Ο Πωλ Τσεούνγκ ανέλαβε πρόσφατα την προεδρία της Επιτροπής 100 (Committee of 100 – C100), μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης με επιδραστικά Κινεζοαμερικανικά μέλη, που προωθεί τις διμερείς ανταλλαγές σε όλα τα επίπεδα μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών. Σε αυτή τη συνέντευξη, ο Τσεούνγκ αναλύει τον ρόλο της C100 στην αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας κατά των Ασιατών στις ΗΠΑ και στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομικών δυνάμεων, εν μέσω της αυξανόμενης αντιπαλότητάς τους.
«Η Κίνα και οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν μεσάζοντα», δηλώνει ο Τσεούνγκ. «Στην ίδρυση της Επιτροπής 100, αυτό είχε νόημα, αλλά σήμερα, ούτε η Κίνα ούτε οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν μεσάζοντα, ειδικά σε κυβερνητικό επίπεδο». Η C100, εξηγεί, εστιάζει στην παροχή πλαισίου και αποχρώσεων, καθώς η σχέση ΗΠΑ-Κίνας έχει τεράστιο αντίκτυπο στους Κινεζοαμερικανούς, αλλά και στους Κινέζους που συναλλάσσονται με Αμερικανούς και έχουν οικογένειες στην Αμερική. «Εκτός από τις επιχειρήσεις, οι ανθρώπινες σχέσεις είναι κάτι για το οποίο κανείς δεν μιλάει ως προς τις επιπτώσεις», τονίζει.
Ο Τσεούνγκ περιγράφει αυτή την περίοδο ως «ενδιαφέρουσα» για την οργάνωση, τονίζοντας τον ρόλο της στην ανάδειξη αυτών των αφηγήσεων, ώστε και οι δύο χώρες να τις κατανοήσουν. «Το πρόβλημα είναι ότι η σχέση ΗΠΑ-Κίνας δεν είναι πλέον απλώς από κυβέρνηση σε κυβέρνηση. Ο αντίκτυπος στους πολίτες και στον κόσμο είναι τεράστιος. Άνθρωποι στην Ευρώπη, στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική, πολλοί από αυτούς δεν ξέρουν τι να κάνουν».
«Είναι σχεδόν σαν να μην μπορούμε να κάνουμε την Αμερική να θυμώσει, αλλά ούτε και την Κίνα», σχολιάζει. «Δεδομένης της ιστορικής γνώσης και εμπειρίας της C100 στις σχέσεις με την Κίνα, αυτή είναι μια ευκαιρία να αναδείξουμε αυτή τη συζήτηση». Η πολιτική και οικονομική εξέλιξη των δύο χωρών ενέχει πολλές πολιτισμικές αποχρώσεις, και ως Κινεζοαμερικανοί, φέρνουν μοναδικές οπτικές για τις αιτίες της συμπεριφοράς κάθε πλευράς.
Όσον αφορά την πιθανή παγκόσμια επέκταση της C100, ο Τσεούνγκ δηλώνει ότι η οργάνωση παραμένει «πολύ ριζωμένη» στην κινεζοαμερικανική συμμετοχή και στην προστασία των πολιτικών ελευθεριών για τους Κινεζοαμερικανούς. Ωστόσο, «το θέμα είναι παγκόσμιο, οπότε το να το αγνοήσεις θα ήταν ανόητο». Αναγνωρίζει ότι δεν υπάρχουν ακόμη «ευρωπαϊκές-κινεζικές επιτροπές» ή παρόμοιες ομάδες, αλλά πιστεύει ότι η C100 μπορεί να συγκεντρώσει «διαμορφωτές κοινής γνώμης» για να ενισχύσει τον παγκόσμιο διάλογο.
Η συνάρτηση ΗΠΑ-Κίνας είναι τόσο αλληλεξαρτώμενη, που ο αποχωρισμός δεν είναι εύκολος. Η διαχείριση των σχέσεων από την τρέχουσα διοίκηση έχει οδηγήσει σε συμμαχίες, όπως η Κίνα, η Κορέα και η Ιαπωνία, κάτι αδιανόητο μία δεκαετία πριν.
Η C100, παρόλο που δεν παρεμβαίνει στις κυβερνητικές αποφάσεις, παρέχει έρευνα, συζητήσεις και γνώσεις, λειτουργώντας σαν «think tank». Τα 140 μέλη της, ειδικοί σε επιστήμη, τεχνολογία, επιχειρήσεις, πολιτισμό και τέχνες, συμβάλλουν στην αναβάθμιση του διαλόγου.
Η μοναδικότητα της C100 έγκειται στη διπλή της αποστολή: ό,τι συμβαίνει στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας έχει άμεση συσχέτιση με τους Κινεζοαμερικανούς και αντίστροφα. Σε αντίθεση με άλλες οργανώσεις που εστιάζουν είτε σε εσωτερικά ζητήματα είτε αποκλειστικά στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας, η C100 δρα «σε όλους τους τομείς», αναγνωρίζοντας ότι «επιχειρήσεις και πολιτισμός αλληλοεπηρεάζονται».
