Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) παρουσιάζει μια εικόνα δυσκίνητη και κοστοβόρα, ενώ συχνά έρχεται σε σύγκρουση με τα αμερικανικά συμφέροντα. Ωστόσο, η ιδέα της πλήρους αποχώρησης των ΗΠΑ από τον ΟΗΕ προκαλεί έντονους προβληματισμούς, καθώς μια τέτοια κίνηση θα άνοιγε τον δρόμο για την κυριαρχία της Κίνας. Κατά τη διάρκεια ακρόασης σε επιτροπή της Βουλής την Τετάρτη, αναλύθηκε πώς η αποδυνάμωση της αμερικανικής παρουσίας επιτρέπει στο Πεκίνο να ενισχύσει την επιρροή του.
Η κυβέρνηση του Donald Trump έχει προχωρήσει σε δραστικές περικοπές χρηματοδότησης, αφήνοντας τον οργανισμό σε οριακό οικονομικό σημείο, με τις αμερικανικές οφειλές να αγγίζουν τα 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια για τον τακτικό προϋπολογισμό και τα 1,8 δισεκατομμύρια για τις ειρηνευτικές αποστολές. Ο Jared Moskowitz, Δημοκρατικός από τη Φλόριντα, τόνισε χαρακτηριστικά: «Υπάρχει κάτι συστηματικά σάπιο μέσα στον οργανισμό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον εγκαταλείψουμε. Η αποχώρηση απλώς επιταχύνει την πρόοδο της Κίνας».
Το Πεκίνο εκμεταλλεύεται την οικονομική του ισχύ μέσω έργων της πρωτοβουλίας Belt and Road σε Λατινική Αμερική και Αφρική, εξασφαλίζοντας διπλωματική υποστήριξη και ελέγχοντας κρίσιμες ψήφους. Ενώ οι ΗΠΑ υποχωρούν, η Κίνα παρουσιάζεται ως υπέρμαχος του πολυμερισμού, εξοφλώντας τις οφειλές της και τοποθετώντας Κινέζους υπηκόους σε θέσεις-κλειδιά. Ο Brett Schaefer του American Enterprise Institute επεσήμανε τον κίνδυνο που ελλοχεύει από τον έλεγχο που ασκεί το Πεκίνο στους πολίτες του που εργάζονται στον ΟΗΕ, φέρνοντας ως παράδειγμα την υπόθεση του Meng Hongwei, του πρώην προέδρου της Interpol που εξαφανίστηκε μετά την επίσκεψή του στο Πεκίνο το 2018.
Από την πλευρά των Ρεπουμπλικανών, ο Cory Mills άσκησε δριμεία κριτική, χαρακτηρίζοντας τον οργανισμό «Άχρηστα Έθνη», υποστηρίζοντας ότι οι ειρηνευτικές προσπάθειες αποτυγχάνουν παρά τους τεράστιους προϋπολογισμούς, συγκρίνοντάς τις με τις διπλωματικές επιτυχίες που διεκδικεί ο Donald Trump. Παρά τις εντάσεις, η επικρατούσα άποψη παραμένει ότι ο ΟΗΕ χρειάζεται μεταρρυθμίσεις, αλλά χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, ο οργανισμός θα χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας και θα μετατραπεί σε εργαλείο στα χέρια των ανταγωνιστών της Ουάσιγκτον.
