Η Ταϊπέι φιλοδοξεί να εκμεταλλευτεί τη γεωπολιτική κατάσταση, τοποθετώντας τον εαυτό της ως κόμβο για drones στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Στόχος είναι η δημιουργία μιας αλυσίδας εφοδιασμού αποκομμένης από την ηπειρωτική Κίνα, αν και προκλήσεις σχετικά με την κλίμακα, την πολιτική και τον χρόνο απειλούν τη φιλόδοξη βιομηχανική στρατηγική της.
Αυτή η προσπάθεια αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη δράση της κυβέρνησης του ηγέτη της Ταϊβάν, William Lai Ching-te, να παρουσιάσει το νησί ως κόμβο σε αυτό που οι αξιωματούχοι έχουν περιγράψει ως “δημοκρατική αλυσίδα εφοδιασμού”, απαλλαγμένη από εξαρτήματα της ηπειρωτικής Κίνας, εν μέσω αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων.
Σύμφωνα με ένα κυβερνητικό σχέδιο, η Ταϊβάν προγραμματίζει να επενδύσει 44,2 δισεκατομμύρια NT$ (1,38 δισεκατομμύρια USD) μεταξύ 2025 και 2030 για την ανάπτυξη της βιομηχανίας μη επανδρωμένων συστημάτων της, με σκοπό την αύξηση της ετήσιας παραγωγής σε 40 δισεκατομμύρια NT$ μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Ο πρωθυπουργός της Ταϊβάν, Cho Jung-tai, δήλωσε ότι τα drones δεν περιορίζονται πλέον σε στρατιωτική χρήση και θα γίνουν κεντρικά στις μελλοντικές αλυσίδες εφοδιασμού που καλύπτουν logistics, γεωργία και επιθεώρηση υποδομών. “Ο στόχος είναι να καταστήσουμε την Ταϊβάν έναν κόμβο της Ασίας-Ειρηνικού για την δημοκρατική αλυσίδα εφοδιασμού drones”, είπε ο Cho κατά την επίσκεψή του σε κατασκευαστή συστημάτων αντι-drone στην κεντρική Ταϊβάν την Κυριακή. Η στρατηγική θα βοηθήσει τις εταιρείες να επεκταθούν παγκοσμίως, ενισχύοντας παράλληλα τη βιομηχανική αυτονομία.
Αξιωματούχοι στην Ταϊβάν ανέφεραν ότι το νησί έχει ήδη μια βάση για να χτίσει πάνω σε αυτήν. Περίπου 250 εταιρείες εμπλέκονται στον τομέα των drones, καλύπτοντας εξαρτήματα, μονάδες και την κατασκευή πλήρων συστημάτων, υποστηριζόμενες από ισχυρά σημεία στους ημιαγωγούς και την ενσωμάτωση τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών. Ο υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων, Kung Ming-hsin, δήλωσε ότι ταϊβανέζικες εταιρείες έχουν εισέλθει στις αλυσίδες εφοδιασμού κορυφαίων δυτικών κατασκευαστών drones, συμπεριλαμβανομένων των Skydio (ΗΠΑ) και Parrot (Γαλλία), εν μέσω αυξανόμενης ζήτησης για εναλλακτικές λύσεις στον προμηθευτή DJI της ηπειρωτικής Κίνας, ο οποίος κυριαρχεί στην παγκόσμια αγορά. Ο Kung ανέφερε ότι η παραγωγή drones στην Ταϊβάν έφτασε τα 12,9 δισεκατομμύρια NT$ το 2025, αυξημένη κατά περίπου 2,5 φορές σε ετήσια βάση, ενώ οι εξαγωγές πλήρων drones αυξήθηκαν περισσότερο από 20 φορές, φτάνοντας τα 2,95 δισεκατομμύρια NT$. “Είμαστε πολύ αισιόδοξοι”, δήλωσε ο υπουργός, θέτοντας ως στόχο παραγωγής 20 δισεκατομμύρια NT$ φέτος, ως βήμα προς τον στόχο του 2030.
Στην καρδιά της στρατηγικής βρίσκεται η ανάπτυξη μιας “μη-κόκκινης αλυσίδας εφοδιασμού” (non-red supply chain), ένας όρος που χρησιμοποιείται ευρέως στην Ταϊβάν για να περιγράψει γραμμές παραγωγής χωρίς εξαρτήματα από την ηπειρωτική Κίνα. Οι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι και οι ανησυχίες για την ασφάλεια έχουν ωθήσει δυτικές κυβερνήσεις και εταιρείες να αναζητήσουν αξιόπιστους προμηθευτές, δημιουργώντας ένα άνοιγμα για την Ταϊβάν. Το Πεκίνο θεωρεί την Ταϊβάν μέρος της Κίνας που πρέπει να επανενωθεί με τη βία, αν χρειαστεί. Οι περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν αναγνωρίζουν την Ταϊβάν ως ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο, η Ουάσινγκτον αντιτίθεται σε οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης του αυτοδιοικούμενου νησιού με τη βία και δεσμεύεται να του προμηθεύει όπλα.