Η αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας κατά των Ασιατών απαιτεί λεπτότητα. Η C100 ερευνά discriminatory πολιτικές, όπως ο «alien land law», και τον αντίκτυπό τους. Η οργάνωση έχει τρεις προτεραιότητες: ανάπτυξη της επόμενης γενιάς Κινεζοαμερικανών ηγετών, παραγωγή έγκυρης έρευνας για την ενημέρωση της κοινής γνώμης και κινητοποίηση των μελών για δράση μέσω στοχευμένης υπεράσπισης.
Ο Τσεούνγκ επισημαίνει ότι η C100 θέλει να διασφαλίσει ότι οι Κινεζοαμερικανοί όχι μόνο διαπρέπουν, αλλά και μαθαίνουν από διαφορετικούς τομείς και γίνονται «πολιτικά ενεργοί». Στο πλαίσιο των σχέσεων ΗΠΑ-Κίνας, ανανεώνουν ένα πρόγραμμα για την προώθηση ανταλλαγών.
Η C100 χρησιμοποιεί «state-of-the-art» έρευνα για να εξετάσει πολιτικές που είναι discriminatory κατά των Κινεζοαμερικανών και άλλων εθνοτικών ομάδων, όπως ο «Alien Land Act». Επιδιώκει επίσης να συνδράμει σε θέματα όπως οι φοιτητικές βίζες, παρέχοντας δεδομένα στα μέλη της.
Η διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας με την Κίνα, ενώ παράλληλα αποδεικνύεται η αμερικανική ταυτότητα, είναι πρόκληση. Η C100 εστιάζει στην ανάδειξη αφηγήσεων για να εκπαιδεύσει και τις δύο πλευρές για τον τρόπο λειτουργίας τους. Ο Τσεούνγκ τονίζει την ανάγκη για «άνθρωπο-με-άνθρωπο» επαφές, παρά τις δυσκολίες με τις βίζες, και την αξιοποίηση της τεχνολογίας για εικονικές ανταλλαγές.
Η αντίληψη για την Κίνα έχει αλλάξει, με πολλούς να αποθαρρύνονται από τεχνολογικούς περιορισμούς. Ωστόσο, η C100 ελπίζει ότι η έρευνά της, όπως η «State of Chinese-Americans Survey» που περιλαμβάνει και τις αντιλήψεις μη-Κινεζοαμερικανών, θα βοηθήσει στη διαμόρφωση στρατηγικής.
Ο Τσεούνγκ δηλώνει κατηγορηματικά: «Είμαστε πρώτα Αμερικανοί. Αυτή είναι η χώρα μας, αλλά αυτό που προσθέτουμε είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά». Εξηγεί ότι οι αντιλήψεις διαμορφώνονται από κυβερνητικές αφηγήσεις και στα δύο κράτη, και γι’ αυτό η C100 δίνει έμφαση στις «άνθρωπο-με-άνθρωπο» ανταλλαγές.
Η επιτυχία ορίζεται από την εξέλιξη των ηγετών που πέρασαν από τα προγράμματα της C100, από την επίδραση της έρευνάς της σε νομοθετικές ή ρυθμιστικές αλλαγές, και από την ικανότητα να εφοδιάζει τους συνεργάτες της με δεδομένα για δράση.
Τα τρία κύρια γκολ του Τσεούνγκ για τον πρώτο χρόνο είναι: σαφής ορισμός της C100 και των δραστηριοτήτων της, απλοποίηση του έργου σε διακριτές κατηγορίες, και κατανόηση του ποιους εξυπηρετεί η οργάνωση.
Η C100 θέλει να γίνει «διαμορφωτής κοινής γνώμης», αξιοποιώντας έρευνες για μη-Κινεζοαμερικανούς, εστιάζοντας σε «επίκαιρα θέματα» που επηρεάζουν τους απλούς Αμερικανούς, όπως οι επιπτώσεις της σχέσης ΗΠΑ-Κίνας στην γεωργία ή η διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Σχετικά με τον φόβο για «300.000 κατασκόπους» μεταξύ των διεθνών φοιτητών, ο Τσεούνγκ τονίζει ότι αυτό είναι «εσφαλμένη παραδοχή» και ότι η οργάνωση πιστεύει στην υπόσχεση της Αμερικής για συνεισφορά των μεταναστών.
Η C100 συνεργάζεται με άλλες οργανώσεις AAPI για την αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας, αναγνωρίζοντας ότι η «ενοποίηση» των Ασιατοαμερικανών σε μία κατηγορία οδηγεί σε κατακερματισμό. Αναγνωρίζει την αυξανόμενη πολιτική δύναμη των Ασιατοαμερικανών, ως της ταχύτερα αναπτυσσόμενης μειονότητας στις ΗΠΑ.
