Η διπλωματική κρίση μεταξύ Πεκίνου και Τόκιο φαίνεται πως έχει περάσει πλέον και στον χώρο των τεχνών, με την επιβολή ενός άτυπου μποϊκοτάζ στις ιαπωνικές ταινίες, τη μουσική και τα βιβλία. Παρόλο που δεν υπάρχει επίσημη απαγόρευση, οι εξελίξεις είναι αισθητές: για πρώτη φορά εδώ και 20 χρόνια, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σαγκάης δεν περιλαμβάνει καμία ιαπωνική ταινία στο πρόγραμμά του.

Αντίστοιχη εικόνα παρατηρήθηκε και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πεκίνου τον Απρίλιο. Οι δύο αυτές διοργανώσεις συμμετείχαν σταθερά σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής ταινιών με την Ιαπωνία από το 2006, αντέχοντας ακόμη και σε προηγούμενες κρίσεις. Ωστόσο, η κατάσταση αυτή θυμίζει έντονα τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί στη Νότια Κορέα το 2016, μετά την ανάπτυξη αμερικανικού αντιπυραυλικού συστήματος.

Η νέα ένταση πυροδοτήθηκε τον Νοέμβριο, όταν η Ιαπωνίδα πρωθυπουργός Sanae Takaichi άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής παρέμβασης της Ιαπωνίας σε περίπτωση επίθεσης στην Ταϊβάν, προκαλώντας την οργή του Πεκίνου. Από τότε, οι πρεμιέρες ιαπωνικών ταινιών στην Κίνα αναβλήθηκαν, ενώ πολλοί καλλιτέχνες, όπως η Ayumi Hamasaki, ακύρωσαν τις προγραμματισμένες εμφανίσεις τους. Ακόμη και ο ηθοποιός Takuya Kimura απομακρύνθηκε από τη σειρά ταινιών Twilight of the Warriors στο Χονγκ Κονγκ.

Οι επαγγελματίες του χώρου θεωρούν ότι πρόκειται για ένα πλήγμα, καθώς ακόμη και η αυτολογοκρισία επιβραδύνει τη δημιουργική διαδικασία. Όπως επισημαίνει ο Taeyoung Kim, λέκτορας στο Loughborough University, ο πολιτιστικός τομέας αποτελεί έναν εύκολο στόχο για μποϊκοτάζ, καθώς προκαλεί μικρότερη οικονομική ζημιά σε σχέση με τη βιομηχανία ή τα χρηματοοικονομικά. Παράλληλα, τέτοιες κινήσεις ενισχύουν την κατανάλωση εγχώριων προϊόντων, αν και μακροπρόθεσμα ενδέχεται να πλήξουν την αξιοπιστία της κινεζικής αγοράς για τις ξένες επιχειρήσεις.