’m Not in Love”, στην εντέλεια, θα αποτελέσει μια εμπειρία ζωής.