Ο Τσεούνγκ παρομοιάζει την κατάσταση με τον «αιώνιο ξένο» που αντιμετωπίζουν οι Ασιάτες, τονίζοντας την ανάγκη για συνεχή προσπάθεια αλλαγής αυτής της αντίληψης. Ως μετανάστης ο ίδιος, αισθάνεται ότι ενσαρκώνει τη «δυαδικότητα» μεταξύ του αμερικανικού και του κινεζικού στοιχείου.
Η ταυτότητα των Κινεζοαμερικανών, με την πολιτιστική τους κληρονομιά, αποτελεί «περιουσιακό στοιχείο» για την Αμερική, όπως αποδεικνύεται από τις συνεισφορές τους σε διάφορους τομείς.
Ως δημοσιογράφος, η Connie Chung υπήρξε πρότυπο, ενώ ο I.M. Pei και ο Dr David Ho, καθώς και η Ruth Bader Ginsburg και ο Harvey Milk, ενέπνευσαν την αφοσίωση και την επιμονή τους.
Η C100, ως 501(c)(3) οργανισμός, είναι «μη κομματική» και «Team America». Ο Τσεούνγκ φέρνει την τεχνολογική του γνώση για να κατανοήσει πώς η τεχνολογία επηρεάζει τις ζωές και τη συμπεριφορά των καταναλωτών, και πώς να χτιστούν «εικονικές συνδέσεις».
Αντιτίθεται σε μια «σύγχρονη κινεζική πράξη αποκλεισμού», βλέποντας προειδοποιητικά σημάδια σε πολιτικές όπως οι περιορισμοί στις βίζες.
Η ιστορική εμπειρία των μεταναστών από την Ανατολική Ασία, όπου παραδοσιακά αποφεύγεται η πολιτική, αντιπαραβάλλεται με την αυξανόμενη πολιτική φωνή των Κινεζοαμερικανών, με τη στήριξη προσώπων όπως ο Gary Locke.
Η C100 γιορτάζει τα μέλη της, αναδεικνύοντας τη διαφορετικότητα των επαγγελμάτων τους, από την ιατρική μέχρι τις τέχνες, και γράφοντας έτσι τη «νέα αφήγηση» των Κινεζοαμερικανών.
Για την προσέλκυση της νεότερης γενιάς, η C100 έχει προγράμματα όπως τα «Next Generation Leaders», και αναζητά ενεργά νεότερα μέλη, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με μεικτή κινεζική καταγωγή.
Η C100, ως μια μικρή οργάνωση, επιδιώκει να αλλάξει την εσωτερική της κουλτούρα, εστιάζοντας στην αφήγηση, την επίδραση των 140 μελών της και τη μέτρηση της επιτυχίας.
Είναι σαφές ότι η C100 δεν μπορεί να αλλάξει τα πάντα μόνη της, αλλά μπορεί να «επιταχύνει» και να «σταματήσει» ορισμένα πράγματα, αξιοποιώντας την «καταλυτική της επιρροή».
Σε περιόδους έντασης, η C100 δεν έχει πάντα επίσημη θέση, αλλά η αποστολή και το όραμά της παραμένουν σταθερά. Εστιάζει στον «εποικοδομητικό διάλογο».
Η C100, παρόλο που υποστηρίζει οργανώσεις όπως η Asian-American Journalists Association (AAJA), δεν παρεμβαίνει σε θέματα όπως η ελευθερία του τύπου, καθώς δεν είναι η εξειδίκευσή της.
Οι προκλήσεις με την τρέχουσα διοίκηση περιλαμβάνουν την παραπληροφόρηση σχετικά με τους Κινέζους και τους Κινεζοαμερικανούς, και την εσφαλμένη αντίληψη ότι «Κινεζοαμερικανός = Κινέζος υπήκοος».
Ο Τσεούνγκ απορρίπτει την ιδέα του ανταγωνισμού ΗΠΑ-Κίνας, υποστηρίζοντας ότι η «win-win» προσέγγιση είναι απαραίτητη για την παγκόσμια ασφάλεια και ευημερία.
Η διάρκεια της τρέχουσας έντασης εξαρτάται από τις ενδιάμεσες εκλογές και την πολιτική ηγεσία στην Κίνα.
Το όραμα της C100 είναι ένας κόσμος όπου οι Κινεζοαμερικανοί ηγούνται με αυτοπεποίθηση και χωρίς προκαταλήψεις, και οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας βασίζονται στην αμοιβαία κατανόηση.
Η C100 στοχεύει στην άρση του «bamboo ceiling», αναδεικνύοντας πρότυπα και ενθαρρύνοντας τους Κινεζοαμερικανούς να εισέλθουν σε πεδία όπως η δημοσιογραφία.
Στην αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας κατά των Ασιατών, η C100 τονίζει την ανάγκη για ευρύτερες συμμαχίες, πολιτική συμμετοχή και ενεργή έκφραση της φωνής της κοινότητας.