Η κυβέρνηση της Ταϊβάν έχει οργανώσει μια ομάδα άνω των 250 εταιρειών σε όλο το νησί, έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας με εταίρους στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Ευρώπη, και επιδιώκει να τοπικοποιήσει βασικές τεχνολογίες, όπως συστήματα ελέγχου πτήσης, τσιπ και λογισμικό εδάφους. Αναλυτές δήλωσαν ότι τα πλεονεκτήματα της Ταϊβάν στην κατασκευή τσιπ και στο edge computing θα μπορούσαν να της δώσουν ένα πλεονέκτημα στην ενσωμάτωση συστημάτων drones. Σύμφωνα με τον Lin Yu-cheng, καθηγητή μηχανικής αυτόματου ελέγχου στο Feng Chia University στην κεντρική πόλη Taichung, η Ταϊβάν θα μπορούσε να “αποκτήσει ένα πλεονέκτημα πρώτου χρήστη” στη σύνδεση εναέριων, θαλάσσιων και χερσαίων συστημάτων μέσω των δυνατοτήτων της στους ημιαγωγούς. Άλλοι τόνισαν τη στρατηγική διάσταση. Αναφερόμενος σε μαθήματα από τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, ο Yu Tsung-chi, συνταξιούχος υποστράτηγος, δήλωσε ότι τα drones είναι ζωτικής σημασίας για την προσπάθεια της Ταϊβάν για ασύμμετρο πόλεμο, βοηθώντας στην αντιστάθμιση του αριθμητικού πλεονεκτήματος της ηπειρωτικής χώρας. “Η δημιουργία μιας τοπικής βιομηχανίας drones δεν είναι απλώς οικονομική πολιτική, αλλά βασικό μέρος της αμυντικής ανθεκτικότητας”, είπε ο Yu. Αυτή η άποψη αντηχεί και εντός της αμυντικής εγκατάστασης. Ο υπουργός Άμυνας της Ταϊβάν, Wellington Koo Li-hsiung, δήλωσε ότι η προτεραιότητα δεν είναι απλώς η απόκτηση μεγάλου αριθμού drones, αλλά η διασφάλιση ότι η Ταϊβάν μπορεί να τα παράγει τοπικά κατά τη διάρκεια πολέμου. “Το κλειδί είναι αν μπορούμε να διατηρήσουμε την παραγωγή υπό συνθήκες αποκλεισμού”, δήλωσε ο Koo στους βουλευτές τη Δευτέρα, αναφέροντας μαθήματα από τις ένοπλες συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, η στρατηγική αντιμετωπίζει αυξανόμενες πολιτικές αντιδράσεις. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν υιοθετήσει σκληρή στάση εναντίον μέρους του προτεινόμενου ειδικού αμυντικού προϋπολογισμού ύψους 1,25 τρισεκατομμυρίων NT$, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης για μη επανδρωμένα συστήματα, αυξάνοντας τον κίνδυνο καθυστερήσεων. Στρατιωτικοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι οι χρόνοι προμήθειας έχουν ήδη καθυστερήσει, με πιθανή μεγάλης κλίμακας απόκτηση όχι πριν από το 2027 το νωρίτερο, εάν το αδιέξοδο του προϋπολογισμού συνεχιστεί. Η Ma Wen-chun, βουλευτής από το Kuomintang, το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης της Ταϊβάν, αμφισβήτησε εάν το σχέδιο δαπανών προσφέρει επαρκείς αποδόσεις. “Υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ υψηλών επενδύσεων και σχετικά μέτριων στόχων παραγωγής”, δήλωσε η Ma, προσθέτοντας ότι οι καθυστερήσεις στις παραδόσεις όπλων από τις ΗΠΑ εγείρουν περαιτέρω ανησυχίες για την εκτέλεση.
Ορισμένοι αναλυτές εξέφρασαν επίσης σκεπτικισμό για το αν η Ταϊβάν μπορεί να ανταγωνιστεί σε κλίμακα. Ο Max Lo, εκτελεστικός διευθυντής του Taiwan International Strategic Study Society στην Ταϊπέι, δήλωσε ότι οι στόχοι παραγωγής παραμένουν πολύ κάτω από αυτούς που παρατηρούνται στην Ουκρανία ή την ηπειρωτική Κίνα. “Η κλίμακα έχει σημασία σε αυτό το είδος πολέμου”, είπε ο Lo, σημειώνοντας ότι η Ουκρανία παρήγαγε περίπου τέσσερα εκατομμύρια drones σε ένα μόνο έτος. Επισήμανε επίσης δομικές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένης της εξάρτησης από εισαγόμενα εξαρτήματα και της κυριαρχίας της DJI, η οποία κατέχει περίπου το 70% της παγκόσμιας αγοράς. “Στο πλαίσιο του ειδικού προϋπολογισμού 1,25 τρισεκατομμυρίων NT$ που προτείνει το υπουργείο Άμυνας, ο στρατός σχεδιάζει να προμηθευτεί περίπου 200.000 drones σε οκτώ χρόνια έως το 2033”, δήλωσε ο Lo. “Θα αρκούν αυτά σε μια σύγκρουση;” Ο ταχύς ρυθμός της τεχνολογικής αλλαγής περιπλέκει επίσης τον σχεδιασμό. Ο πρώην πλοίαρχος του ναυτικού Lu Li-shih έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι δυνατότητες των drones εξελίσσονται “σε τριμηνιαία βάση”, θέτοντας αμφιβολίες για τα σχέδια μεγάλης προκαταβολικής προμήθειας.
